Column

Beletterde klassiekers: moeilijke handel

By  | 

€895 aftikken voor een lederen Jack waar op een merk- of productnaam (okay: het is vaak Harley-Davidson, maar het spectrum is breder) staat? Dat is toch gek? Dat je dik geld betaalt om reclame te mogen maken voor iets waar je zelf ook al dik geld voor hebt betaald. Als je een ‘pretender’ of ‘wannabee’ merkkleding drager bent, dan is het pas echt sneu. Dan zou je voor de reclame betaald moeten worden.

Doorgaans is tekst op kleding beroepsmatig of (gewild) grappig

Kijk maar eens op Internet. Het is dus weinig waarschijnlijk dat een trendgevoelige Randstedeling zich trots in een bedrijfsshirt met NL Post logo zal hijsen. NL Post betaalt zijn bezorgers overigens iets van € 7 per uur of zo. Dus de kans dat je een postbezorger in een jack van € 895 ziet zal ook beperkt zijn.

En reclame op voertuigen dan?

Reclames op voertuigen waren ooit basic marketing. Op de Ford Transit van bakker de Bruin stond: “Bakker de Bruin bakt ze bruin. (Ook voor uw witbrood)”. Auto’s waren dragers van actuele, wervende informatie. Informatie op klassiekers is ‘over datum’ dus beperkt actueel. Maar er blijven bedrijfsmogelijkheden: Het zou immers kunnen gaan over een klassieke Chevrolet stationcar met daarop de tekst: “Vernons Smartphone Shop”. Dan wordt de aandacht immers op een hipsterwaardige wijze naar de kernactiviteit van de shop getrokken. Slim! Maar een auto met de reclame voor een lang verdwenen merk of bedrijf? Daarvoor moet je een heel groot denkraam hebben, erg nostalgisch zijn of gewoon niet zo’n goede smaak hebben.

Qua ‘niet zo’n goede smaak’ is het een voorzichtige trend om ex USA pick ups en stationcars  te voorzien van een instant oude en versleten ogende laklaag plus belettering. Aan de pluskant: zo’n instant patinabehandeling is goedkoper dan het serieus nieuw in de lak zetten van een klassieker. Maar op een of andere manier zijn er mensen die ervoor betalen en je kunt er mee voor komen rijden bij je favoriete beach club of sportschool, kewl! Vergeet in dat geval ook niet om je tattoos goed vast te plakken en je baard te borstelen.

Overlevers uit de utiliteitshoek zijn zeldzaam

De auto’s zijn na een lang en zwaar leven doorgaans in hoogovens of (als het buiten Nederland is) ergens achter op een erf terecht gekomen. ‘Echt’ beletterde klassieke utiliteitsvoeruigen die bij de handel staan, zijn doorgaans uit gevoelsoverwegingen door die handelaar gekocht. Hij is ondernemer. Hij snapt het idee. En als klassiekerliefhebber is nostalgie hem natuurlijk niet vreemd.

In den beginne is hij blij en trots. Dat er aan de koperskant beduidend minder vraag naar zulke vertederende tijdmachines bestaat? Dat merken ze na aanschaf. Beletterde auto’s hebben de neiging bij hun baasje te blijven. Als zijn aanschaf langzamerhand naar achteren in zijn showroom verdwijnt troost hij zich: “Dan hou ik hem lekker zelf. Want hij is heel leuk!” Gelukkig komt er altijd wel een gelijkgestemde ziel die op zo’n manier de aankoop van zijn leven doet.

Dat blije gevoel hebben ze ook bij de mild glimlachende tijddromers die bewust ‘met reclame’ rijden. Die reclame is dan natuurlijk geschilderd, niet geplakt. En dat je dan venijnig commentaar van een ontspoorde LinksMensch krijgt vanwege de volstrekte authenticiteit van de beschildering? Ach: rijden in een oude auto deugt hoe dan ook niet voor die verweesde stekkeraars.

Oh ja: Het Autotron busje staat bij Venema in Drempt

Beletterde klassiekers

Beletterde klassiekers

Beletterde klassiekers

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    2 Comments

    1. CH

      10 oktober, 2019 at 16:25

      “En dat je dan venijnig commentaar van een ontspoorde LinksMensch krijgt vanwege de volstrekte authenticiteit van de beschildering? Ach: rijden in een oude auto deugt hoe dan ook niet voor die verweesde stekkeraars.” Los van dat de alinea weinig logica kent, wordt de hele anti-elektro/anti-links-component met de haren bij dit verder best aardige verhaal gesleept. Alsof dat moet als je voor een klassiekerblad schrijft. Laat het lekker rusten. Laat ieder zijn ding. Met of zonder stekker. Met of zonder geplakte of geschilderde letters…

      • Dolf Peeters

        11 oktober, 2019 at 09:49

        Bedankt voor het compliment en de aanvulling. Er spreekt ook milde wrok uit mijn bericht. Maar dan zou er vanuit de andere kant ook wel wat clementie mogen zijn. Want de bek valt je toch wel los als een mid-dertigster haar kindje bij je motor stil houdt en het kind uit legt “Die meneer heeft een oude motorfiets. Dat is heel vies en gevaarlijk”. En over electrisch rijden hoeven we verder geloof ik niet te praten. De algemeen gedragen opinie binnen kringen die ervoor gestudeerd hebben is dat dat het niet gaat worden. Dus je slotzin is een leermoment. ZEN rules!

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *