De Bosozoku: Klassiekers op het slechte pad

Klassiekers op het slechte pad

De 1% biker clubs, zoals Angels, Satudarah etc. zijn motorclubs waar je niet bij wilt horen als je als je geen trauma’s hebt te compenseren. Maar dat die lieden vanaf hun ontstaan wel druk zijn geweest met motorfietsen, dat mag je ze nageven.

De De Bosozoku

Japan kende dat soort ‘outlaw bikers’ in navolging van de Angels ook: De Bosozoku ( “gewelddadige rennende stam”) was een Japanse subcultuur in de foute motorclub en bendewereld. Het fenomeen trad voor het eerst op in de jaren vijftig. ^{De leden waren mannen uit de lagere sociale klasse met wrok en geldingsdrang.} De naam bosozoku werd pas vroeg in de jaren zeventig door de media bedacht. Deze bendes hielden zich op in de grote stedelijke gebieden, zoals Osaka en Tokio De meeste leden waren jongeren onder de twintig jaar (onder de 20 ben je in Japan nog niet volwassen). Na hun twintigste werden ze nogal vaak beroepscrimineel of ontevreden huisvader. Hun bezigheid bestond voornamelijk uit irritant weggedrag in kleding die uit tekenfilms lijkt te komen plus gewelddadigheden onder elkaar en jegens anderen. .Een stukje emancipatie in het patriarchale Japan was dat er steeds meer vrouwelijke leden kwamen, en zelfs volledig vrouwelijke bendes ontstonden.

Bosozokustijl

Bosozoku hielden zich vaak bezig met het customizen en het (in Japan vaak illegale) tunen van motorfietsen en auto’s, waarbij het maken van zoveel mogelijk lawaai het uitgangspunt leek te zijn. De modificaties waren doorgaans zinloos en buitenissig. De typische bosozoku motor was doorgaans een lichte- tot middelzware gewone Japanse motor, gepimpt met de gemixte elementen van de Amerikaanse chopperstijl en Britse café racers. Het geheel was meestal in juichende kleuren gespoten en voorzien van motieven zoals vlammen of de rijzende zon (een verwijzing naar de club-eigen kamikaze rij stijl). Stickers en vlaggen met de Rijzende Zon met het logo of de symbolen van de bendes zijn ook kenmerkend voor de uiterlijke feestelijkheden. Denk: “Japanse tekenfilms”.

En dat ze niet op Harleys, maar doorgaans op 400 cc motorfietsen reden, dat was een zaak van Japanse wetgeving over cilinderinhouden op de thuismarkt. De Boso’s waren er niet minder irritant door.

Aan het eind van de jaren negentig nekte nieuwe wetgeving en de economische crisis het fenomeen grotendeels. Wat er nu over is gebleven is een lifestyle cult-achtig fenomeen en ‘Bosozuku light’; leden op scooters.

En ze dragen tegenwoordig helmen…

Wanneer we hier de eerste in Bosozuku stijl gebouwde Honda CB 400 N gaan zien?
We weten het niet.