Welkom, nieuwe klassiekerrijders m/v! – column

In de motorfietshoek zijn er steeds meer mensen m/v die hun A-rijbewijs halen om tamelijk praktische redenen. Op een motorfiets heb je in het verkeer nu eenmaal een hoop extra ‘Lebensraum’. En parkeren is nooit een probleem.

Er is daarbij een groeiend aantal mensen dat interesse krijgt of heeft in klassiekers en/of youngtimers.

Die recent van een A voorziene motorrijders m/v gaan op zoek naar motorfietsen. Daarbij lopen ze – als ze tenminste geen lease-stekkermotor van de zaak krijgen – aan tegen de prijzen van nieuwe of recente motorfietsen. Dat zijn doorgaans machines met een hoop elektronische gadgets en de benodigde bezoeken aan merkdealers, waarbij het werkplaatstarief doorgaans (ver) boven de € 100/uur ligt. En misschien zijn die tweewielers niet eens duur voor wat ze bieden, maar ‘niet duur’ kan best wel ‘veel geld’ zijn. Zelfs de nieuwe goedkope Chinese motorfietsen kosten duiten.

Die onbevangen motorrijders m/v zijn doorgaans vrij pienter. Ze kijken verder dan hun neuzen lang zijn. En zo komen ze in de klassiekerhoek terecht. De wereld waarvan wij roepen dat de prijzen zo hoog zijn. Ze kijken dan niet naar Harley Knuckleheads, BMW R90S’en of Honda CBX’en, maar naar motorfietsen zo tussen 1980 en 1990. Dan praat je over bedragen van € 1.500-4.500 voor een motor waar zelfs de meest kritische schoonmoeder mee kan leven.

We hebben het over het tijdperk vóór de tegenwoordige trend van een enorme bult uitbundige elektronica. Dat is het tijdperk van motorblokken die bij normaal onderhoud en gebruik gewoon, zonder serieuze problemen, een ton+ meegaan. Tijdens een proefrit merkt zo’n recente motorrijder die zijn/haar rijbewijs heeft gehaald op een net zo recente machine dat motorfietsen uit de jaren 80-90 anders zijn dan heel verse exemplaren. Leuker zijn dan ZGAN- of nieuwe motorfietsen.

Die onbevangenheid geeft een heel andere insteek. Want motorfietsen die voor ‘ons’ gewoon niet interessant zijn? Dat zijn motorfietsen waar de nieuwe motorrijders dus best blij van worden. En zo krijgen tot voor kort ‘waardeloze’ motoren een serieuze kans op een nieuw leven onder het gebilte van een heel tevreden motorrijder m/v. Dat m/v noemen we telkens expliciet. Want onze mannenwereld op twee wielen wordt steeds vaker ontdekt door leden van het voordeliger geboetseerde soort.

Dat die nieuwe motorrijders m/v doorgaans de ballen verstand van techniek hebben? Maakt niet uit. Ze brengen hun motor voor onderhoud naar een ongebonden motorhandelaar en ze komen juichend uit met de nieuwe kilometervergoeding.

We kennen er intussen een paar die na de praktische insteek ook gegrepen zijn door de passie van het motorrijden. En met een dikke Kawasaki 1000GTR, een Yamaha FJ1100, een FJ1200 of FJR1300, een Suzuki Bandit 600 of 1200/1250 ligt de wereld aan je voeten. En nog niet alle K100’s/K75’s zijn verzaagd en van loempiazadels voorzien. Die nieuwe klassiekerrijders m/v kennen daarbij allemaal internet en YouTube. Daar vinden ze alles wat ‘wij’ vroeger al doende en tijdens gesprekken in kroegen leerden.

Kortom: er is voorzichtig een nieuwe groep klassiekerliefhebbers aan het groeien. Dus de angst dat wij als old school klassiekerrijders, bijna allemaal m, een met uitsterven bedreigde diersoort zijn? Dat lijkt heel erg mee te vallen.

En als je er toch over dacht om voor de grap een ‘waardeloze’ klassieker te kopen? Dan moet je dat nu doen. Want waar de CB750’s en MV750’s in prijs dalen, daar krabbelt de onderkant van de markt nu omhoog. Het is maar een tip. Let wel even op: een K750 is geen BMW!