Wetenswaardigheden

Amfibi voertuigen: De DUKW

By  | 

De DUKW. Is het een boot? Is het een auto?

Nee hoor het is een amfibisch voertuig. De wonderlijke combinatie die niet zo goed rijdt als een auto en niet zo goed vaart als een boot.

In de loop der tijden zijn dit soort voertuigen voornamelijk bedacht en ingezet voor militaire doeleinden. Ze werden dan gebruikt als landingsvoertuig/bevoorradingsvoertuig vanaf zee of ingezet in deltagebieden waar meer water dan weg was.

Van DUKW naar Duck

De dingen werden populair ‘Ducks’ genoemd. Dat was geen verwijzing naar eenden, maar een verbastering van de ‘bedrijfsnaam; van deze voertuigen die feitelijk niet anders waren dan amfibisch gemaakte GMC 2,5 tons trucks. En dat ze structureel lekten? Daar was rekening mee gehouden.

De feitelijke naam komt voort uit het letter aanduidingssysteem dat in de Tweede Wereldoorlog werd gebruikt om militaire voertuigen aan te duiden:

  • De D betekent dat het voertuig in 1942 ontworpen is
  • de U voor amfibisch hulpvoertuig
  • de K dat alle wielen aangedreven worden en
  • de W voor twee aangedreven achterassen.

En zijn doopnaam is…

De officiële type aanduiding in het Amerikaanse leger is: DUKW 353, 2,5 ton, 6×6, Amphibious Troop/Cargo carrier. De DUKW ’s waren goed inzetbare stukken gereedschap, en er zijn er nog best veel van over. Een aantal is zelfs omgebouwd naar feestelijk gekleurde toeristentransporteurs.

De Duitse drijvers

Van de Duitse ‘Schwimmwagen’ uit dezelfde oorlog zijn er beduidend minder gemaakt en over gebleven. De overgebleven exemplaren zijn dan ook onwaarschijnlijk duur.

Het Grote Amfibische Denken leidde na WOII eigenlijk tot maar één redelijk succesvol burgerconcept, en dat kwam uit Duitsland: De Amphicar. Die toch wat vertederende zwemmers hadden een Duits amfibische achtergrond (ontwerper Hans Trippel had wat met amfibische voertuigen en met het Nazisme)  en ze waren voorzien van Triumph viercilinder motorblokjes. De Amphicars werden geproduceerd in Duitsland, maar de beoogde markt was Amerika. Ze waren puur bedoeld als speeltjes voor de rijken der aarde, maar een aantal Amphicars kwam ook in overheidsdienst terecht. We vonden er zelfs eentje die bij de Nederlandse politie had gediend in een klein museum in… Midden Frankrijk.

Er zijn ongeveer 4.000 Amphicars gemaakt en er zijn mondiaal twee specialisten die zich ervoor inzetten dat het varend/rijdend erfgoed behouden blijft. En de grootste daarvan? Dat is een Nederlands bedrijf in Terborg.

Andere amphibische projecten van na de oorlog zaten toch meer in de utiliteit- of hobbysfeer. Theus Derkx bouwde bijvoorbeeld een amphibische Range Rover en hij droomt er van om een Ferrari te leren zwemmen.

Dus als u nog uw Ferrari van verzamelaarsstuk naar unicaat wilt laten verbouwen?

 

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *