Column

Beletterde klassiekers: moeilijke handel

By  | 

€895 aftikken voor een lederen Jack waar op een merk- of productnaam (okay: het is vaak Harley-Davidson, maar het spectrum is breder) staat? Dat is toch gek? Dat je dik geld betaalt om reclame te mogen maken voor iets waar je zelf ook al dik geld voor hebt betaald. Als je een ‘pretender’ of ‘wannabee’ merkkleding drager bent, dan is het pas echt sneu. Dan zou je voor de reclame betaald moeten worden.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Doorgaans is tekst op kleding beroepsmatig of (gewild) grappig

Kijk maar eens op Internet. Het is dus weinig waarschijnlijk dat een trendgevoelige Randstedeling zich trots in een bedrijfsshirt met NL Post logo zal hijsen. NL Post betaalt zijn bezorgers overigens iets van € 7 per uur of zo. Dus de kans dat je een postbezorger in een jack van € 895 ziet zal ook beperkt zijn.

En reclame op voertuigen dan?

Reclames op voertuigen waren ooit basic marketing. Op de Ford Transit van bakker de Bruin stond: “Bakker de Bruin bakt ze bruin. (Ook voor uw witbrood)”. Auto’s waren dragers van actuele, wervende informatie. Informatie op klassiekers is ‘over datum’ dus beperkt actueel. Maar er blijven bedrijfsmogelijkheden: Het zou immers kunnen gaan over een klassieke Chevrolet stationcar met daarop de tekst: “Vernons Smartphone Shop”. Dan wordt de aandacht immers op een hipsterwaardige wijze naar de kernactiviteit van de shop getrokken. Slim! Maar een auto met de reclame voor een lang verdwenen merk of bedrijf? Daarvoor moet je een heel groot denkraam hebben, erg nostalgisch zijn of gewoon niet zo’n goede smaak hebben.

Qua ‘niet zo’n goede smaak’ is het een voorzichtige trend om ex USA pick ups en stationcars  te voorzien van een instant oude en versleten ogende laklaag plus belettering. Aan de pluskant: zo’n instant patinabehandeling is goedkoper dan het serieus nieuw in de lak zetten van een klassieker. Maar op een of andere manier zijn er mensen die ervoor betalen en je kunt er mee voor komen rijden bij je favoriete beach club of sportschool, kewl! Vergeet in dat geval ook niet om je tattoos goed vast te plakken en je baard te borstelen.

Overlevers uit de utiliteitshoek zijn zeldzaam

De auto’s zijn na een lang en zwaar leven doorgaans in hoogovens of (als het buiten Nederland is) ergens achter op een erf terecht gekomen. ‘Echt’ beletterde klassieke utiliteitsvoeruigen die bij de handel staan, zijn doorgaans uit gevoelsoverwegingen door die handelaar gekocht. Hij is ondernemer. Hij snapt het idee. En als klassiekerliefhebber is nostalgie hem natuurlijk niet vreemd.

In den beginne is hij blij en trots. Dat er aan de koperskant beduidend minder vraag naar zulke vertederende tijdmachines bestaat? Dat merken ze na aanschaf. Beletterde auto’s hebben de neiging bij hun baasje te blijven. Als zijn aanschaf langzamerhand naar achteren in zijn showroom verdwijnt troost hij zich: “Dan hou ik hem lekker zelf. Want hij is heel leuk!” Gelukkig komt er altijd wel een gelijkgestemde ziel die op zo’n manier de aankoop van zijn leven doet.

Dat blije gevoel hebben ze ook bij de mild glimlachende tijddromers die bewust ‘met reclame’ rijden. Die reclame is dan natuurlijk geschilderd, niet geplakt. En dat je dan venijnig commentaar van een ontspoorde LinksMensch krijgt vanwege de volstrekte authenticiteit van de beschildering? Ach: rijden in een oude auto deugt hoe dan ook niet voor die verweesde stekkeraars.

Oh ja: Het Autotron busje staat bij Venema in Drempt

Beletterde klassiekers

Beletterde klassiekers

Beletterde klassiekers

 

Nu in de winkel, het julinummer

BMW 318i, Fiat 500 Abarth, Chevrolet Fleetmaster

Auto Motor Klassiek van juli ligt nu in de winkel. Dus snel naar de boekwinkel voor een nieuw nummer. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Lekker zomers prijkt op de omslag de BMW 318i cabriolet van Femko de Jong. Hij bracht de auto tot in perfectie. U leest er alles over in nummer 7.

Erg interessant vinden we zelf de ombouw van een Chevrolet Fleetmaster naar een custom. Dat is niet zomaar klakkeloos gedaan. Het was een echt ingrijpend project. Zelfs de klompen van de eigenaar moesten eraan geloven. Ook de restauratie van de Fiat 500 waarvan in dit nummer een verslag, zou je onder de noemer custom kunnen scharen. De auto was in erbarmelijke toestand, dus een intensieve restauratie volgde. Eigenaar Henrique Linde gaf er meteen een eigen 'Abarth'-draai aan. Wij vonden het resultaat meer dan geslaagd. Hendri Kampherbeek heeft zijn hart gegeven aan Peugeot. Zelfs wanneer deze voor de tweede keer onder handen moet worden genomen. Zijn Peugeot 405 mi16 kocht hij met een kapotte motor en na de restauratie was het weer bijna mis.

Natuurlijk worden alle auto- en motorverhalen weer voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien natuurlijk ook rond de veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet eens aangeboden worden. Het perfecte leesvoer. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

En verder ook nog:

  • Aprilia Moto 6.5 restauratie
  • Honda CB 550
  • Mercedes-Benz 600 Pullman
  • Herinnering aan Stirling Moss
  • Beleef de bevrijding deel 2

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. CH

    10 oktober, 2019 at 16:25

    “En dat je dan venijnig commentaar van een ontspoorde LinksMensch krijgt vanwege de volstrekte authenticiteit van de beschildering? Ach: rijden in een oude auto deugt hoe dan ook niet voor die verweesde stekkeraars.” Los van dat de alinea weinig logica kent, wordt de hele anti-elektro/anti-links-component met de haren bij dit verder best aardige verhaal gesleept. Alsof dat moet als je voor een klassiekerblad schrijft. Laat het lekker rusten. Laat ieder zijn ding. Met of zonder stekker. Met of zonder geplakte of geschilderde letters…

    • Dolf Peeters

      11 oktober, 2019 at 09:49

      Bedankt voor het compliment en de aanvulling. Er spreekt ook milde wrok uit mijn bericht. Maar dan zou er vanuit de andere kant ook wel wat clementie mogen zijn. Want de bek valt je toch wel los als een mid-dertigster haar kindje bij je motor stil houdt en het kind uit legt “Die meneer heeft een oude motorfiets. Dat is heel vies en gevaarlijk”. En over electrisch rijden hoeven we verder geloof ik niet te praten. De algemeen gedragen opinie binnen kringen die ervoor gestudeerd hebben is dat dat het niet gaat worden. Dus je slotzin is een leermoment. ZEN rules!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *