Volkswagen Golf GTI 16S van Oettinger: gelimiteerd en exclusief voor Franse markt

Duitsers houden niet van verliezen. Daarom zwichtte Volkswagen uiteindelijk voor de smeekbede van de Franse importeur om de snelste hot hatches van 1981 klop te geven. Oettinger kwam om de hoek kijken en zo verscheen de loeisterke Golf GTI 16S  ten tonele, die de maatstaf in de pk-wedloop hevig opschroefde. Een astronomisch duur apparaat, maar de wedstrijd was gewonnen. 

Tekst & fotografie: Aart van der Haagen

Heus, de reguliere Golf GTI was met 110 pk op 810 kilogram niet onderbedeeld, maar Renault had net de woeste 5 Turbo (met de motor achterin) gelanceerd en de wat minder exotische 5 Alpine Turbo lag in het verschiet. De Franse Volkswagen-importeur bracht de pijnlijke prestigekwestie te berde bij de hoge heren in Wolfsburg, maar kreeg nul op het rekest. Wat nu? Achter de rug van de bazen om werken natuurlijk. Zo deden die Fransen dat. Ze wendden zich tot Oettinger, dat in 1977 op de IAA Frankfurt al zijn visitekaartje had afgegeven met een prototype voor een zestienkleps versie van het EA827-blok in de Golf GTI, voorzien van twee bovenliggende nokkenassen. De prille partners uit Frankrijk en Duitsland smeedden een plan en legden dat aan het Volkswagen-management voor, dat er nog steeds niet happig op was om goedkeuring te geven aan een hetere Golf. Na twee maanden touwtrekken klonk dan toch het verlossende woord en ondertekenden de betrokken partijen een overeenkomst die inhield dat kant-en-klare GTI’s hun weg naar Oettinger zouden vinden voor een extensieve krachtkuur, met behoud van een vol jaar fabrieksgarantie. 

Niet veroordelen

136 pk bij 6500 tpm, 0-100 in 7,6 seconden en een top van 195, dat waren de waarden die de concurrentie in verslagenheid achterlieten. Daarvoor moesten begerige klanten wel de lieve somma van 75.000 Franse francs aftikken, tegen 52.990 voor een reguliere Golf GTI. Autojournalisten prezen de prestaties van de zestienkleppenmotor in uitgebreide bewoordingen, maar uitten net zo nadrukkelijk hun teleurstelling over het ongewijzigde onderstel met dito remsysteem. Geventileerde schijven aan de voorzijde: prima, maar ordinaire trommeltjes aan de achterzijde waren een blamage. Maak niet de fout om Oettinger te veroordelen voor deze keuzes. Het bedrijf willigde elk verzoek in om een product te upgraden en had zelfs een pasklaar sportonderstel voor de Golf op het schap liggen, maar de Franse Volkswagen-importeur moest een streep trekken om zich met deze toch al kostbare hot hatch niet nóg verder uit de markt te prijzen. 

Discussie

Met brede 185/60 HR14-banden ruimden de initiatiefnemers plek in voor ATS Cup-wielen in de maat 6J x 14, die de spatborden met hun dikke opzetstukken lekker afvullen. Deze ‘Tupperware’ behoort tot een BBS-bodykit, die ook een sneeuwschuiver aan de voorkant en dikke dorpelkappen bevat. Twee kleurkeuzes stonden op het menu: wit en zwartmetallic. Niet bekend is in welke verhouding de klanten deze twee varianten afnamen en zelfs bestaat er discussie over het totale productieaantal. Volgens vele bronnen 1250 eenheden, volgens Oettinger zelf 1600, waarvan een aantal voor Zwitserland. Hoe dan ook een zeldzaamheid en een collector’s item, zo’n ‘Seize Soupapes’, die qua huidige klassiekerwaarde gemakkelijk door de halve ton heen schiet. Zeker wanneer het zo’n maagdelijk exemplaar betreft als dit, eigendom van Mark Wegh, met 2727 kilometer op het klokje. Wie durft dan nog het woord ‘tuning-Golfje’ in de mond te nemen?

Met dank aan Mark Wegh/Porsche Classic Center Gelderland (Heteren)

Het hele artikel, met alle foto’s is te vinden in de juni-uitgave van Auto Motor Klassiek, die ligt nog tot en met maandag in de winkel.