Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Beter ten halve gekeerd… – column
Ik kwam hem tegen in Arnhem en herkende hem. De zoon van een motorrijdende kennis, inmiddels zo te zien ook alweer een doorleefde dertiger. De zoon dus, niet de vader. Ik wist dat hij ook motor reed en hij droeg een oud leren jack met een opgenaaid Triumph embleem. Het jack was echt oud. Niet fancy vintage. Zoals gezegd zag hij er nogal bezopen uit voor naar wat ik me als zijn leeftijd herinnerde.
“Joh, hoe gaat het met je?” Het politiek-correcte antwoord van een willekeurige vage kennis is: “Goed”. Dan babbel je wat en ga je weer verder je eigen gang. Het antwoord was echter een diep gemeend “Klote”. Dan kan je natuurlijk zeggen: “Okay! Goed je weer gezien te hebben. En sterkte hè.” Maar als je toch wat ruimer in je tijd zit kun je zeggen: “We duiken hier de kroeg in en doen een bak koffie.”
Het ging inderdaad klote. De zoon van een kennis was na een paar jaar pionieren met zijn liefde samen gaan wonen. Zij was geen motorvrouw, maar liet hem lekker zijn gang gaan als hij verder maar aan zijn relationele en maatschappelijke verplichtingen voldeed. Dat deed hij. En toen kwam De Kinderwens. Dat was even schrikken, want kinderwensen zijn doorgaans toch meer een vrouwending. En iets voor kinderen als het op verlanglijstjes aan komt. Maar omdat het in het leven een kwestie van geven en nemen is, leek het ouderschap een optie.
De basis leek in elk geval beter dan bij een stel dat ik kende. Daar zat een leeftijdsverschil van 23 jaar tussen. En hij had al volwassen kinderen toen zij op haar 35ste er ook minimaal eentje van zichzelf wilde hebben. Dat werd keurig uitonderhandeld: Zij werd zwanger, hij kocht een Harley. Zij kreeg een keizersnee. Hij een vette tattoo. Ook een deal. Hij maakte trouwens best kilometers op zijn Harley. Want luiers verwisselen was nooit zijn ding geweest.
Maar hier in de kroeg bleek het verhaal anders te zijn gelopen. Toen mijn tafelpartner een keer thuis kwam trof hij zijn Lief en haar moeder. De boodschap was helder: Nu er een kind aan zat te komen moest de motorfiets de deur uit. En daarover bleek geen discussie mogelijk. De jonge aanstaande vader was van na de generatie mannen die zich de eerste emancipatietsunami nog weet te herinneren. Hij was dus van het soort man die gewoon besefte dat hij zijn zachte kant niet alleen had om op te zitten en dat het vriendelijker geboetseerde geslacht ook gehoord diende te worden. Maar de confrontatie verraste hem en hij dreigde boos te worden zoals mannen 1.0 dat deden. Hij herpakte zich, nam wat kleren en een tandenborstel mee en vertrok naar het nabijgelegen motel.
Daar ontmoette hij overigens een vriend van hem met een andere dame dan waarmee die vriend getrouwd was. Relaties blijven moeilijke dingen blijkbaar.
Na een afkoelperiode van een paar dagen, waarin er een hoop berichten op zijn smartphone binnen waren gekomen, nam hij contact op met zijn vriendin. Ze maakten een afspraak op neutraal terrein. Daar bleek de moeder er ook weer bij te zijn. En de harde eis om de motorfiets weg te doen was gebleven. De insteek was duidelijk: “De motor gaat weg, of het is het einde van onze liefde.” Emotionele chantage kon subtieler zijn geweest. En effectiever.
Het was een minuut of wat stil aan tafel. “Jammer voor jou en je kind. En niet vanwege het kind. Maar ik wil mijn leven niet delen met zo’n schoonmoeder en zo’n dochter. En jij hoeft niet weg. Ik ben weg.” Hij groette rustig. En liep naar buiten. Waar ik hem tegen het lijf liep.
“Weet je, als ze het anders had aangepakt, dan had ik de motor best weg willen doen. Maar nu had ik het gevoel dat ik tegenover een rechtbank zat. En hoeveel ze eigenlijk op haar moeder leek. De schellen vielen me van de ogen.”
Ik ben zelf al man zolang ik het me kan heugen. Uit ervaring weet ik dat man zijn ook niet alles is. Maar ik heb me er niet door laten verleiden me te bekeren tot één van de momenteel 23 andere mogelijke genders. Je moet ervan maken wat er van te maken is. En ik heb meerdere emancipatiegolven gezien. Emancipatie in de ware zin des woords is fantastisch. Net als democratie of liberalisme.
Maar er heerst nogal een spanningsveld tussen realiteit en theorie. En tussen mannen en vrouwen. Maar toch: emancipatie is prima. Maar er is een eeuwenoud, wijs gezegde onder mannen: “Vrouwen zijn als zelf geoogste paddenstoelen. Als je de verkeerde treft, dan ga je er kapot aan.” En een harde beslissing kan een goede beslissing zijn.
Mijn vriendin heeft niets met motorrijden.
Maar na nog geen jaar een relatie kocht ze voor mijn verjaardag een 5 jaar oude Aprilia RS250, omdat ik dat zelf niet deed . . . . .
Inmiddels 20 jaar verder.
Motor rijd ik nog weinig, maar oldtimerbrommer wel,
Eerst samen gedaan, omdat je dan zonder allerlei rijbewijzen toch kunt toeren.
En nu met een kinderzitje achterop voor de oudste.
En hij vind het prachtig.
Dolf Peeters hoort thuis in het rijtje van mannen die niet alleen fantastisch over auto’s en motoren kunnen schrijven, maar ook over het leven. Hij mag van mij naast Peter Egan en Sludgo’s Mile Markers (van Bring a Trailer, van harte aanbevolen). Grote fan, en hartelijk dank voor zijn schrijfsels.
Én dáár sluit ik me helemaal bij aan!
Ik kijk alleen maar rond en verbaas me. Maar dank voor het compliment
Verstandig besluit om op te stappen, zou ik zeggen, en gelijk een welgemeend advies: Geniet van je vrijheid, en trap er van je godganse leven nooit meer in.
Het vergelijk met de paddestoel “als je verkeerde treft ga je er kapot aan” is een grote wijsheid!
Menkind us weak.
Zo moeder, zo dochter. Dus bezint eer ge….
Sommige fouten maak je maar één keer in je leven, geloof me.
Mijn vrouw en ik reden allebei motor, toen de eerste kwam stopte zij, maar verwachtte niet dat ik er mee stopte. Toch gebeurde dat wel, toen de tweede koter kwam realiseerde ik me dat ik er zelf ook niet meer aan toe kwam. Wellicht op termijn weer, voorlopig een MG cabrio voor het openlucht gevoel en samen rijden..
Ook niks met een open MG!
Hey Dolf ,
Ben fervent JH -fan ( Johnny Hallyday ) , deels Vlaming en Waal en in de Provence gewoond , moto’s maken het leven schoon , de samenhorigheid als je elkaar ontmoet , MAGNIFIQUE !!! Altijd toffe mensen ontmoet ook vrouwen , je ingesteldheid , sta er open voor , nieuwe wereld opent zich !!!
Mvg en tof w-e ,
Nicolas
Moto’s zijn de belangrijkste bijkomstigheid van het leven. En het leven is absoluut iemand anders’practical joke, maar wel hoogst interessant. Enjoy!
Heel leuk geschreven en… de man had veel kans gelijk. Je neemt niemands hobby af als die hobby veilig bedreven wordt. Tenzij dat het vreemd gaan is. Schoonmoedertje erbij: ik zou pissen en kakken tegelijk van nijdigheid, om het zo maar eens te zeggen. Waar bemoeid die oudere dame zich mee? Ik ben met m’n vriend getrouwd en die zou het me nooit afnemen. Helaas houdt die zelf niet van tweewielers, in welke vorm dan ook. Je kan niet alles hebben. Twaalf jaar geleden kreeg hij een zware hersenbloeding, gewoon in bed. Al die tijd zorg ik thuis voor hem. Mannen moeten er voor elkaar kunnen zijn, ongeacht wat het vrouwtje en haar ouders daar van denken. Via de muziek, liefde, moto of wat dan ook. Vriendschap staat voor mij vooraan.
Als je iemand hebt om van te houden, als je van iemand houdt, als je – al is het maar een echte -vriend hebt, dan ben je een gezegend mens. En dan maakt het niet uit of jij, hij, zij of tegenwoordig hen nu van de staand- of doorgaans zittend plassende soort is.
Een goed glas Schots nat, een Cubaanse peuk en een Guzzi 1000 SP3. Wat meer wil je nog??
@ Paul: Nu zijn er nog even wat ontstekingsproblemen met de zijklepper. Maar eigenlijk is zlfs dat leuk
Shakespeare zei het al:
“If it is the daughter you want to win,
look at the mother
before to begin.”
Dat was een wijze raad die ik me vroeger goed in de oren heb geknoopt.
Ik heb (inmiddels al vele jaren) een vrouw die meegeniet met mijn oldtimerhobby plus een lieve schoonmoeder.
@Ed. We hebben dezelfde strategische aanpak voor wat betreft onze Geliefdes gehad. En de mijne is gek van tuinieren. Maar we respecteren elkaars buitenechtelijke passie. Laten we lekker zo doorgaan
Nog voordat wij trouwden eiste mijn vrouw een zijspan: Voor als er een kleine komt, anders kunnen we niet meer rijden. Ondertussen was ze zelf al met motorrijlessen begonnen.
Niet nodig om te zeggen, maar we zijn nog steeds samen.
Gisteren op Het Russische zijspantreffen geweest. Daar bleek ook weer dat een partner en kinderen geen beletsel hoeven te zijn om prettig te blijven hobbyen. Ramses SA zong het al: “We zulleen dooorgaaaan!”
Schitterend stukje Dolf. 1 van de 23 andere genders. Hoorde gisteren op de radio
dat Master and Slave cylinder niet meer mag in zaken zoals “Lordco” ( Auto onderdelen)
Ik ben benieuwd wat daarvoor in de plaats gaat komen, a gender neutral shift and/or stopping aid?
Wie weet.
Bas.
Mensen zonder hobbies hebben gewoon teveel tijd
Ha, hier een motorrijdende dame, tenminste tot voor tien jaar.
Toen heb ik zelf beslist om te stoppen na een relatief zwaar auto ongeval buiten mijn schuld.
Ik mis het nog elke dag….
Maar de relatie met mijn lief (ook vrouw) heeft het motor rijden nooit in de weg gestaan.
En ook de kinderen nooit, die gingen graag bij mama achterop…
Okay, vrouwen zijn verstandiger dan mannen. Maar in deze tijd moet je je ook als lid van het prettiger geboetseerde geslacht domme dingen kunnen permiteren! Scoor gewoon weer een motor. Straks ook leuk voor de kleinkinderen!
Godverdomme, mooi verhaal, klote voor die jongen en het arme kind wat niet trots op het schoolplein kan vertellen, “mijn vader rijdt motor en mijn opa ook¨.
Tsja… ‘Moderen times’. Ik sta er bij en kijk er naar…
Motoren zijn vervangbaar, kinderen niet.
Er kan een paar jaar tussen 2 motoren zitten.
Nog zo’n goeie ouwe: “Bezint eer ge begint”.
50 bonuspunten! Ooit iemand horen somberen: “Ik werd verliefd op het mooie kontje. Maar ik had naar de rest moeten kijken”
Veel mannen (lees; aanstaande vaders) gaan overstag, en komen als vijftig+-er als ‘herintreuder’ erachter wat ze destijds vaud hebben gedaan..
Er is er maar één die beslist te stoppen met motorrijden, en hoe egoïstisch ook…dat is de motorrijder zèlf.
Veel relaties lopen uiteindelijk ook kapot omdat de afstappende motorman beseft dat hij de verkeerde keuze heeft gemaakt…
Moto’s forever for real men JH ( Johnny Hallyday ) en echte vrouwen relativeren de toys !!!
Ik las 40% van de huwelijken. Dat zou de huidige motorverkopen verklaren
COMMUNICATIE , vrouwen andere denkwereld !!! Les femmes sont là pour aimer !!! J’ai 60 ans et plus , geen ruzie maken , denkwereld emotioneel totaal verschillend !!! Hebben zelfs motos graag , entourage vinden ze zelf heerlijk !!! Zo zie je
Ze zijn anders….
Vond ik wel vertederend: Communicative: een kwestie van praten en luisteren. Zij praat, jij luistert
Overal zit een zonnige kant aan!