Column

Oudere weggebruikers en motorrijders

By  | 

Toen ik als tevreden motorrijder mijn dienstfiets op de stoep zette kwam er een oude dame in een artrose-vriendelijk gebakje de parking bij de Appie oprijden. Tegen de rijrichting in. Heel Erg Oude Mensen zouden niet meer rijden mogen. Maar doen het steeds vaker.

Ik deed mijn ding en ging terug naar mijn motor

Die bleek op de grond te liggen met het artrose vriendelijke gebakje er boven als een jongetjeshond die op de rug van een meisjeshond klimt om te kijken of het gras verder op groener is. De handenwringende grijskuifduif stond omringd door voetvolk. Een vriendelijke dikke dubbel getattoueerde meldde: “Ze heeft je motor omver gereden. En ze wilde wegrijden. We hebben haar tegen gehouden”. De blauwspoeling mengde zich in het gesprek: “Natuurlijk wilde ik wegrijden. Iedereen weet toch wat een tuig motorrijders zijn!”

“Maar als u nu gewoon even uw telefoonnummer achter gelaten had?” suggereerde ik

“Dan had u mij vast en zeker en vast gevonden! En jullie motorrijders zijn immers allemaal misdadigers” Een kennis van me van de Jawaclub werd ook al als 1% Biker aangezien. De media maken meer kapot dan je lief is.  Ik keek in een stel flets waterige lichtblauwe zielespiegeltjes en zag… Niets. Ik kan veel respect voor mensen hebben. Maar leeftijd hoeft geen reden tot respect te zijn.  “Mevrouw, als u mijn hond was had ik u laten inslapen. Maar nu moeten we maar gewoon de schadeformulieren invullen”. Een vriendelijke jeugdige die ook tussen het publiek stond meldde dat ze alles gefotografeerd had. Ik gaf haar mijn kaartje. Ze verlas zich net als zovelen. Ik ben huurwoordenaar, geen huurmoordenaar.

Maar mijn stemming was aan het omslaan

De botsbes had haar enorme senioren GSM gevonden en 112 ingetoetst. Ze meldde op huilerige toon bedreiging, massamoord, pedofilie met minderjarige meikevers en maakte een hoop misbaar. Maar geuniformeerden staan onder streng appel. “KOM NOOIT” op een melding. Een zaak van mismanagement, onderbezetting, een teveel aan administratieve verplichtingen en al jarenlang stuctureel onderbetaald worden. Wat zou jij doen voor zo’n salaris?

Het was intussen een aardig oploopje geworden

In grote lijnen vielen de partijen uiteen in anti motorrijders en Ouwe Vrouwen Haters. De grijskuifduif weigerde een schadeformulier in te vullen. “Omdat iedereen er op uit was haar de schuld te geven”. “Terwijl motorijders krapuul waren”. “Krapuul” Ik kende het woord. Maar wist nooit waar het opgeborgen zat. Ik ken ook mijn motor. Ik schatte de schade in. op basis van gebruikt spul.

Ik leidde de grijskuifduif mild maar vastberaden naar de PIN automaat om een passend bedrag te laten trekken. Ze protesteerde huilend. Ik beloofde haar een kwitantie. Werd toen even serieus nijdig. Dat werkte.  Ik schreef het recuutje voor de haatgrijsaard. En hield netto 83 euro aan de transactie over. Mooi.

’s Avonds stonden twee uniformen aan mijn deur

Mij werd bedreiging en afpersing met geweld aangewreven. Ik legde de zaak uit. Vroeg de uniformen weg te gaan omdat ik op het punt stond te flippen. Een uniform vroeg of dat een dreigement was. Ik vertelde dat het een waarschuwing was. Ze gingen weg. Nooit meer wat van gehoord. Mooi.

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Eric Vermaas

    22 september, 2018 at 11:13

    Vrijheid op wielen & hufters,

    Komen in vele maten en leeftijden voor. Door gemak/ongemak, tijd/ geen tijd, geduld/ongeduld, opvoeding genoten/niet genoten etc. Ben een voorstander van jaarlijkse screening.Ben je je rolator/bakfiets (allerlei soorten- oog op ongeluk te Oss, spoorwegen), scooter, motor en auto rijbewijs nog waard? Word zelf elke 5 jaar nog zwaar gescreend. Mocht ik mijn rijbewijzen niet meer waard zijn, doek me dan maar op, vervoer me on een automatische robotwaardige vervoersmiddel. Krantje lezen tijdens je rit. Natuurlijk beleef ik veel plezier tijdens mijn ritten, maar als mijn tijd komt realiseer ik mij met kalmte.

    Fool, laat je toch screenen, kan je nog wel aan het verkeer deelnemen zonder uit je dak te gaan?

  2. Eef Weidema

    18 september, 2018 at 10:21

    Een leuk stukje vol humor met een kern van waarheid en typecasting. Speciaal op parkeerterreinen ontvangt men schade en inderdaad geen briefje onder de ruit. Mijn vrouw vond een schadeplek aan haar auto en wachtte tot de eigenaar van de naast geparkeerde auto terugkwam. Deze was reeds vele jaren de 65 gepasseerd en hij gaf toe dat het instappen wat problematisch was geworden, maar er moest wel politie bij komen om de schadeformulieren te kunnen invullen. Dat het voorval geen incident was bleek uit het aantal lichte deuken rondom aan zijn auto. Echter ik denk dat men nu niet moet generaliseren voor een specifieke groep. Ik heb dan ook een ander voorval. Een jonge vrouw, begin 30 en waarschijnlijk kinderen, rijdt in een woonwijk waar een 30 km regime is ongeveer 60 km/uur, verleent rechts geen voorrang, dus noodstop noodzakelijk, rijdt door. komt aan op het parkeerterrein van AH rijdt tegen het verkeer in! Stopt bij de gele streep redelijk ver van de stoep af en gaat naar de betaalautomaat. Blokkeert hiermee het andere verkeer en geeft de middelvinger. Deze “dame” zo te zien toch iets hoger opgeleid en waarschijnlijk zittend in allerlei schoolgroepjes, maar ook de eerste die het vreselijk zou vinden en wat het ook is als een kind in haar buurt wordt aangereden. Dus is de groep jonge bestuurders in het algemeen te veroordelen? Nee in alle groepen zijn hufters.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X