in

Pech onderweg – column

ER Classics Desktop 2022

Stoppen voor motorrijders met pech is niet meer van deze tijd. Aan moderne motoren is daarbij vaak niet veel te sleutelen in de berm. Maar als je in de brandende zon een man in volledige motoroutfit naast een Honda VT500 ziet lopen? Dan ben je harteloos als je niet even stopt. De man was blijkbaar blij om een tussenstop te maken op het vals plat richting Velp.

Het olielampje

Zijn olielampje was gaan flikkeren. Hij reed maar een paar keer per jaar, wist niets van zijn oliepeil. Dat werd dus eerst maar even gecontroleerd. Er zat te weinig olie in het blok. Als klassiekerrijder heb je altijd wel een half litertje extra olie bij je. Ik vertelde de duwer in ruste dat dat andere olie was dan dat zijn Hondaatje gewoonlijk dronk, maar dat hij met een scheut 2W50 in de aderen makkelijk huis zou halen. Dan moest hij thuis de olie maar even aftappen, het filter vervangen en verse olie van de correcte dikte monteren. Hij woonde in Velp, in Velp zit RoadrunnerMotoren. En daar hebben ze olie in alle smaken.


Angst uit onkunde

De man was een soort van kenmerkend voor veel motorrijders van nu. Het olie verversen was hem een net zo onbekend concept als het peilen van het olieniveau. En ‘rare’ olie in het motorblok gieten leek hem geen goed plan. We namen afscheid. En hij duwde verder. Het fenomeen deed me denken aan de BWMrijder en zijn partner die hun toermastodont uit Frankrijk lieten repatriëren omdat hij niet startte. De motor bleek niet in zijn vrij te staan concludeerde de berger. Het is dus intussen zo dat veel motorrijders echt helemaal niet meer weten waar ze mee bezig zijn. Of dat ze vinden dat ze genoeg weten. In zoverre zijn het net automobilisten geworden.

Het is een kwestie van noodzaak en interesse. Motorfietsen zijn intussen zo goed dat reparaties onderweg bijna nooit meer nodig zijn. Maar het lijkt me toch een gemis als je helemaal niet weet waarop je onderweg bent. Gelukkig zijn er mogelijkheden om op een prettige manier basiskennis van de techniek op te doen. Diverse motor- of merkclubs geven trainingen en er zijn ook diverse mensen die de zaak op meer of minder beroepsmatige manier oppakken, zoals Mw. Davidson (juist ja, voor dat merk) en Erik van Lent.

Old school rules!

Dat die scholing binnen de kennissenkring niet nodig is ervaar ik als hartverwarmend en vertederend. Wij rijden wel met een GSM en sommigen zelfs met een WegenWachtlidmaatschap. Maar als er eens wat mis gaat? Als er bij een CB 750 de gaskabel breekt? Daar hebben ze in Japan over nagedacht. De Honda heeft een trekkende en een duwende kabel. Je verzet de duwer en je kunt weer rijden. Het is even wennen dat je gas moet geven door het handvat van je af te draaien, maar na honderd kilometer voelt dat best logisch aan. En als je klassieker opeens heel erg gaat roken maar vooralsnog blijft lopen? Dan maak je gewoon tankstops in de stijl van ‘benzinepeil controleren en olie tanken’. Dat je dan na 350 kilometer bijna vier liter olie hebt verstookt is grappig. Net zo grappig als de blauwe rookwolk die je trekt en dat er niemand achter je wil rijden. Als in het kader van ‘met de leeftijd komen de gebreken’ en de cilinder aan de voet afbreekt. Dan bel je wat vrienden en komt er na twee uur rustig in de schaduw te hebben zitten wachten vanzelf iemand met een ongebroken cilinder en een handvol pakkingen.

Het blok was intussen afgekoeld. Dus er kon meteen gesleuteld worden. Na dik een half uur stond de zijklepper weer tevreden te neuzelen. De volgende stop was ook gedwongen. Want de berijder van de wederopgestane zijklepper en zijn maat vonden het na alle inspanningen enorm tijd voor een pilsje of wat.

Aan de lange lijn

In een ander geval sleepten we een niet in de kantlijn te repareren klassieker aan een touw terraswaarts. Dat was nog even schrikken voor de automobilist die tussen de trekker en de gesleepte motor wilde invoegen. De sleepkabel was dan ook nogal lang uitgevallen. Maar we haalden een terras en belden de ANWB Wegenwacht. De dame aan de telefoon geloofde onze diagnose niet. Ze wilde geen bergingsvoertuig, maar een gewone WegenWacht sturen. Toen die kwam bleek hij een achterkleinkind van de gestrande klassieker kunnen zijn geweest. Bij het zien van de motor was zijn reactie: “Wat is dat in hemelsnaam?” Bij het verbaasd inspecteren van de schade zei hij met een zucht: “Daar kan ik niks mee. Ik zorg voor berging.”

Hij reed weg. Wij keerden terug naar ons terras en bestelden pannenkoeken. De chauffeur van de bergingswagen was vertederd. Hij reed zelf ook klassiek. De berijder van de gesneuvelde motor ging achterop bij een van de overlevenden van het groepje. Je kunt onderweg niet alles zelf maken. Maar in geval van pech kun je er in elk geval een prettig oponthoud van maken.

Als jullie nog tips voor noodreparaties onderweg hebben, dan vragen we jullie ze te melden.

Lees meer columns

Meer verhalen over klassieke motoren

36 Reacties

Geef een reactie
  1. Altijd zeilbandjes bij je hebben,kun je bagage mee vastzetten,of een bing carburateur mee fixeren die van het blok viel,het heeft te zo toch 80 km uitgehouden tot we thuis waren.

  2. Dolf vraagt om reparatietips voor onderweg. Ik beperk me tot de tips die ik zelf heb gebruikt.
    Een lekke benzinetank kun je repareren met een stukje harde zeep. Snij er een puntje aan en prop zo goed mogelijk dat lek dicht. Het wordt keihard.
    Een losgekomen stroomdraadje aan je condensator kun je weer vast solderen met een brandende sigaret, wel blijven trekken aan die peuk…
    Het gescheurde membraan van je bing carburateur van je bmw boxer kun je plakken met hetzelfde goedje als waar je je binnenbanden mee plakt.
    Heb ook al eens een pakking van een bierviltje gemaakt..
    Eeen electrische storing in de bmw/eml combinatie was voor mij bijna teveel, ik wist hem niet op te sporen. De motor kon niet meer dan 4000 rpm meer maken, dan stopte hij en was bijna niet meer te starten. Opnieuw starten was hoe dan ook bijna onmogelijk. Daarom 1000km aan 1 stuk door naar huis gereden, alleen stoppen om te tanken en een boterham te eten en dan gelijk weer door. Ondertussen de motor stationair laten draaien voor hooguit een kleine 10 minuten. Het was toen maar een paar graden boven nul, we kwamen terug vanaf het Elefantentreffen. Ik weet nu nog steeds, na meer dan 20 jaar, hoe mijn zitvlak dat allemaal vond….
    Helaas was de gebroken krukas van de Dnepr ook voor mij een reden om de wegenwacht te bellen.

  3. In 1992 kocht ik een Buick Special uit 1956. Deze hebben ruitenwissers die op vacuum werken. Vacuum haalde hij weg bij het inlaat spruitstuk, dus als je gas gaf stonden ze stil.
    Maar bij het ophalen uit Rotterdam regende het vrij hard en het systeem werkte totaal niet meer, tenzij je hem een beetje hielp. Dus schoenveters eruit en aan de wissers bevestigd en door de tochtraampjes weer naar binnen. Mijn kameraad mocht ze bedienen vanaf de bijrijdersplaats…het waren tenslotte ook zijn veters.

  4. Mooie rondrit Frankrijk, ergens boven Lourdes, schapen en koeien op de weg, kortom hoog in de Pyreneeen. Mooie weg, net geasfalteerd met een mooie laag grind erop als slijtlaag. De VT 500 van mijn vrouw boven in die bergen oververhit. Grind opgespat van de voorband, tegen het Carter achter de koelvin gestuiterd. Moer vast. Nu gaan die dingen nooit kapot want er zit niks in, maar ze moeten wel draaien. Kortom, radiateur gedemonteerd, grind ertussenuit gepeuterd en de Vin weer aan het draaien gekregen. Radiateur weer gevuld met heerlijk vers water uit een van de bergen spetterend stroompje en probleemloos nog een 3000 km getoerd tot huis

  5. heerlijk herkenbaar, afgebroken remanker stang en dus dolgeworden remankerplaat, helaas in de stromende regen langs de snelweg bij baraque michel, kroeg gevonden en naar huis liften, de volgende dag terug met aanhangertje,

  6. In 1989 brak het linker ruitenwisserasje van mijn Citroen GSA los. Ik was op weg naar een sollicitatie en het regende dat het goot. Ik heb mijn rechter ruitenwisser in het midden op de raam gezet zodat deze het linkerdeel droog veegde. (P.s. Ik was op tijd en heb de baan gekregen).

  7. In 1972 op reis door Scandinavie met mijn AJS 350 reed ik op een steen met mn aftapbout. Gevolg stuk uit mn carter. In het dorp in Noorwagen lopen buurten of iemand alluminium kon lassen. Uiteindelijk iemand gevonden. Op zijn stoep motor uit elkaar gehaald tot ik alleen de 2 helften overhield. Toen twijfelden ze over lassen en hebben ze met 2 componenten lijm de boel aan elkaar geplakt. De volgende dag alles weer in elkaar gezet en verder met vakantie. Klaarblijkelijk iets te gehaastig en in Denemarken liepen de kettingen in elkaar en braken er twee. Uiteindelijk een primaire ketting gevonden via een Deen en kon ik verder rijden maar zonder licht. Het was einde van de vakantie en dus was het geld op. Alleen nog voor benzine. In het donker thuis gekomen. De motor heeft nog jaren gereden zonder problemen met het gelijmde carter.

    • Tsja, toen waren er nog geen mobiliteitsgaranties. Gelukkig kun je Brits alu wel lassen. De boetseerklei van Japanse motoren uit die tijd was wat dat betreft niet meer dorpssmid compatibel. Dankzij jou tip hooi ik alle bouten en moeren weg en scoor ik driesecondenlijm bij de Action. Bedankt!

  8. We moesten naar Kroatië zonodig via de Würzenpass met stijging van 25% en maar 30 graadjes Celsius.
    Volvo Amazone met twee man en surfplanken aan de kook, want er piste iets langs de koppakking en de slangen werden ballonnen, o als appeltjes zo groot.
    Over pissen gesproken, toen het drinkwater en de cola op waren zijn we zelf maar voor de radiator gaan staan en brachten zo het Zweedse mechaniek weer op normale orde.

  9. Het is al weer flink wat jaartjes geleden. Op de terugweg van een avondje stappen in ..Luxemburg ineens geen licht meer. Toentertijd was België nog schaars verlicht 🙂 . Zekering kapot! Gelukkig rookten we toen nog en met een beetje zilverpapier van het sigarettenpakje zijn we heelhuids thuis gekomen

  10. Op het monent dat ik in 1980 in Tirol arriveerde voor een tiendaagse skidinges en mijn 1969 Mercedes 250s met daarin een 200d blok uit 1965 achterin parkeerde bij het gasthaus brak de versnellingspook in de tunnel af. Oeps, ff kijken, toevallig lag er in mijn gereedschapskist een driekantige metaalvijl met een houten handvat, en toen ik die via de rubberen flap onder in een donker gat gepield had schakelde hij gewoon alsof het een fabrieksoptie was. Terug in Nederland ben ik er voor de lol nog maanden mee door blijven karren 🙂

    • Ongeveer 25 jaar geleden met vriendin achterop de r100rs naar zuid Frankrijk, daar rondrijdend trilde de bougie los met gevolg schroefdraad weg.
      Met een stuk prikkeldraad de bougie in het gat getrokken en zo naar een kamping gereden, de kampingeigenaar stuurde ons de volgende dag met een kano weg voor een rondje, bij terugkomst was de bmw weer voorzien van schroefdraad, naar de plaatselijke garagist om 50 Franken af te tikken.
      Ik wil niemand horen over onaardige Fransen.

  11. lang geleden kende ik een motorijder die me vertelde dat het olielampje ging branden als hij door een bocht ging…
    maar als hij olie peilde dan zat er genoeg in!
    vreemd zei ik en laat eens zien:
    hij zette de motorfiets op de zijstandaard en liet trots zien: olie zat!
    toen ik hem vroeg nu eens olie te peilen als de motor op de middenbok staat: ‘
    toen kwam de aap uit de mouw en zag hij dat er nogal wat bij moest.

  12. Ja, inderdaad ik ben onderweg als Wegenwacht, de nieuwe motorrijder weet helemaal niets van de fiets waar hij op voortbeweegt. Als ik vraag maak de accu maar even zichtbaar kijken ze je aan af snot brand , zekeringen ? hoe bedoelt U, dodemansknop ? heb ik die?
    Ze hebben de mooiste kleding, de high-tec helmen , de hipste handschoentjes en natuurlijk de zelfde knie beschermers als Marc Marques. De fietsen van nu zijn ook niet spannend meer met ABS Traction Control vroeger zat je met samen geknepen billen gas te geven wanneer het regende, nu geef je gewoon gas tot dat de elektronika ingrijpt . Reed laatst op een mooie avond even een rondje met mijn MG-TF 1500 van 1954. 3 motor jongens achter mij, ik steeds in de spiegel kijken, wanneer halen ze me nu in, ze haalden me niet in……

    • Zo’n smurf liep trots uit te leggen hoeveel elektronische regelneefjes zijn brommer had. Wat ze deden. Wat hij er mee kon. Iemand keek hem glazig aan en zei: Eigenlijk moet je gewoon leren motorrijden. En WegenWachters zijn toppers. Ik denk dat jullie werk er met al die elektronica minder leuk op is geworden. Toen de BX van mijn Lief een keer pech had werd er een collega van je helemaal blij. En vroeger hadden we hier Henk de Wolf – dacht ik – in de buurt als WegenWachter. Mij Buick had een gebroken V snaar. Ik kende Henk van zijn ‘standplaats’bij het lokale Shellstation. Hij stapte uit en zei: “Eindelijk weer een echte auto met pech. Als je mij nou zo’n stinksigaar van je geeft, dan zoek je maar een passende snaar uit mijn voorraad. Ik was net op tijd bij de RDW

  13. Ben weleens thuisgekomen met een gesprongen waterslang door er ducttape omheen te draaien en de radiatordop los te zetten, want zonder overdruk gaat dat prima. Een keer de olievuldop verloren, kennelijk niet vastgedraaid, en tijdelijk vervangen door de benzinetankdop. Dat past. Met een kapotte startonderbreker op de automaat wilde mijn oude Opel niet starten in N of P, maar wel met een eindje kabel tussen de + van de accu en de solenoïd van de startmotor. Een gescheurde verdeelkap zorgde vroeger voor startproblemen maar haarlak deed wonderen. En bij die oude auto’s kreeg je zonder sleutel de deur open met een stukje lasdraad waaraan een haakje was gebogen. Gewoon door het raamvegertje naar binnen steken en de knop optillen. Ben eens door de koppelingszuiger getrapt zodat de koppeling niet meer loskwam. Maar wel thuisgekomen, gewoon door te schakelen op gevoel, dubbel clutchen en bij stoplichten de motor uit te zetten en in zijn 1e versnelling weer te starten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het julinummer, met daarin:

  • Na 27 jaar opnieuw in AMK: Fiat 124 Sport Spider
  • Chevrolet Apache 3200, authentiek werkpaard
  • Redactievervoer: Cadillac Allanté
  • Honda CRX 1.4 GL in detail
  • Moto Guzzi 850 Le Mans, een droommotor
  • Wat kregen de Playmates van Playboy?
  • Jawa 150 cc, origineel in Nederland geleverd
  • Dubbel gebruikte typeaanduidingen- Deel XV
omslag 7 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens € 27 goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

Mercedes-Benz 560 SEC Carat Duchatelet AMG 1988

Mercedes 560 SEC Carat Duchatelet AMG

Zijspanrijden als vermaak