Sluitingsdatum juninummer -> we zijn nu aan het afsluiten
Talbot 1100 GLS (Simca 1100) 5-deurs (1981): erfgoed dat beweegt voor Roland
“Simca: Perfectie op maat!” was de slogan van Simca Nederland bij de introductie van deze ruime gezinswagen. Natuurlijk was de conclusie dat Simca de beste en voordeligste auto was die je kon kopen misschien een beetje bevooroordeeld, maar ter bevestiging werd wel verwezen naar het oordeel van acht deskundige autojournalisten op de punten motorprestaties, comfort en veelzijdigheid. Een Frans autoblad gaf na een test van 4500 kilometer het hoogste aantal waardepunten voor wegligging, benzineverbruik en actieradius. In die tijd waren er maar liefst 300 sympathieke dealers om de Simca succesvol in de markt te zetten. Zij stonden borg voor kwaliteit en service.
De historie
In 1981 werd de auto nieuw gekocht door een toen al 74-jarige man. Voor hem was de auto verbijsterend veelzijdig: een extra deurtje, bijna een vrachtwagentje doordat je de achterleuning kon wegklappen en zo een laadvloer kreeg, of misschien de kans om even een dutje te doen door de voorleuning achterover te zetten. Deze pittige kilometervreter met een top van 100 kilometer per uur bewijst die veelzijdigheid nog altijd.
De laatst bekende eigenaar was een perfectionist. Bij de auto is alles compleet: boekjes en zelfs de originele folders zijn bewaard gebleven. Dat de Franse “voiture” werd gekoesterd, laten de foto’s overduidelijk zien. Technisch is hij prima op orde, met een goed schakelende automaat. Dus ja: “perfectie op maat”.
Waarom Talbot en geen Simca?
Toen PSA, Peugeot-Citroën, eind jaren 70 Simca overnam, greep men terug op de historische naam Talbot, een naamsverandering die uiteindelijk geen succes bleek te zijn. Op het kenteken staat dan ook: “Talbot-Type Simca 1100 GLS”.
Hobbyauto
De nieuwe eigenaar van deze echte 5-deurs hatchback uit de jaren 80 kan volop genieten van de passie voor klassiekers en daar anderen in laten delen. Onderweg levert dat volgens de inzender vele duimpjes op, goedkeurende opmerkingen en talloze fotomomentjes. De wens van de laatste eigenaar is dan ook dat de auto wordt gekoesterd, zodat de historie van Simca nog heel lang blijft voortbestaan.
“La grande avonture” kan beginnen wanneer u de website bezoekt: www.canddautos.nl.
Vrolijke, levendige kleuren
Die ziet u niet alleen op deze foto’s, maar maandelijks ook in ons magazine Auto Motor Klassiek. Wij verleiden u graag tot een abonnement, zodat u kunt meegenieten van de verhalen in het maandblad voor liefhebbers van youngtimers, klassiekers en oldtimers op twee of vier wielen. U vindt dagelijks nieuws op de website en uitgebreide reportages, voeding voor het autohart, voor 49,50 per jaar, in het tijdschrift zelf.
Talbot 1100 GLS: verder lezen
Voor wie nog niet uitgelezen is over Talbot 1100 GLS: dit zijn logische vervolgstukken.
Hieronder volgen nog meer foto’s.
Na de Simca 1000 kocht mijn vader een 1100 eigenlijk moet ik zeggen 2 stuks bij Garage Roon in Schiedam.. De eerste was totaal los na een botsing met tram. Hij probeerde te keren op de Rotterdamsedijk in Schiedam maar zag de tram over het hoofd. De eerste was een mooie groene de tweede was geel. Hierna was het over met Simca hij koos voor Ford.
Vader kocht er zelf een. En wel gloedje nieuw!
Weliswaar niet de GLS maar een 1100 special. De 1300cc motor was levendig met zijn 75 paarden onder de kap. De schakeling was handmatig met een 4-bak. De bewering van Fred van der Vlugt dat hij bij koude start een diesel probeerde te imiteren, slaat nergens op. Hij startte en was gewoon rustig.
De kleur van de fijne wagen was wit. Het comfort was geweldig. Hij had echter een ‘mankementje’. Er trilde iets in het dashboard. En dat geluidje was echt gekmakend. De garage vond het maar niet. En zo besloot vader om zelf maar de zoekactie te doen. Tja, hij bleek met de Franse slag in elkaar gezet te zijn. Na behoedzame demontage van het dashboard kwamen wij aan bij de radiator van de verwarming. Er bleek een kabeltje op te liggen dat vrolijk op die radiator lag te stuiteren en te trillen.
De isolatie was bijna door. Het draadje werd keurig geïsoleerd en al even keurig vast gezet op de plak waar het hoorde. Andere mogelijk trillende dingetjes werden ook nog wat beter vast gezet. En toen was het tijd om het dashboard weer te monteren waarbij extra aandacht aan mogelijk trillen of ‘knakken’ van dingetjes besteed werd. Het resultaat mocht er zijn. Niets trilde meer en de wagen was een vreugd om te rijden. Ik heb mooie herinneringen aan die fijne Simca 1100 special.
Jaren met plezier mee gereden, later in de Talbot uitvoering als stationwagen (Tourist)
Lekker simpel en geen gezeur.
Jammer dat ze roestgevoelig waren
Wat eem leuk eigenwijs voituurtje. Mijm oom had vroeger een ti, goeie herinneringen aan!
Die 1100 was z’n tijd best vooruit met die vijfde deur en vlakke laadvloer. Alleen die top van 100 per uur klinkt wel heel bescheiden, maar als hobbyauto maakt dat natuurlijk weinig uit.
Ik zal nooit de reactie vergeten van autojournalist Fred van der Vlugt tijdens de zogenaamde koude start: Dit is de eerste benzinemotor die het geluid van een diesel probeert te imiteren. Verder fraaie overlever, want want waren die dingen enorm roestgevoelig!
Dat is zeker een overlever geweest, dingen konden stevig rotten weet ik uit toenmalige ervaring.
Best wel wat stukken ingelast in die tijd…
Stoterstangenblokje ging nooit stuk…
Het is natuurlijk geen racewagen maar 100km/pu is wel erg mager, moet zijn 152 en een grote achterklep is ook wel wat meer dan een extra deurtje.
Zo kom je ze echt niet vaak meer tegen, zeker niet met al dat papierwerk er nog bij.