in ,

Originaliteit en patina

“Ieder zijn meug.” Dat is natuurlijk de wijze les in klassiekerland. De een vindt Japanse klassiekers helemaal niets, de ander weet zeker dat de early shovelheads de laatste Echte Harleys waren. En een Zastava? Die is omgebouwd tot Abarth look-a-like? Is dat een gruwel of hart veroverend?

Wat je wilt, het resultaat

De een gaat bij een restauratie voor een resultaat dat de fabrikanten alleen haalden bij de machines die speciaal voor de pers of grote shows werden geprepareerd. Anderen zorgen ervoor dat de techniek okay is en ze ‘restaureren’ de looks van hun droomklassieker door hem in te sponzen met Owatrol. Zolang je doet waar je schik in hebt en je die mening niet als Enige Correcte Waarheid gaat lopen verkondigen? Prima. En zo kun je dan zelf voor de vraag komen te staan “Wat doe ik met mijn tank?” De beginstap was al een afscheid van het grote originaliteitsdenken: Het leek een goed idee om de benzinetank van een extra kraan te voorzien om zo het hinderlijke verbindingsslangetje tussen de tankwangen te kunnen elimineren.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Na een kwart eeuw Russisch te hebben gereden wist ik dat Uraltanks op een of andere manier vrij zeldzaam zijn, dat er teveel Dneprtanks zijn en dat wij hier in ‘Het Westen’ de Urals en Dneprs als echte klassiekers aan het erkennen zijn en dat ‘wij’ ze daarom het liefst zo origineel mogelijk willen houden. Dat respect verdienen ze ook.

Zelf denk ik meer Russisch: “Past het of is het pas te maken?”

Dan is het goed. En zo werden twee – “waarom neem je er voor de zekerheid geen drie mee?“ – diep doorleefde Dneprtanks één Dneptrank met twee kranen. Die was Russisch donkerblauw, had nog de suggestie van de ooit door een Russin uit de losse hand getrokken biezen en hij was best een soort van eigenlijk nog wel gaaf. Maar hij had zoveel patina dat hij er gewoon scharrig uitzag.

In AMK adverteert er iemand die instant patina fabriceert. Om zo een hele klassieker aan te pakken? Dat vind ik gevoelsmatig wat minder. Maar de man doet heel mooi werk door bijvoorbeeld nieuw ingezet plaatwerk helemaal onzichtbaar te ‘blenden’ met zijn authentieke omgeving. De insteek was om dat ook met de ‘nieuwe’ tank te doen. De meest aangetaste bovenkant werd daarom van zijn hinderlijkste ongerechtigheden ontdaan, de in betere toestand verkerende flanken kregen met polijstpapier een milde peeling. Entree de spuitbussen van de Action. Die zijn veel minder goed dan de 2K spuitbussen die je bij echte winkels kunt kopen. Maar die hadden ze in Siberië vast ook niet.

De blauwe flanken werden afgeplakt

De bovenkant van de tank kreeg liefdevol ongeveer evenveel zwarte laklagen als een Rolls-Royce. Daarna werden de Regiobode bladen van de flanken gehaald en werd de hele tank in de blanke lak gezet.

Het resultaat?

Meesterspuiter Theo Terwel kon er vertederend om lachen. Maar die heeft dan ook een groot denkraam. Ural en Dneprspecialist Richard Busweiler knikte waarderend: “Het ziet er niet uit. Het is net echt zo.” De overbuurman die schilder is keek erg schichtig en maakte bange, afwerende gebaren.

Zelf ben ik meer dan tevreden en blij met het resultaat. Frans Mandigers zal me nog niet direct als bedreiging zien, maar ik had mijn eigen patina gecreëerd. Prettig bezig zijn met de belangrijkste bijkomstigheid van ons leven. Daar gaat het om.

En nu nog even wat echte patina…

 

6 Comments

Leave a Reply
    • Dat klopt! Mijn broer heeft 20+ jaar aan Gene Zijde van Neerlands grenzen gewoond. Ik heb zo geleerd vanuit de Vlaamse visie naar ‘Ollanders te kijken. En dan zie je vreemde dingen. Maar dat u, waar wij trots zijn op onze zakelijke directheid, alleen onbeschofte botheid ziet…, de ‘dike nekken’ziet, dat doet ‘Ollanders te kort hoor. De dikke nekken factor komt vaak voor bij onze ‘westerlingen’. AutoMotorKlassiek wordt gemaakt in het oosten van het land. En daar is men doorgaans minder nadrukkelijk. Wij praten niet alleen, wij luisteren ook.

  1. “””” en hij was best een soort van eigenlijk nog wel gaaf. Maar hij had zoveel patina dat hij er gewoon scharrig uitzag.”””

    Wat een pracht van een volzin.
    Ik vind dat we Dolf nu wel bij de Ako voor een literatuurprijs kunnen voordragen .

  2. Je zou natuurlijk ook het hele kunstwerk kunnen bedekken met een grote tank bag. Tegelijkertijd ook handig voor een kaart, en om de eieren in te vervoeren bij het boodschappen doen. Ik heb er al jaren een om de krassen op mijn tank te verbergen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *