in

Roadside repairs – column

Roadside repairs? Zou daar geen goede Nederlandse naam voor zijn? Er bestaat tegenwoordig ook namelijk zoiets als ‘mobilteitsgarantie’? Bij ons klassiekerrijders bestaat die mobiliteitsgarantie er nog wel eens uit dat je dus – bij voorkeur in de regen en/of duisternis – aan het sleutelen slaat om je mobiliteit toch weer te garanderen.


Wel zwaaien. Stoppen ho maar…

Het feit dat er geen collega-motorrijders meer stoppen als ze een soortgenoot met pech zien heb ik allang in de boeken genoteerd. Maar er is een vrij grote trefkans dat er automobilisten stoppen waarvan je binnen de kortste keren weet dat ze vroeger motor hebben gereden. En ik heb het meegemaakt dat er een meisje uit een autootje stapte om een selfie te maken met mijn kapotte motor op de achtergrond. Tenminste: Ik denk dat het fotowerk om de motor ging. Ze groette vriendelijk, stapte weer in en reed weg.

Met de middelinger omhoog

De autodebilist met onderliggend leed die langs de A2 – soms moet je gewoon even een snelweg pakken – bij wijze van grap de vluchtstrook opdook om te doen alsof hij me met de middelvinger omhoog ging scheppen, herpakte zich nadat ik mijn bougiesleutel tegen zijn ruit had gemikt. En toen was ik mijn bougiesleutel kwijt en moest ik op de Wegenwacht wachten.

Die vond sleutelen langs de A2 te gevaarlijk en belde om een bergingswagen. Veilig geparkeerd was de storing onder toeziend oog van de berger snel verholpen. De man van het beringsvoertuig was monteur geweest. Maar hij was afgehaakt omdat hij al die elektronica maar helemaal niets vond. “Kijk, bij zo’n oud ding gaat er wel eens wat kapot. En dat maak je dan. Mooi man!”

Gewoon; rijden met die hap!

Maar ik wil toch een lans breken om klassieke motorfietsen te gebruiken waar ze voor gemaakt zijn. En als zo’n oudgediende gewoon goed voor elkaar is, en als je het ding met respect behandelt, dan is elke klassieke motorfiets gewoon verkeersinzetbaar. Natuurlijk kan er wat stuk gaan. Maar dat kan bij een ZGAN motorfiets ook. Ik heb met mijn 23 pk 750 cc zijklepper een Ducati Panigale van Ellecom naar Velp gesleept. En supertechnisch hoef je ook al niet te zijn, want je hebt namelijk je smartphone bij de hand? Met die insteek werd er, nadat een cilinder het blok had verlaten, een vriendje gebeld. Dat ging naar mijn huis om even een andere cilinder, zuiger en wat pakkingen te halen. De zaak werd in de berm gemonteerd en voordat ik mijn laatste sigaar ophad was het spul weer draaiend.

Dat was een roadside repair

En dat lukt je niet als je een nagelnieuwe BMW GS hebt. Want geloof me: die dingen gaan ook stuk. Maar ja: dan heb je natuurlijk je mobiliteitsgarantie. Maar daar zit blijkbaar een addertje onder het gras: een bevriende GS-rijder werd in de Ardennen niet echt vlot gerepatrieerd. En toen hij zijn vervangend vervoer kreeg was dat een Mazda. En nu kun je over die extreem dure, hoge zware en obese BMW avonturiersfietsen zeggen wat je wilt. Maar voor een motorweekend in de Eifel zijn ze toch leuker dan een Mazda. Zelfs als die airco heeft.


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


Improviseren kan ook bij reparaties aan vierwielers

18 Comments

Leave a Reply
  1. In 1969 met een Triumph 3TA (ik) en een Norton ES2 ( mijn motormaat) naar Frankrijk. De ES2 begon oliewalmen te braken en het geluid van een trekker te imiteren. Dus in een klein dorpje ,onder de platanen op het dorpsplein, de kop eraf, de cylinder eraf en we vonden een bigend met wel heeel veel speling. Norton op de trein (toevallig een vrachtstationnetje aanwezig!) met de ANWB-repatriëring, hij met de duim naar huis, ik in m’n eentje in 2 dagen terug. Dat kopje lichten deed je dus gewoon!
    We rijden nog steeds, hij Ducati of Honda, ik BMW. Het blijven de sterke verhalen van toe.

  2. Hall-gever, ook een bekend ‘dingetje’ bij BMW. De price-as vertandingsprobleem los je op met Staburags, spline-vet. Hier smeer je ook de splines van de ingaande spline-as van het cardan mee in. Ruw koppelen, wisselracties, op koppel/laag toeren en veel trekkracht vereisen zijn killing voor deze schuifverbinding. Een beetje vocht en dan is het verhaal kompleet. Beide problemen kondigen zich aan. Het zijn net mensen die BMW’s (en Guzzi’s) je moet alleen willen ‘voelen’ en luisteren.

  3. Nou ik sta nog weleens stil, de laatste keer zonder benzine met mijn R75-5 met Steib zijspan, je moet ook niet allebei de benzine kranen open zetten dan ben je zo door je reserve heen. Ik liep met de combinatie op ’t fietspad en een zijspan kwam me achterop, een Russische in elk geval, maar die zag me niet en reed door, een jongen in een Canta reed me tegenmoed op ’t fietspad en die stopte zowaar maar kon me ook niet helpen met z’n dieseltje.Tot er een fantastische 6 cil Goldwing combinatie mij zag en die zelfs zwaaide en rustig doortufte. Nooit zwaai ik meer tegen GW rijders.Na een uur op de WW geacht gewacht te hebben ben ik maar 3 km gaan lopen en duwen naar een pomp.Eenmaal thuis belde de WW waar ik was ze konden me niet vinden.Beleefd als ik was vertelde ik dat ik na anderhalf uur het wel gehad had met de WW.Tot mijn verrasiing werd er later op de dag een groot boeket bloemen gestuurd door de WW en de volgende dag een tegoed bon van €25, helaas niet voor benzine.Sinsdien ligt er 1 liter benzine in een aluflesje in de bak…

  4. Ja, ook BMW’s gaan stuk. Al rijdt het nog zo goed, er zijn betrouwbaardere motoren.
    Als voorbeeld dat een vriend van mij tijdens zijn motortocht door (jawel) de Ardennen plotseling geen aandrijving meer had hoewel de K75 in de versnelling stond. Krakend geritsel ergens bij de koppeling maakte duidelijk dat te tocht ten einde was. De BMW mocht daar in de straat even bivakkeren waarna hij later op de dag, met een aanhanger voor motorfietsen, de K gerepatrieerd heeft naar de hier in het zuiden beroemde BMW specialist. Daar bleek de prise-as geen vertanding meer te hebben. Dat zie ik bij andere fietsen niet zo snel. En ook mijn ‘82er R45/65 Blauwtje heb ik drie jaar geleden nog net weten te behoeden voor die tandeloosheid. Ook de prise-as moeten vervangen

    • Een versleten prise-as is wel een BMW-dingetje; ik heb datzelfde met een ’84 R80RT mogen ervaren.
      Er zit een hele fijne vertanding op, vergelijkbaar met je schakelpedaaltje, en dat is gewoon een ontwerpfout.
      BMW heeft blijkbaar nooit de behoefte gehad dat aan te passen..

  5. Ik 2 jaar geleden nog wel een leuke ervaring gehad nadat mijn V snaar het begaf van mijn kever. Het gebeurde op de A1 bij de afslag Apeldoorn. Nadat 8k de snelweg had verlaten en op een carpool parkeerplaats de schade opnam, kwam er eerst een Volvo Amazone aanrijden die stopte en vroeg wat er aan de hand was. Helaas had hij niet de mogelijkheid om me verder te helpen, maar toch… Kort daarna kwamen een man en vrouw aangelopen en toen ik uitgelegd had wat er aan de hand was, en hoe we dat wel eens met een panty oplosten, riep de man dat hij er wel 1 in zijn auto had liggen. De vrouw keek hem verbaasd aan maar hij bleek schilder te zijn en filterde daar zijn verf mee.
    De panty gemonteerd en de weg weer opgepakt. Helaas was de panty niet van een degelijke kwaliteit en na enkele kilometers begon het laadlampje weer te branden. Ondertussen begon het ook nog hard te regenen en was de enige mogelijkheid de Anwb te bellen.
    Die kwam na een half uurtje aanrijden en had geen V snaar bij zich maar had het idee het met een paar grote trips te repareren.
    Opeens stopte er een Audi TT en het raampje ging open en een aardige vrouw stak mij een paraplu toe met de woorden alsjeblieft en reed weer gauw door.
    Het regende dus nog steeds flink en verbaasd stond ik opeens droog onder een paraplu naar de wegenwacht te kijken die klaar was en mij tot aan huis bleef nakijken om zeker te zijn dat ik daar aankwam.

    Als ik er aan terug denk, krijg ik weer een grote glimlach op mijn gezicht en heb ik nog altijd vertrouwen in behulpzame mensen onderweg.

  6. Met mijn oude opgeknapte Dodge pickup reed ik een van de eerste proefritten en stond ineens toch stil. Natuurlijk in het begin de mobiel mee en de ANWB gebeld toen ik het niet ter plekke kon repareren. Na een tijd was die er en hem verteld wat er aan gebeurd was en waar het op leek enzo.
    Tja, er kon nergens een stekker in aan de laptop en blijkbaar was dat lastig, deze was duidelijk niet van de oude stempel.
    Met een afsleepwagen thuis gebracht, verreweg de allerzuinigste kilometers in het leven van deze Dodge…!! Thuis wat gemeten en gezocht en zowaar: de brandnieuwe puntjes in het ook volledig vernieuwde ontstekingscircuit maakten sluiting, dat bedenk je niet. De leverancier gebeld en die had het ook nog nooit meegemaakt en stuurde zonder mankeren gelijk een nieuw setje op. Die erin en sindsdien geen probleem meer gehad. Het blijft leuk!

    Met mijn huidige moderne motor (Aprilia RSV 1000R van 2006) moet ik om de ca. 2000km even de koppeling ontluchten: de cilinder zit op het blok en da’s niet de handigste plek. Zelfs bij Rovaniemi was het indertijd weer nodig, een road-side repair. Overigens machtig leuke reacties van Scandinaviërs dat je met zo’n sportfiets daar durft te rijden: het “karakter” van Italianen is ook daar bekend. Wel veelal de opmerking dat ze zo’n fiets altijd hadden willen hebben, maar het daar niet aandurfden. Zo kwam een man naar m’n gesleutel kijken en vertelde dus dat hij “als hij groot was” zo’n motor wilde hebben. “En nu heb ik dit” zei hij en wees naar z’n camper, vrouw en kinderen. Dik gelachen daar :-)))

    • Ook nieuwe spullen kunnen kapot zijn of gaan. Maar dat is natuurlijk net wat je niet verwacht. En dat camper verhaal? Dat is war midlife crisissen van worden gemaakt.Je moet spijt hebben van de dingen die je wel hebt gedaan. Niet over dingen die je niet hebt gedaan

  7. Een beetje klassiekrijder is vaak ook (noodgedwongen) een prima bermmonteur..
    En inderdaad; op de een of andere manier altijd in het donker bij een miezerregentje…
    Een uitgebrandde dynamo was destijds mijn deel, de Wegenwacht Meneer had een zware volle accu voor me waarmee ik thuis kwam.

    Hulde!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Audi TT. Reuring op de afdeling

Wat is Amerikaans? Wat is klassiek