in ,

Autoherinneringen op Oerol. Deel twee. Het Land Cruiser pleidooi

Autoherinneringen op Oerol. Deel twee. Het Land Cruiser pleidooi
ER Classics Desktop 2022


Na drie jaar is het weer zover. Het Oerolfestival op Terschelling keert terug. Ik ben een regelmatig bezoeker van Oerol, dat voor iedereen heel veel te bieden heeft. Je kunt naar voorstellingen, maar je kunt Oerol ook aangrijpen om je onder te dompelen in een ongedwongen sfeer van vakantie en het vieren van een fijn feestje, overal op het eiland. Iets minder voor de hand ligt het om juist tijdens Oerol autoherinneringen te maken. Toch is een aantal herinneringen een extra kersje op de heerlijke Oeroltaart geweest. Op 16 juni keer ik samen met mijn vrienden terug naar Terschelling. En in de aanloop daarnaartoe deel ik graag een paar mooie autoherinneringen met u.


Het is juni 2013, wanneer ik met twee vrienden mét de VW Westfalia (T3) naar Terschelling ga. Voor mij is een bezoek aan Oerol alweer een paar jaartjes geleden, nu is het weer zover. We installeren ons, en dat is traditioneel de opmaat naar een paar mooie en volstrekt zorgeloze dagen.


Ons plekje is niet ver bij de hoofdingang vandaan, zodat we lekker veel reuring op de fraaie en grote camping meekrijgen. De camper is opgebouwd. We nestelen ons in gemakkelijke campingstoeltjes, pakken een biertje en trekken een beste zak chips los. Wij hebben een goed zicht op het parkeerterrein van de eigenaar van de camping, waar een Land Rover Defender en een jonge Toyota Land Cruiser gebroederlijk naast elkaar staan. Hoewel ik mijn vrienden niet continu op autopraat wil trakteren, kan ik het nu niet laten. Ik ben Toyota-fan en probeer het even. “Kijk. Ik vind Land Rovers geweldig. Maar wat ernaast staat is beter. Voor een LC begint het echte werk pas op plekken waar zelfs een Land Rover niet meer verder kan.”


Bingo. De jongens happen, vragen eerst wat een LC is en proberen mij hierna de maat te nemen. Wat ik er toch mee heb, want ik rij Opel. En Toyota’s? Die zijn saai, ze staan voor namaak en uitwisselbaarheid. Een Land Rover heeft veel meer charisma. En die zie je bovendien veel vaker. Dat is toch ook niet voor niks? De schimpscheuten zijn goed voor een volgend LC-pleidooi van mijn kant, dat ik niet eens al te veel kracht bij hoef te zetten. Ik vertel ter inleiding dat de Land Cruiser geschiedenis al begon toen het Japanse leger op de Filipijnen een Bantam ontdekten. Dat was in 1941, en niet veel later vroegen de Japanse autoriteiten Toyota om ook een dergelijke auto te gaan bouwen. Dat waren de eerste stappen op weg naar de Land Cruiser, die later kwam dan de Land Rover. Maar de voorgeschiedenis van de LC gaat op zijn beurt verder terug dan die van de Britse opponent.

Ik stel verder orde op zaken. En ik wijs de heren op het jaar 1974, toen Land Rover door Toyota verslagen was in Amerika en daar met stille trom vertrok. En op Australië, waar de Land Cruiser moeiteloos het stokje van de Land Rover overnam door het Britse marktaandeel weg te vegen. Ook wijs ik ze nog even op de tv-beelden uit het Midden-Oosten, Zuid-Amerika en Afrika. Hoe onherbergzamer het wordt, hoe meer Land Cruisers je ziet. “Of zouden al die operationele organisaties bij toeval voor de Toyota’s hebben gekozen? Nee toch? Juist dát is niet voor niks jongens.


Wat ik de mannen niet vertel is dat ik de Defender en zijn voorgangers ook geweldig vind. Bovendien zie je in de allerlaatste Defender nog steeds het grondvormelijke concept van de oerversie uit de jaren veertig terug. Dat is wel veelzeggend, dan is het concept heel goed geweest. En met die dekselse Britse evergreen kwam je toch ook wel een end. Maar toch: de LC staat bij mij hoger in aanzien. Want Defenders en hun voorgangers worden namelijk ook gekoesterd vanwege hun hippe onvolkomenheden, die het cultkarakter van de Land Rover mede bepalen. Maar aan hippe onvolkomenheden heb je in de woestijn, het Midden-Oosten en in het Andes gebergte niet zoveel.


Ik besluit, om het auto onderwerp te laten rusten. We hebben lol, trekken nog een paar biertjes open en beleven vervolgens een paar geweldige dagen op Terschelling. Het zijn van die dagen waarvan je niet wilt dat ze eindigen. Van die tripjes die je niet lang genoeg kunnen duren. Maar het afscheid is onvermijdelijk. We pakken de camper in en zijn klaar voor een rustig vertrek naar de boot. Maar de normaliter altijd bedrijfszekere VW geeft geen sjoege, hij is zo dood als een pier. Een lekstroompje van één van de twee accu’s en een waarschijnlijk iets te zwaar beroep op het elektrisch circuit betekenen een ongewenst uitstel van het vertrek. Op het eiland blijven is een aantrekkelijke gedachte, maar niet in deze situatie.


De campingeigenaar biedt soelaas, en aarzelt niet om zijn auto naar de camper te dirigeren. Hij gaat met zijn Land Cruiser 200 de VW camper op gang helpen, en hij vertelt dat hij vaker zulke klusjes heeft. “Ik trek ook wel eens een Land Rover uit het zand, met de Land Cruiser. Die auto is oersterk.” Ik besluit om even niets te zeggen. Er is enige onrust vanwege het naderende vertrek van de boot, de tijd tikt door. Even geen grappen nu. Maar na de assistentie van de campinghouder en ons slaat de 1.6 boxermotor van de VW aan. En dan kan ik het toch niet laten om nog even naar het logo op de grille van de Toyota te wijzen. Zonder iets te zeggen. Zonder mijn blik van mijn kameraden af te wenden. Mijn triomfantelijke blik zegt voldoende. En mijn wraak is zoet.

3 Reacties

Geef een reactie
  1. Midden jaren ’70 zocht defensie een vervanger voor de Nekaf. Er waren drie candidaten: een of ander AMC product, een Landrover en een Landcruiser. De Landrover bleek het makkelijkste ‘stuk’ te rijden, met name brekende wielassen. De amerikaan deed het aanmerkelijk beter, maar het echelon ‘proefrijders’ met de opdracht elk product over de grens te rijden, bleek o.a. zeer te spreken over het relatief betere comfort welke de Toyota bood tijdens deze capriolen. En er ging zelfs geen spreekwoordelijk lampje stuk aan het japanse voertuig. De Toyota kwam duidelijk als winnaar uit de bus, met de Laro met afstand als laatste. Dat Defensie dan toch in aanzienlijke aantallen met het Rover-product de (verharde) weg op ging had alles met politiek te maken, met als excuus dat de onderdelenvoorziening van de andere twee merken over te lange lijnen zou lopen. Dat argument bleek inderdaad een praktische invulling te krijgen…….

  2. Ik houd van Landrovers, heb er genoeg meegereden onder uiteenlopende omstandigheden. Maar er zijn punten waarvan je zegt, wat een waardeloze auto, te beginnen met de verwarming.
    De uitstraling blijft onverslaanbaar, maar waarom eigenlijk?
    Met een 2CV kom je ook op plekken, waar je geen andere auto’s ziet, behalve Defender en LC.
    De LC rijdt fijner en sneller dan Landrover. Heeft ook een typisch eigen uitstraling en wel zodanig dat ik hem niet zou ruilen voor een overprijsd Engels fabrikaat.

  3. Leuk, Land Rover versus Land Cruiser….
    In Australië heeft men een gezegde betreffende de betrouwbaarheid van de Land Rover:
    ” if you wonna go into the wild, take a Land Rover….
    If you wonna get óut again, take a Land Cruiser”
    dus……
    Kees

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het julinummer, met daarin:

  • Na 27 jaar opnieuw in AMK: Fiat 124 Sport Spider
  • Chevrolet Apache 3200, authentiek werkpaard
  • Redactievervoer: Cadillac Allanté
  • Honda CRX 1.4 GL in detail
  • Moto Guzzi 850 Le Mans, een droommotor
  • Wat kregen de Playmates van Playboy?
  • Jawa 150 cc, origineel in Nederland geleverd
  • Dubbel gebruikte typeaanduidingen- Deel XV
omslag 7 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens € 27 goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Kalmar-DAF (1971) van Pieter en Roelie Jager. De sleutel van voldoening.

Kalmar-DAF (1971) van Pieter en Roelie Jager. De sleutel van voldoening.

Het was me het voorjaar wel

Het was me het voorjaar wel – column