Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
BMW R68. Ook gebrek aan kwaliteit heeft zijn prijs
Met de productie van de BMW R68 kwam de motorfabrikant in 1952 tegemoet aan de internationale vraag om weer een zeer sportieve machine te bouwen. De op de R67/2 gebaseerde 600cc kopklepmotor had aangepaste cilinderkoppen en leverde 35 pk. Dat zorgde voor een top van ruim 160 kilometer per uur, wat de R68 de bijnaam “Hundert-Meilen-Renner” opleverde. De strakke naam van de befaamde ‘100 mph’ aanduiding die de Britten gebruikten voor hun 160 km/u snelle toppers en hun berijders, de ‘Ton Up Boys’.
Een BMW R68 restauratie
De motor werd op 28 oktober 1951 voorgesteld op de eerste na-oorlogse motorshow in Duitsland, in Frankfurt. De BMW R68 was er de ster van de show. Duitsland had weer een motor om trots op te zijn. Een motor dus, met een topsnelheid van meer dan 160 km/u …
Domweg achterhaald…
Bij die topsnelheid bleek dat de feitelijk vooroorlogse plunjer achtervering het geweld echt niet aankon. De wegligging bleef ver achter bij de prestaties, een fenomeen dat we aan het begin van de jaren zeventig ook weer bij Japanse motoren troffen. De beperkingen op wegliggingsgebied zorgden voor enkele ongevallen en boze berichten in de pers. Deze problemen zijn er zonder twijfel de reden voor geweest dat er maar zo weinig R68’s zijn gemaakt en verkocht. En zijn overgebleven. De handmatige verstelling van het ontstekingstijdstip was ook een erfenis uit het verleden. In 1954 kreeg de R68 volle naven en aluminium velgen. Net als het vooroorlogse topmodel R66 werd de BMW R68 in bescheiden aantallen geproduceerd, 1452 (of 1454) stuks in drie jaar. Die zeldzaamheid maakt de motoren nu tot ware – en dure – collector’s items. De R68 werd in de sportieve lijn doorontwikkeld naar de R69 en de R69S.
Originaliteit is troef
Dit vroege exemplaar met stalen bussen in plaats van harmonicarubbers om de voorvorkpoten en met halve naafstrommelremmen, heeft voor zijn wedergeboorte heel wat omzwervingen achter de rug. Maar uiteindelijk kwam de eigenaar met zijn BMW R68 terecht in Vorden.
Het restaureren van een BMW is relatief eenvoudig. BMW zelf steunt het instant houden van de eigen historie. En er zal dik geld bij moeten, maar het merk levert nog heel veel nieuwe delen. Heel veel is niet alles. En om de missende delen te vinden is er een mondiaal netwerk nodig. Een netwerk dat buiten Internet om loopt.
De motor werd gedemonteerd
Alle delen van de BMW R68 werden geclassificeerd en het motorblok en de versnellingsbak gingen naar alweer zo’n oudere vakman die zijn dagen ook zonder enig adverteren gevuld krijgt. Hij wil dan ook niet met name genoemd worden. In zijn bescheiden, maar compleet uitgeruste werkplaats mogen geen foto’s gemaakt worden. Werken doet hij feitelijk alleen nog voor zijn plezier. Voor vrienden.
De BMW is in perfecte nieuwstaat herboren
In de werkplaats staat hij met de middenbok op een stuk kleed. Want er mogen geen krassen op de middenbok komen. De motor gaat niet meer de weg op. De eigenaar zet hem binnen, in huis. Als kunstwerk en investering. Bouwer Theo Terwel, erkend BMW-liefhebber, stelt tevreden dat de BMW R68 niet stuurt, niet remt en geen vermogen heeft. En dat hij erg klein is. Maar in de tijd dat hij gemaakt werd was de gemiddelde lengte van een West-Europeaan ook maar 1,72 m.
En wat zo’n machine nu waard is?
Denk aan iets van 40.000 euro. Dat is best veel. Maar als je bedenkt dat je voor dat geld ook een nieuwe GL 1800 Goldwing hebt, dan is de keuze toch niet moeilijk?
Lees ook:
– Hoe u elke maand AMK in de bus krijgt met zo’n handig AMK-abonnement
– Restauratie BMW R 68
– Restaureren is investeren in verlies
– Meer verhalen over klassieke motoren
– BMW vs IMZ en KMZ: What is in a name

Leuk artikel, Dolf!!! Der Gummikuh is niet voor niets de bijnaam, daar waar BMW zelfs tot In de K’s meer werd geconfronteerd. Toch loste men de problemen voortvarend, immers de onze Oranje-korps, ge-gläser-de R75, R90 en …. 100’s moesten op kruis-snelheid met 1 hand te besturen blijven, en dat kon. Daar waar andere merken meestal faalden. ( Goldwing). Ik snap alleen niet waarom je met je 1.80 plus de motivatie vandaan haalt om een R45 uit te persen, aan te passen en dan teleurgesteld zijn vanwege je rug, gebrek aan power, etc. Kopop zeg!!
Bedankt voor de bemoedigende woorden
“Niet remt, niet stuurt, en geen vermogen heeft”.
Hóe moet ik nu de stelling; ” BlijfMaarWerken ” uitleggen?? En dat voor 40 mille??😜
Blijkbaar heeft schaarsheid waarde voor mensen die schaarsheid waarde geven. Het ding was gewoon over gemotoriseerd
“De motor gaat niet meer de weg op”
Toch jammer, want ik vind dat Rijdend Erfgoed ook inderdaad moet rijden. Zo is het toch maar een duur stukje glimmend oud ijzer.
Over de kleine Europeaan van toen; Heb een tijdje een Zündapp DB200 gehad, en daar kon ik met mijn 183 centimetertjes ook niet goed op zitten.
Ook de latere R65 was zelfs nog niet echt iets voor lange mensen. Tot 1,80m gaat het nog wel. Met mijn 1,90m heb aan ‘Blauwtje’, de gemuteerde R45 en maatgelijk aan de R65, toch wat aanpassingen moeten doen om mijn corpus fatsoenlijk te herbergen. Niet alleen stuurverhogers, om niet als Quasimodo te hoeven rijden, maar ook een ander schakelstangetje om het pedaal fatsoenlijk in het bereik van mijn wreef terug te brengen. En ja, het aftermarket windscherm was ook te laag en dat zou het verder ook blijven. Met het zadel kon helaas ook al niet zo veel gespeeld worden. Inmiddels blijkt de gemiddelde lengte van de Nederlander weer wat gedaald te zijn en dat klinkt in dat opzicht weer wat hoopgevend.
Dan maar weer ‘op naar de 1 m 65″
Ware conclusie over het “klein zijn” van de Europeaan
Uit die tijd past nu bijna niets meer, zonder dat je voor aap zit. Van stoere motor, gezinsauto, huis tot treintje in de steenkolenmijn. Iedereen is gegroeid en niets uit die jaren zit nog lekker.
PS. Ik ben in de Franse loopgraven uit WO1 op bezoek geweest. Met mijn 170 en een heel klein beetje bukken past de diepte en de richel om met je ellebogen je geweer te richten.
Mijn zoon van 185: rugklachten bij het bukkend mikken en een kogel door zijn kop omdat hij er ver bovenuit stak.
Formaat wordt vaak zwaar overschat!
Had er ooit een. Tijdje solo en tijdlang met zijspan. Er zat al een zijspancardan op. Betrouwbaar was hij zeker en ik ben nog altijd boxerfan. Vraag me soms wel af of mijn rugklachten toen zijn ontstaan. Plunjervering is zoiets als helemaal zonder vering rijden, al viel dat met zijspan wel mee. Plaatjes, al die BMW’s van toen. En dat geluid …
Gefeliciteerd met je goeie smaak en sterkte met je rug! Jammer dat de BMW’s zo prijzig zijn geworden. Ik behelp met al 25+ jaar blij van zin met Urals en Dneprs