in

Benelli Tornado van Theo

Theo’s Benelli Tornado

In 1968 presenteerde Benelli de 650 Tornado. Een tweecilinder parallel stoterstangen twin. Geheel naar Italiaanse insteek duurde het daarna nog een paar jaar voordat de Benelli Tornado te koop kwam.

Aan het begin van de jaren zeventig was het tweecilinder stoterstangen concept eigenlijk al achterhaald en begraven. De Benelli Tornado moest concurreren met de merken en machines die toen de 650 eindelijk te koop kwam …  al feitelijk omgevallen waren. Vanaf 1970 hoorden motorfietsen uit Japan te komen, vier cilinders, bovenliggende nokkenassen te hebben en minimaal 750 cc te zijn. Waar paralleltwins nog wel om werden gewaardeerd was de trekkracht bij lage toeren. Daar hadden de Italianen zo hun eigen gedachten over. De Benelli Tornado leverde 50 pk. Althans: daarvoor werd hij opgegeven. Dat vermogen leverde de massief ogende Italo twin bij 7200 tpm. Oh, ja: en trillen deed zo’n Benelli ook. Heel erg. Benelli heeft er toen maar voor gekozen om gevoelige onderdelen op te hangen in rubberen silent-blocs.

Hoogtoerig


Dat toerental zat hem er in dat de Benelli Tornado een extreem korte slag had, wat leidt tot geringe zuigersnelheid bij hoge toerentallen. Op zich een prima insteek. Dit komt de betrouwbaarheid ten goede. Maar een 650 cc parallel stoterstangen twin waarbij je bij 7000 tpm opschakelt? Dat was heftig, hoor. Daarbij kwam alleen de BSA Spitfire MkIV in de buurt. En die had de neiging bij veel lagere toerentallen al stuk te gaan. De Benelli Tornado was daardoor eerder een ADHD’er met Parkinson dan een gentlemans tourer.

Al met al leverde Benelli Tornado’s tussen 1970-1975

De eerste exemplaren hadden geen startmotor. Later kwam er een S versie met iets grotere carburateurs, een sportzitje en – mogelijk – een kuipje. Dat was in 1972. Het ‘B’ type van de ‘Tornado’ verdween. Hiervoor in de plaats kwam de ‘650S’. De belangrijkste verandering is de montage van een startmotor. Deze komt op de plaats van de gelijkstroom dynamo van zijn voorganger. De aandrijving van de Bosch (!) starter gaat via een ketting vanaf de krukas. Op deze krukas zat nu, aan de linkerzijde, een wisselstroomdynamo, ook weer van Bosch.

Het aantal Tornado’s dat is gebouwd is naar Italiaanse traditie een ‘ongeveer’.

Een totaal van ongeveer 2200 stuks is het aantal dat je nog het meest hoort. Terwijl de hele opzet van het blok op overbemetenheid en betrouwbaarheid draaide, zijn er zijn nogal veel Tornado’s ontploft vanwege zijn ultra korteslag aanpak. Het punt is dat een ‘650 Tornado’ heel gretig in zijn toeren klimt. Als je eens mis schakelt, gaat het echt mis. Dan draait de Benelli Tornado over zijn toeren en kunnen er stoterstangen krom raken of kleppen door de zuigers gaan. Uiteindelijk was het voordeel van een korte slag, conform Cruijff, de geringe zuigersnelheid bij hoge toerentallen, een groot nadeel vanwege die snelle gasreactie. De winst daarin is dan wel weer oorstrelend. Het geluid dat een Benelli Tornado geeft, klinkt heel agressief bijterig, maar wel erg mooi.

De zeldzame Tornado’s zijn intussen ‘ontdekt’. De prijzen stijgen. Liefhebbers durven te investeren. En ons fotomodel was in een best nette staat. Er stonden weinig kilometers op. Technisch gezien kreeg hij nieuwe keerringen en pakkingen. Maar eigenaar Theo – de man die zoveel meer motorfietsen dan alleen BMW’s mooi vindt – glunderde “Hij moet perfect worden”. Want perfectie is voor Theo de basis van alles. Het enige dat daarna komt, is ‘pervers!’. Ook mooi…

Het nieuwe kleurenschema is natuurlijk ook origineel. En gemaakt met dezelfde lak die Benelli gebruikte. De groene vleugel op de tank was verrassend. Op de zwarte tank werd een laklaag gezet die helder geel uit de pot kwam. Op het zwart was dit het resultaat.

Zo was hij bij aankoop

En dit is het geworden. Er wordt nog gezocht naar mooiere, of nieuwe uitlaatdempers….

8 Reacties

Geef een reactie
  1. Tornado’s gingen blijkbaar dus stuk als je even misschakelde. Niet alleen tornado’s hoor. Ook BMW’s. Heb bij Blauwtje ook al eens mis geschakeld. Resultaat: Scheve kleppen waarmee hij nog tot aan de kilometers noodzakelijke kleprevisie met (jawel) lekke maar gelukkig nog niet verbrande kleppen heeft rond gereden. De plaatselijke Notten verbaasde zich erover hoe ik het nog heel had kunnen houden. Ach, met een beetje verstand rijden doet wonderen. Blauwtje klimt door zijn ‘anabolenkuur’ ook heel gretig in de toeren. Van die kleppen, dat was echt wel een leermomentje. Andere zuigers met meer ruimte voor de kleppen en nieuwe klepveren hebben het gevaar beteugeld. En dat in de toeren klimmen is er alleen maar beter op geworden.

  2. Het doet mij denken aan heel mooie Italiaanse schoenen die ik ooit een paar
    dagen in de showroom aan had, en waar binnen een week de vellen bij hingen.
    Ben er mee terug gegaan, het werd vergoed, met een waarschuwing dat die schoenen
    absoluut niet gemaakt zijn om in te werken. Hooguit vanuit de limo naar het Casino te lopen,
    over een loper uiteraard.
    Mooie motorfiets.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

De Autobianchi A112. Van wegbereider tot evergreen

Autobianchi A112. Van wegbereider tot evergreen

Vroegâh was alles beter?

Vroegâh was alles beter?