Renault Twingo verwerft nu echt cultstatus: Espace in zakformaat

Iedereen voelde het bij de onthulling op 5 oktober 1992: ooit gaat de Renault Twingo net zo’n cultstatus verwerven als de iconische R4. Hij deed er weliswaar langer over, maar is inmiddels het stadium van goedkoop studentenautootje ontstegen en wordt nu veiliggesteld door liefhebbers. Sommigen van hen halen zelfs zo’n Espace in zakformaat naar de Verenigde Staten. 

Tekst & fotografie: Aart van der Haagen

Dat veroudering nauwelijks grip op deze olijke Fransoos krijgt valt niet alleen subjectief, maar ook objectief vast te stellen. Immers, wat bezielde Renault anders om de productie vijftien jaar te laten voortduren? Van eind 1992 tot medio 2007 en alleen al de fabriek in Flins-sur-Seine spuugde met een nonchalant gebaar twee miljoen van deze bolletjes uit. Ook locaties in Spanje, Taiwan en Uruguay draaiden Renault Twingo’s en in Colombia stopte het circus zelfs pas in 2012. 

Hoewel de twee auto’s als dag en nacht van elkaar verschillen is het niet raar om de Renault Twingo te beschouwen als de rechtstreekse opvolger van de illustere R4. Die raakte aardig op leeftijd toen Renaults designers en techneuten zich begin jaren tachtig bogen over een serie projecten onder de verzamelnaam VBG oftewel Véhicule Bas de Gamme. Inderdaad, een instapmodel, te positioneren onder de populaire R5. Helaas bloedde het verhaal uiteindelijk dood, tot de net aangetreden Patrick Le Quément in 1987 de draad oppakte. Dat de toekomstige benjamin van Renault een soort Ieniemienie-MPV moest worden stond voor de creatieve leidinggevende als een paal boven water. 

Uit de mottenballen

Niemand zal tegenspreken dat Le Quément een zwaar stempel op de uiteindelijke Renault Twingo drukte, bijvoorbeeld door de glimlachende neus toe te voegen. Maar Jean-Pierre Ploué verdient de credits voor het grootste deel van het exterieur en Gérard Gauvbry maakte een meesterwerkje van het interieur. We noemen maar even het vrijwel symmetrische dashboard met een centraal geplaatst display als instrumentarium, gekleurde bedieningselementen en de verschuifbare achterbank met verstelbare rugleuningen. 

Om het feest compleet te maken haalde Renault een begeerlijke extra uit de mottenballen: een roldak, tegen meerprijs verkrijgbaar en bekend van het Viertje. Vlak trouwens het effect van de kekke kleurtjes niet uit. Na de grijze jaren tachtig fleurde de Renault Twingo ineens het straatbeeld op in rood, geel, groen of blauw; de vier introductietinten.  

Weelde

De Twingo, wiens naam de begrippen ‘twist’, ‘spring’ en ‘tango’ laat samensmelten, bleef vijftien jaar lang heel erg zichzelf: altijd driedeurs en tussentijds enkele malen mild gewijzigd. In den beginne klampte hij zich vast aan de stokoude Cléon-motor. Geen wonder van zuinigheid, daarom ruimde hij in 1996 het veld voor de eveneens 1,2-liter Energy-krachtbron. 

Al heel gauw drong het tot Renault door dat Twingo’s niet alleen maar door mensen met een smalle beurs werden gekocht. Voorzieningen als stuurbekrachtiging, airconditioning, een panoramisch schuifdak, elektrische raambediening en centrale vergrendeling met afstandsbediening kregen een vinkje op menig bestelformulier. De echte modepopjes en dandy’s lieten zich het hoofd op hol brengen door speciale series als de Benetton en de Elite, terwijl de vast in het programma opgenomen topversie Initiale met zijn leren bekleding zelfs een toefje weelde toevoegde. Zo was en is er een Renault Twingo voor iedereen die niet aan grootheidswaanzin lijdt. Weinig soortgenoten hebben ooit zo’n breed publiek aangesproken, zelfs de geliefde R4 niet.