Reportages

Alfa Romeo Giulia 1300 Super. Een ode, recht uit het hart

By  | 

Rijden met een klassieke Alfa Romeo Giulia. Dan weet je: dit is leuk, het is een feestje. Alfist Durk Tinga laat de Giulia 1300 Super van die andere pure Alfist, Frans de Groot, dansen. Hij doet de drie pedalen tegelijk truc en speelt met de Alfa Romeo Giulia, met respect. Het plezier is groot, de lol ongeëvenaard, het enthousiasme ongekend, en mijn voorpret groeit, want ik weet wat er gaat komen. Foto’s, en hierna mag ik het stuur overnemen. Heerlijk.

Over een Alfa Romeo Giulia hoef je de echte liefhebber niets uit te leggen. En toch doe ik het. Daar gaan we. Alles klopt aan het ontwerp. Ieder schroefje is met liefde gemonteerd, de verhoudingen kloppen, de sierlijkheid en de sportiviteit worden door hoogte, lengte en breedte tot één van de allermooiste sedans uit de historie samengebracht. En o, o: wat toont het ruime interieur ook een fraai staaltje balans. Niet te veel was voor Alfa Romeo al genoeg om alles wat je aanraakt en ziet voor eeuwig te laten verankeren in het geheugen. Dat stuur alleen al. De meters met Italiaanse aanduiding, die naar binnen prijkende pook, de schakelaartjes er vóór, het opschrift Giulia Super op het dashboard: het zijn slechts een paar heerlijkheden in dé sport sedan, heerlijkheden die in alles met liefde zijn ontworpen.

Internationaal gelouterd exemplaar

Ieder detail is subliem, en Frans de Groot maakte van de Alfa Romeo Giulia een waar character. Neem de keivanger in Italiaanse kleuren. Neem de Cromodora velgen, lichtmetaal in de meest letterlijke zin van het woord. Neem alle bewijzen, die door de jaren heen verenigd zijn met de Alfa Romeo Giulia, en die laten zien dat dit raspaardje internationaal vele mannetjes stond. Zonder veel technisch onheil. “De koppeling viel in Duitsland een keer weg, toen verving ik alle hydraulisch bediende mechanica. Ja. En de vloeistoffen vervangen, regulier onderhoud uitvoeren. Dat is logisch”, zegt Frans die het geheim ontvouwt van de puurheid die de in Beige Cava gespoten Giulia met zich meedraagt.

Rijeigenschappen? Ongefilterd rijgenot!

Die puurheid blijkt tijdens het rijden. Bochtjes, stukken rechtuit, binnendoor weggetjes: de Alfa Romeo Giulia draait nergens haar hand voor om. En alles trefzeker hè, alles is trefzeker. De lange pook laat zich verrassend kordaat bedienen, de remmen, de koppeling, het voelt zó gedecideerd. Dat doet de levendige  besturing ook. Ongefilterd, behoorlijk direct: dat zijn de reacties die een beweging aan het grote stuurwiel te weeg brengt. Vering en demping: stevig, maar niet hard, prettig sportief. Op snelheid een bocht pakken? De Alfa Romeo Giulia is hondstrouw aan het asfalt en helt licht over. En dat draagt bij aan het rijders gevoel, zonder dat je je schrap hoeft te zetten in het heerlijk zittende meubilair. Het is haar manier van scherp op de snede, waarbij steevast de goede kant wordt aangehouden.

Potente motor, fijne transmissie

Het Supertje, zoals de levenslange Alfa fan en eigenaar zijn Giulia liefkozend noemt, lijkt klein gemotoriseerd. Een 1300 Nord in een Giulia Super betekent echter niets minder dan een potente voorbode van nog veel meer in het historische Alfa programma. Aangekondigd door dat prachtig weerklinkende geluid, die onweerstaanbare brom. De presentie van 87 PK, twee Dell’Orto carburateurs, DOHC, fijne verhoudingen in de vijfversnellingsbak, waarbij de eerste twee prettig kort zijn: fijne geloofsbrieven. En een top van 170 per uur was ook al een stevige waarde anno 1971. En dan nog iets: dit gaat moeiteloos mee met het verkeer van alledag.

Altijd geliefd, ook tijdens laatste bouwjaren

Eind jaren zeventig, tijdens de laatste bouwjaren van het model (inmiddels was het Nuova tijdperk toen al aangebroken), was de Alfa Romeo Giulia nog steeds de meest begeerde nieuw verkrijgbare auto van Nederland. Je merkt tijdens het rijden in deze ’71-er waaróm de Giulia zeven, acht jaar later nog steeds zo geliefd was. De Alfa bleef waardig met zijn hoge passagierscompartiment, zijn lage uitsnede aan de voorzijde, die rustieke achterkant. De betrekkelijk lage Cw waarde verklaart veel over de prachtige lijnvoering die zo heerlijk klassiek blijft, en versterkt wordt door de panoramisch vormgegeven achterruit. De tekening die zich met liefde verenigt met verbluffend goede techniek en constructie met liefde beschermt, de rij karakteristiek: dit is zó mooi, zo puur.

Rechtvaardiging van autoliefde: de Giulia

Rijden in een Giulia 1300 Super. Een uur, een dag, vijf minuten, of twintig jaar. Het doet iets met je, het maakt een zindering in je los die vanuit de diepste spelonken naar boven komt. Dit is één van de meest tastbare bewijzen die het bestaan van autoliefde rechtvaardigen. Dit is puur autogeluk dat zich uit in twinkelende ogen en een gelukzalige glimlach. Zoals Durk Tinga en ik die hebben. Want wij rijden en spelen met de Alfa Romeo Giulia. Goed. Voor wie nog een vleugje hedendaagse pragmatiek verlangt, vooruit dan maar. Deze Giulia komt uit 1971. Grotendeels origineel. Ruim, mooie prestaties, goed zicht rondom, heerlijke zit. Geen kraak. Geen rammel. Geen gammel. Geen enkele aarzeling. Vertrouwenwekkende bediening. Hangt heerlijk aan het gas. Uitmuntende en fijngeslepen carrosseriestijfheid. Stevig sluitende portieren. Deze Alfa Romeo zit goed, verduveld goed in elkaar. Ontkennen heeft geen zin, echt niet.

Met veel dank aan Frans de Groot en Durk Tinga.

Veel meer over deze Alfa Romeo Giulia en haar eigenaar leest u in één van de komende AMK uitgaven.

5 Comments

  1. Arjoan

    8 juni, 2019 at 10:03

    Super verhaal
    een Alfisti

  2. Rob van Wieren

    8 juni, 2019 at 10:01

    De naam Frans de Groot……onlosmakelijk verbonden met Alfa Romeo.
    Als iemand in Nederland Alfa-bloed in z’n aderen heeft, dan deze man!
    Jarenlang gewerkt bij de oudste Alfa-dealer van Nederland

  3. Wennink H

    8 juni, 2019 at 00:15

    Heb in de seventees als monteur voor een Alfa dealer gewerkt.
    Ken ze dus goed.
    Net als de Alfasud, de GTV, Gulietta en de Spider.
    Hele mooie auto’s

  4. Barry Kamp

    7 juni, 2019 at 23:52

    Ik moest glimlachen. U houdt echt van deze Alfa. Bijna lijfelijk. Prachtig. Het is u gegund. Ik heb dat met geen enkele auto, nog niet.
    Ik wacht met plezier op die komende AMK.

    • jP

      8 juni, 2019 at 11:19

      De manier waarop de kont schudt als je een bocht maakt, de manier waarop de pook het interieur binnenkomt, die mooie klokken en schakelaars om je heen, dat héérlijke geluidje van de brulpijp die de auto laat klinken alsof er véél meer CC’s onder de motorkap liggen dan de 1300 die het zijn…..

      Dit is, samen met de Spider die ik ooit heb mogen bezitten èèn van de weinige auto’s waaraan ik met weemoed terugdenk…..

      Ik had een ’76er Nuova Super 1300 waarmee ik ruim 2 jaar vrijwel probleemloos dagelijks reed…
      Het enige wat er ooit kapot ging was bij mij idd. ook de hydraulische koppeling(gever).

      Verder heb ik er 2 keer nieuwe contactpunten en verdeler/kabels/bougies aan vervangen en heeft hij het altijd príma gedaan!

      Er zat een bochtje naar links met een klein hobbeltje in het dijkje waarover ik altijd met ‘m naar huis reed….
      Ik reed daar niet harder dan een gangetje of 50, maar ging dan steevast van 3 maar 2 en trapte dan lichtjes het gaspedaal in….

      Dan ging ie luid brullend héérlijk gecontroleerd ffies ‘haaks’ ’t hoekie om, met mij dan genietend met een BiggSmile van oor tot oor achter het stuur zittend….

      Vader kreeg in die tijd een Berlina 2000, stiekem droomde ik ervan dát motorblok(& de achteras) in m’n Giulia te gooien….?

      Goh…. Wat mis ik die auto!!

      Als ik ooit weer eens de kans krijg neem ik levenslang verkering met ’n Julia!

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *