Antivries voor oldtimers

U wilt er op een mooie zonnige dag als vandaag vast niet aan denken. Maar toch is het misschien handig om te weten dat gezien de winterse omstandigheden van de laatste twee jaar, met extreme vrieskou, dat antivries geen antivries meer is.

Voor 2010 blonken de fabrikanten van dit goedje niet uit qua vermelding op de verpakking wat er feitelijk precies in zat om bevriezing te voorkomen. De du(u)r(de)re antivries was meestal oranje van kleur en werd door iedere leverancier aangeraden. Helaas echter, dat spul is dusdanig agressief dat het de solderingen van het koelblok (radiateur en kachelradiateur!) aantast en zelfs helemaal oplost. Hetzelfde geldt voor verbindingstukjes, cilinderkoppakkingen. Wel geschikt voor moderne auto’s omdat daar alles geplakt zit. Daarom bij het afvullen van een oldtimer of youngtimer op het etiket kijken wat er precies in zit. Op de oranjekleurige antivries staat onder andere OAT, Organic Acid Technology. Niet gebruiken! Ook te vermijden de antivries met de volgende aanduiding: HOAT, Hybrid Organic Acid Technology. Ook niet gebruiken NOAT, Nitrate Organic Acid Technology, want dat is een gewone OAT met toevoegingen aan Nitraat. Wat dan wel? Het wordt zoeken, maar is nog wel verkrijgbaar (onder andere bij zoiets simpels als Halfords): IAT, Inorganic Additive Technology. Dit is namelijk antivries op basis van glycol ethyleen. Gemakkelijk herkenbaar aan de blauwe kleur! Nadeel hiervan, het heeft maar een houdbaarheid van twee jaar! Wilt u echter op de (helemaal) milieutoer, dan gebruikt u een product gebaseerd op propyleen glycol. Ga dat maar eens zoeken…