in

Wegdromen bij oud papier – column

Wegdromen bij oud papier
ER Classics Desktop 2022

Even van man tot man: Ik heb 67 jaar ervaring. Hoeveel jaar ervaring heb jij?

Wat wij al hebben meegemaakt! Ondanks kreeg ik een stapel van wat toen het enige motorblad in Nederland was: ‘Weekblad Motor’. Ik heb hier de 58ste jaargang no. 31, 30 juli 1971 voor me liggen. Daarvoor heeft iemand ooit 65 cent afgetikt.

Het blad is doorgenummerd van pagina 1083 tot en met 1111 en is in zwart-wit gedrukt op papier waar tegenwoordig geen enkele krant zich op zou durven te vertonen. Het werd gemaakt door motorrijders voor motorrijders. Marketing was nog niet uitgevonden. En ‘een manager’ was doorgaans een functionaris in een stofjas, een bedrijfsleider.


En is was toen al sprake van het spanningsveld tussen de burgerij en ons, motorrijders. In nummer 4 van de 58ste jaargang lezen we de door uitgever/hoofdredacteur Harmsze geschreven reactie op een artikel in de Volkskrant:

Boosaardige fantasie

‘Er wordt wel eens geklaagd dat in de dagbladen de motorfiets en motorsport te weinig aandacht krijgen. Maar soms is er een uitschieter. De informatie is dan wel vaak incorrect, maar we krijgen wat aandacht. In de Volkskrant van afgelopen zaterdag was er echter sprake van pure kwaadaardigheid in de berichtgeving. Daar reageerde medewerker Henk Strabbing blijkbaar een nachtmerrie af, waarvan hij het wel erg benauwd moet hebben gehad. Want hij schreef zuivere nonsens gebaseerd op verdraaiingen, onjuistheden en een verwrongen, ongegeneerde fantasie.

Het ging allemaal over het Elefantentreffen en de initiatiefnemer daarvan, onze onvolprezen medewerker Ernst Leverkus. Dat zelfs al de eerste regels waarin ‘Klacks’ wordt voorgesteld al niet kloppen is tot daar aan toe. Dat is slechts een bewijs dat Strabbing  met een vreemde wrok over iets schrijft waar hij geen verstand van, noch interesse in heeft en waarvoor hij zeker zijn huiswerk niet heeft gedaan.

Maar daarna ontaardt het geschrijf in boosaardig insinueren

“In 1953 schoot Ernst Leverkus iets te binnen. Hij vroeg zich af hoeveel 600 cc Zündapps nog in Europa zouden rondrijden van het type waarmee Hitler naar Rusland was vertrokken. Leverkus wilde doe oude glorie, nou ja ‘glorie?’ wel eens bij elkaar zien.

De naam Groene Olifant werd vanwege zijn zachtgroene lak en zijn indrukwekkende verschijning gegeven aan de Zündapp KS601, die na de oorlog, begin 1950, werd voorgesteld als opvolger van de KS 600. Die machines hadden niets van doen met de speciale, 750 cc leger Zündapps met hun aangedreven zijspanwiel. Die krachtpatsers waren trouwens dof-grijs van kleur.

Er was dus geen enkel verband tussen dat zijspan, WOII en de toegeschreven Nazi sympathieën van Leverkus, die als 17-jarige in het leger werd ingelijfd en het grootste deel van de oorlog in krijgsgevangenschap doorbracht. De dolgedraaide Strabbing zag het wintertreffen ook als een ode aan Hitlers activiteiten in de Russische winters en mogelijkheden tot spionage. Zo ging Strabbing nog geruime tijd door met het bewijzen dat wappies en complotdenkers geen heel moderne uitvinding zijn.”

In de vroege jaren zeventig concludeerde uitgever Harmsze dat hij liever geen publiciteit over motorrijden had, dan dit soort publiciteit.

Maar wat het herlezen van die oude motorbladen vooral sprak was de liefde en de passie van de bladenmakers. Hun onschuld ook. Onze onschuld. En het feit dat er in de technische vragenrubriek gevraagd werd of je schoolbordenverf of kachelzwart moest gebruiken om uitlaatpijpen en dempers cosmetisch te upgraden. Of het normaal was dat bij een Britse 650 cc twin elke 11.000 km de linkerzuiger kapot ging.

BMW’s R75/5, de Honda CB750 was ook nog actueel… Dat Ducati met een 750 cc L-twin kwam. De presentatie van de Moto Guzzi V7 sport, de eerste juichende test van Honda’s CB500 Four, de rijderstest ‘564.340 km met de Zündapp KS 100′. De presentatie van de 650 cc Ural combinatie voor ƒ 3.695.

Weet je wat ik doe als ik die stapel oud papier helemaal heb uitgelezen? Dan begin ik gewoon opnieuw.

Ah: En het feit dat ik de Volkskrant heb opgezegd heeft niets met de strapatsen van mijnheer Strabbing te maken. Maar het bezorgen van kranten als dagblad valt tegenwoordig blijkbaar onder de wet op de kansspelen. Door weer en wind en voor dag en dauw voor net meer dan een tientje per uur all-in is blijkbaar door neo liberaal denken ingegeven. Maar krantenbezorgers krijg je er niet meer voor.

Gelukkig worden mensen die zo’n spotgoedkoop abonnement op Auto Motor Klassiek hebben of nemen nog wel keurig op tijd bediend.

11 Reacties

Geef een reactie
  1. Ik heb zelf zon zundap gehad met een plaatstalen frame waar de tank tussen geklempt zat maar toen de versnellings bak het begaf gedumpt in een zandgat achter het huis dood zonde maar ja dat ging toen in die tijd

  2. Met zulke artikelen maakte de Volkskrant haar bijnaam als zuurbode aardig waar..
    Het bezorgen van kranten is nooit een dikbetaalde baan geweest. Ondergetekende heeft het AD bezorgd, 11 km en 55 adressen, een uurtje werk en zes keer in de week maakt 24 in de maand voor 120 en later 130 gulden.
    De voornaamste reden dat ik dat werk deed was dat ik dan de zaterdag vrij kon houden, terwijl een aantal klasgenoten dan een bijbaantje in een winkel hadden.

    Het blad Motor kocht ik zo af en toe in de losse verkoop, als er bijvoorbeeld iets over Ducati werd geschreven en anders in de aanloop naar de TT van Assen.

  3. Ik ben nog te jong om mij aan al dat genoemde moois te kunnen herinneren. Hoe dan ook kun je overal een verheerlijking van het Duitse denken en handelen in de oorlog in zien. Zo beschik ik voor nog een andere hobby over een een signaalgenerator die door Philips tijdens de oorlog voor de Duitse bezetter gebouwd is. Een Nederlands toestel met Duitse belettering. Het is gewoon een 80 jaar oud stuk werkend gereedschap dat ik nodig heb om ontvangers mee te kunnen repareren. Moet ik nu dat ding soms weg keilen vanwege de historie? Of is het een monument van de vreselijke bezetting? Laat ze dus maar rijden, die Zündapps waar sommigen nog de bezetter van weleer in zien. Ik zie er geen kwaad in maar alleen het plezier van die techniek en het rijden ermee. Nix mis mee, toch?

  4. Voor wie het zelf wil zien & lezen. Ik heb hier duizenden motormagazines van 1970 tot 2010, en daarna nog wat losse nummers en jaargangen…. alles geklasseerd op datum en in tijdschriftenhouders. Motor, Moto 73, M & T, Big-Twin, Motor Rijder, en nog vele anderen…. Ik word ouder en de gezondheid laat het afweten. Mijn kids zijn totaal niet motorminded. Dus ik wil ze graag doorschuiven…. Wie durft? ook@telenet.be

  5. En kun je dan de discussies voorstellen als vrouwlief weer eens voor stelt om al die oude knoei eindelijk eens op te ruimen. Ze snapt er nog steeds niets van. Maar wel blijft het een feit dat als je begint aan een stapeltje oude motorbladen de klok in eens veel vlugger gaat . Voordat er erg in hebt, ben je in een klap een hele middag kwijt

  6. Motor, toen het enige motorweekblad in Nederland. Kocht het iedere vrijdag op het station van Nijmegen als ik het weekend naar huis ging. Volgens mij was de prijs toen zo’n 50 ct, rond 1967.
    Alle nummers bewaard, maar helaas uitgeleend aan een vriend, die ze weer uitleende aan een andere vriend en dus nooit meer teruggezien.
    Las het van voor tot achter, incl. advertenties. Goede artikelen over hoe zijspan te rijden en hoe het juist aan te bouwen. En ieder jaar verslag van het Elefantentreffen op de Nürburgring in Duitsland.
    Met alleen zwart-wit fotos en veel enthousiaste tekst, waarin eerlijk werd gezegd wat men ervan vond. Ook als het helemaal niks was. Dat lijken nu sommige bladen niet meer te durven.
    Heimwee levert niet veel op, maar de goede herinneringen blijven, dankzij uitgever Piet Nortier, redacteur Han Harmsze, bijgestaan door Guus v.d. Beek, die het later aandurfde het blad Fiets te beginnen.

  7. Het mooiste wat “Motor” voortbracht waren de TT uitgaven met fantastische tekeningen van wat in het rennerskwartier of bij de technische keuring “gespot” was. Indrukwekende tekeningen van een remtrommel (dubbel leading shotte) met koelopening of van een motorblok variërend van een Norton Manx, NSU 250, Jawa 500 (waar Driekus Veer als gastrijder gebruik van kon maken) en natuurljk de MV Agusta.
    Geweldig om aan terug te denken, dank voor het oproepen van de herinneringen, waar ook een plaats is ingeruimd voor Piet Nortier.

  8. Ik persoonlijk loopt nu 76 jaar op deze aardkloot ronrond. Uiteraard heb ik Motor ook gelezen want als motorrijder was je lid van de KNMV en dus automatisch abonnee.
    De naam Harmse (met de voornaam Han) kende je ook en als trouw lid kreeg je toen het boek “50 jaar TT” ook van Han Harmse. Mooie tijd.

  9. En …ja ik heb het stapeltje van het blad “ Het Motorrijwiel” compleet behalve de jaargangen
    1993-1994 -1995.
    Heeft iemand ze nog liggen en wil U ze kwijt ik houd me aanbevolen.
    Heerlijk om die te herlezen.
    Pierre.

  10. 10tje per uur?
    Reken eerder op 5 Euro per uur.

    En mocht je belangstelling hebben, ik heb hier nog een jaargang of 5 uit de late jaren ’50 begin jaren ’60…
    Ooit van mijn vader..

  11. Wat is er fijner dan op dagen waarop de zonneschijn met “kloet’n” uit de lucht valt heerlijk te verdwalen in een (oud) (motor)tijdschriftstapeltje?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het julinummer, met daarin:

  • Na 27 jaar opnieuw in AMK: Fiat 124 Sport Spider
  • Chevrolet Apache 3200, authentiek werkpaard
  • Redactievervoer: Cadillac Allanté
  • Honda CRX 1.4 GL in detail
  • Moto Guzzi 850 Le Mans, een droommotor
  • Wat kregen de Playmates van Playboy?
  • Jawa 150 cc, origineel in Nederland geleverd
  • Dubbel gebruikte typeaanduidingen- Deel XV
omslag 7 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens € 27 goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Mercedes-Benz 190 (W201). Een monument wordt veertig

Lamborghini LM002. Hufter met een goed hart

Lamborghini LM002. Hufter met een goed hart