Reportages

Rijden met de Alfa Romeo Alfasud 1.5 Super. Pure fascinatie.

By  | 

Onlangs keerde een mooie Alfa Romeo Alfasud 1.5 Super terug in de stallen van Rinsma in Berlikum. De oudste Alfa Romeo dealer van Nederland leverde deze auto in 1979 aan de eerste eigenaar en bouwde inmiddels een lange geschiedenis op met deze bijzondere Sud. Wij kregen lucht van de thuiskomst van de Napolitaan. Wij waren er als de kippen bij om deze gave Alfa Romeo Alfasud aan het asfalt toe te vertrouwen en lieten een gekoesterde wens in vervulling gaan.

Alfa Romeo Alfasud ’s zijn vanwege meerdere oorzaken zeldzaam geworden. Plaatstaalkwaliteit en brute omgang met de techniek zijn daar voorbeelden van. De hedendaagse exclusiviteit maakt het gegeven, dat wij met een fraai exemplaar gaan rijden, heel speciaal. Deze Alfa is een liefhebbers auto, die al 39 jaar in de juiste handen mocht verkeren. Daarnaast stamt de Alfa Romeo Alfasud uit de verbeterde serie van 1977 en later. Het maakt dat wij optimaal mogen genieten van de magie, die de Zuid Italiaan aan de oppervlakte brengt.

Subtiel interieur in Alfasud

Wij kunnen niet wachten om met de Alfa op pad te gaan. Binnen het interieur wordt de wens versterkt. Daar bevinden zich geen sporen van overdaad, maar wordt blijkgegeven van smaakvol minimalisme, de juiste details en accenten én subtiele slanke lijnen. Het inzittendencompartiment is uitgevoerd in fraai velours. En dat past prima bij de in Verde Matese gespoten carrosserie. De stoelen- vrij eenvoudig van constructie- heten je welkom en zorgen voor een diepe en actieve zitpositie achter een fijn, naar binnen gebogen stuurwiel met drie spaken. Wij draaien de links gepositioneerde contactsleutel naar ons toe en de watergekoelde 1.5 boxermotor laat ons merken, klaar te zijn voor de start.

Rustige kennismaking

Het eerste aantal kilometers leggen wij in alle rust af. Wij laten de motor –ook met behulp van de half uitgetrokken handchoke- op temperatuur komen. Ondertussen merken wij, hoe soepel en exact de vijfversnellingsbak, de fijne koppeling en de exacte besturing de prille rit veraangenamen. Verder merken wij dat oneffenheden sportief kordaat worden gedempt. Ergonomie en bedieningsgemak, zo bespeuren wij, werden voor de Alfasud onderscheidend gedefinieerd. Neem nou de aan de rechterzijde van de stuurkolom geposteerde hendel. Die combineert de bediening van de ruitenwissers, de aanjager en de dubbele claxon. Apart, op een prettige manier. Trivialiteiten als zicht rondom bevestigen verder, hoe doordacht deze auto werd ontworpen.

Progressief van rust naar dynamiek

Inmiddels is de motortemperatuur naar de juiste hoogte gestegen. De choke wordt uitgeschakeld. En dat betekent, dat wij de smeuïge 1.5 boxer kunnen bewegen om de vederlichte Sud de sporen te geven. Wanneer wij het gaspedaal dieper indrukken, blijkt dat de 1490 cc metende (en 84 PK genererende) krachtbron de sportief geconstrueerde Alfasud heel goed past. De transformatie van tevreden stemmende rust naar intense dynamiek is namelijk ragfijn en vindt progressief geleidelijk plaats met een mooie koppelontwikkeling. De vijfbak kent in alle verzetten een mooie overlap zonder ingrijpende toerenval. Op de snelweg zit je zomaar op de maximumsnelheid van 130 kilometer per uur en ook dan is het einde van de accelaratie curve nog lang niet in zicht, ook al omdat het mooie koppel lang beschikbaar blijft.

Opzwepend verlangen

Uiteraard laten wij de Alfa ook uit op die fijne kleine Friese binnendoor feestweggetjes. Daar wordt opnieuw duidelijk wat voor een briljante rij eigenschappen de Alfasud aangemeten kreeg. Wij vallen bochten en doordraaiers met graagte aan, en geen moment beschaamt deze Alfa het vertrouwen dat je in haar stelt. De Sud ligt als een blok op de weg. Vergaand neutraal en exact sturend roept zij een intens verlangen naar nieuwe bochten op. Bochten, waarin de Alfasud nauwelijks overhelt. En bij goede rem manoeuvres houdt de Sud de horizontale lijn vast, mede dankzij de Watt armen aan de achterzijde.

Coherent samenspel

Het onderstel is een technisch en puur mechanisch meesterwerk. De voorwielophanging, met haar McPherson veerelementen, dwars geplaatste onderste draagarmen en schuin naar voren gerichte reactiearmen (verbonden aan de stabilisator) is meesterlijk. Het vormt een prachtig geheel met het achterste deel van het onderstel met de Watt ophanging, de starre achteras en de Panhard stang. Het coherente samenspel van het onderstel met het gaspedaal, besturing, het lage onafgeveerde gewicht (remschijven op de versnellingsbak) en de voortreffelijke motor geeft geen krimp. Geen moment.

Fascinerend

De Alfa daagt meer en meer uit. Aan alles komt echter een eind.  Het avontuur zit er op. Wanneer wij afscheid nemen, rest de verse herinnering, die ons ingeeft dat wij met de beste voorwiel aangedreven auto uit haar tijd op stap zijn geweest. Het is deze terugblik, die een sterk verlangen oproept om spoedig weer met één van de mooist geconstrueerde compacts ooit te gaan rijden. Want zij bood ons pure fascinatie. En dat is slechts een understatement voor de belevenis, die wij met deze zeldzame en zeldzaam leuke Alfa Romeo mochten opbouwen. Waanzinnig.

Met veel dank aan Rinsma in Berlikum, de oudste Alfa Romeo dealer van Nederland.

 

3 Comments

  1. Rammstein

    31 maart, 2018 at 21:43

    Geesteskind van Rudolf Hruska die met Ferdinand Porsche een leerling was uit de aledwinka school. Helaas dat de Italiaanse staat dat mensen met een agrarische achtergrond in een fabriek wilden werken, de Sud, de auto die als geestelijk vader van deze klasse beschouwd mag worden was gemaakt van het slechtste plaatstaa, en door een workforce wat zich met dat van British Leyland kon meten.
    Zoals de schrijver dit stuk lyrisch beschrijft: het was de eerste C segmenter voorwielaandrijver die fantastisch reed en de blauwdruk is geworden voor deze klasse.

  2. Jeroen

    27 maart, 2018 at 22:11

    Die jaren 70 auto’s waren auto’s die ontwikkeld waren in eind jaren ‘60. De visie van enkele toonaangevende autofabrikanten werd vertaald in betaalbare technische lekkernijen, zoals deze Alfasud en bijvoorbeeld ook de GS. Eerlijke auto’s die volop rijplezier en karakter boden, ook al waren het in feite familie auto’s. Ik herinner me ook de hoon nog van de meer behoudende Kadett liefhebbers: “het geld was zeker op toen ze aan de achterkant begonnen”. En de schok toen bijvoorbeeld Opel ook overstapte op voorwielaandrijving en een “afgesneden” achterkant.
    Herkent U dat ook nog? Toen ging het nog ergens over op verjaardagsfeestjes 😜

  3. Ed

    27 maart, 2018 at 21:24

    Wat een gave Sud. Heerlijk om het verhaal er achter te lezen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X