in

Opel, Toyota en merkliefde

“Soms, soms mis ik hem, mijn trouwe kameraad.” Het was de begeleidende tekst bij een foto van de Opel Astra Sports Edition II die ik op Twitter plaatste. Alsof ik het voorvoelde. Want twee weken later kreeg ik de aankondiging van een onverwacht hoge kostenpost voor de Delta. Die was de inleiding van het Lancia-afscheid. Een fijne Opel Astra H 1.4 Station uit 2006 vergezelt sinds een kleine drie weken de onverwoestbare Starlet. Er zijn heel goede redenen waarom ik na vijf jaar weer zwichtte voor de lokroep van de Opel Blitz. Tot nu toe bevalt de stap uitstekend.

“Dat praat jij als liefhebber niet snel goed”, hoorde ik. Prima. Liefhebberij is een selectief begrip, iedereen heeft zijn eigen argumenten om een auto of een bepaald type van een fabrikant als liefhebbers auto te betitelen. Of juist als burgermansauto te beschouwen. Soms zijn die bespiegelingen puur technisch, soms hangen ze van het type eigenaar of berijder af. Vaak gaat het om holle beeldvorming en cosmetische bespiegelingen. Voor mij telt het totaalpakket, waarbinnen bijvoorbeeld ook de onderhuidse constructie, lang meegaande techniek en gebruik van sterke materialen een rol spelen. Een auto is meer dan de kloppende streek van het ontwerppotlood alleen.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Neem de Opel Kadett-B. Wie daar vroeger mee voorreed kreeg de toorn van de zelf benoemde bon ton over zich heen, en ik heb dat nooit begrepen. Vaak hoorde je: “Je ziet ze zo veel.” Dat klopte, maar nog altijd vind ik dat een holle frase. Er waren diverse redenen voor het Kadett-succes. Die good old Kadett zat doorgaans heel goed in elkaar, was harmonieus geconstrueerd, je wist wat je er aan had en ze waren in duizend- en één soorten en maten te verkrijgen. Bovendien was-ie ook nog eens ekonomies in gebruik. Ik vond dat fascinerend.

Ook later begreep ik goed waarom er zoveel Opel liefhebbers waren. Het totaalpakket was logisch en je kon er bovendien prima mee voor de dag komen. Je rééd al in het bewijs, je hoefde niets te bewijzen. Van zulke auto’s houd ik. Ze laten je niet alleen thuis voelen, maar ook thuis komen. Onbezorgd en in een volstrekt nuchter evenwicht. Bovendien: plaats in deze tijd maar eens een foto van een Kadett-B (of C) op een willekeurig sociaal automedium. Dan weet u genoeg, succes gegarandeerd.

Zulke bespiegelingen landen echter niet snel in het bijzondere autowereldje, waarbinnen men zichzelf nog wel eens verheft. In dit tijdperk drijft menigeen als nooit tevoren op beeldvorming, en die is vaak nauwelijks berust is op objectiviteit. Neem nou eens de vergelijking tussen een willekeurige Landcruiser, een Landrover en een G-Klasse. Die laatste twee zijn cult. Wanneer jij aangeeft dat binnen dat spectrum de Landcruiser (welke dan ook) jouw favoriet is, dan wordt dat niet begrepen. Dan mag jij wat uitleggen. Rijzen er vraagtekens. Want het is binnen het wereldje not done om zulke zaken aan de orde te brengen. Zeker niet als het Europese cultobjecten in Japans perspectief betreft.

Het is heel eenvoudig. Daimler-Benz had een AMG 63 6 x 6 nodig om haar woestijnpotentie te tonen. En binnen diverse contreien vaagde de Landcruiser in no time de Landrover weg. Het zijn de feiten, en dus wordt het dan stil. Want iedereen weet dat een Landcruiser al sinds de jaren vijftig- en in verschillende hoedanigheden- zijn woestijn mannetje staat. Maar er staat Toyota op, en ja, dat is blijkbaar geen gevestigde Europese orde. Dat is merkwaardig, want Toyota verkocht miljoenen auto’s in Europa. En nog véél meer daarbuiten. Ja, de wereld is echt groter.

Daar gaat het mij dus ook om. De intrinsieke en bewezen topkwaliteiten van een auto die niks belooft, en alleen maar waarmaakt. Ook daarom ben ik fan van menig Toyota. Niet voor niets zwéér ik bij onze kleine, 25 jaar jonge, en hondstrouwe Starlet P8. U weet: dat is de tweede auto binnen het gezin. En niet voor niets stond Toyota hoog op de lijst, toen ik onlangs vanwege aankomende en onverwacht hoge kosten aan de Lancia besloot om daar afscheid van te nemen, en wel met gezwinde spoed.

Ik ontwikkelde razendsnel een tweesporenbeleid. Pakken we direct een auto bij de kop die liefhebber emotie bij mij oproept? Die mogelijkheid was er. Ik had zin in een 520i E34, een Rover 75 schoot even door het hoofd. Ondertussen de verte doemde kortstondig een kekke Toyota RAV-4 op. En tijdens een flits van een seconde dacht ik na over een SAAB 900 uit 1983.

Aan de meer volumineuze kant van het keuzespectrum sprak een tweetal Toyota Auris exemplaren (veel km, behoorlijke vraagprijs) mij aanvankelijk aan, en kortstondig keek ik naar een heel gave Honda Civic uit nul acht. En toen switchte ik weer naar de liefhebbers kant, want er kwam een onmetelijk gave Volvo V50 2.4 Geartronic uit 05 in beeld, Zwitsers nieuw geleverd. Had ik heel veel zin in, en het scheelde niet veel. De automaat verhinderde de stap naar Zweden. Er was nóg een reden om deze liefhebbers V50 niet de mijne te maken. Want de Blitz riep mij na vijf jaar weer naar huis. En daar wilde ik ondanks de technische verschillen met de Volvo weer naar toe, en ik wist ook weer waarom.

“Opels liegen nooit” zei een collega redacteur en achter naamgenoot ooit eens in een column. Het is precies die betiteling, die maakt dat ik mij erin thuis voel. Het is dat oude Kadett gevoel, ingegeven door de bliksemschicht op de voorplecht. Bovendien is de 1.4 best kwiek en behoorlijk zuinig. De Opel zit bovendien heel degelijk in elkaar, en voelt onder alle omstandigheden stabiel en solide. Ik herken die karakteristiek uit duizenden, ook daarom is dit Opel nummer zes. Gekomen uit merkliefde, die zich ook vertaalt naar de Starlet. Ik ben blij met dit duo dat na vijf jaar definitief het gemis van de Sports Edition II goedmaakt. En ik in alle nuchterheid kan vaststellen, dat automobiele affectie veel verder gaat dan quasi exclusiviteit alleen.

9 Reacties

Geef een reactie
  1. Heb bijna 20 jaar 3x C kadett gereden voor de hobby, nu ingeruild voor een peugot 304 cabrio. Heel andere techniek, geef mij de Duitse maar. Rijd ook al bijna 10 jaar Toyota Celica uit 1991, zonder problemen en geen roest. Ga dit jaar de 300.000 km halen.

  2. mijn moeder had een A Kadett.daarna een Opel LS -B Kadett. als 18 jarige ging ik er mee racen door de bossen met mijn vriendje. toen mijn vader een servicebeurt liet doen bij de dealer, werd hij apart genomen. alle boeten en moeren waren los! wat heeft u ermee gedaan?
    ik kreeg op mijn kl.. endirect een rij verbod. je zat scheef achter het stuur. het stuur staat er scheef in.
    verder een betrouwbare auto maar het motortje liet hoge toerentallen tijdens het crossen niet toe.
    sweet memories!
    later reed ik verscheidene Opels als zaakwagen.

  3. Het zal rond 1975 zijn geweest. Mijn Kever werd in beslag genomen daar de politie vond dat het loopgat in de vloer te gevaarlijk was!!…( APK bestond nog niet). Maar i.v.m. mijn studie vond ik dat ik een auto nodig had. OV-kaart had ik toen nog nooit van gehoord. Gelukkig kon ik met een gedeelte van mijn studiebeurs een mooie Kadett B kopen voor Fl 900,- . Geweldige auto en echt mooi. Die avond met enkele vrienden naar de bioscoop. Na de film was de parkeerplek waar ik mijn Kadettje had geplaatst leeg? Eerst snapte ik het niet, zou ik hem ergens anders hebben gezet? Maar nee hij was gestolen. Bij aangifte bij de politie in Heerlen kreeg ik te horen dat ze hier geen “mannetje” op konden zetten want er waren tenslotte prioriteiten..(toen al). Nooooit meer iets gehoord van mijn geliefde Kadett danwel politie. Gelukkig zat het toeval mee en en kreeg ik van een toevallig op bezoek komende oom zijn VW 1600 TL cadeau. Nou mijn geluk kon niet op en hierin heb ik nog menig jaartje met plezier gereden.

    • Komt me bekend voor… ik reed een Kadett E 1.6i die ik netjes had geparkeerd. Een uur later was her enige bewijs dat de auto daar gestaan had een kunststof ring dat om het portierslot had gezeten.
      Politie keek me wat meewarig aan en ging verder met de lunchpauze.

  4. Natuurlijk de b kadett. Vroeger het vervoer voor de gewone man. Toen waren ze ruim en betrouwbaar en in alles eigenlijk beter dan de vw kever, maar ook een b kadett kan verschrikkelijk roesten. Ik heb er ervaring mee. De laatste b kadett die ik 3 jaar geleden kocht zat nog een jaar apk op met wat laswerk en voor een b kadett reed hij goed. Thuis hebben we het Opeltje op de brug gezet en ze hadden hem helemaal dicht gesmeerd en het laswerk was knoeiwerk. Kortom, een enorme roestbak en een gevaar op de weg, maar hij word gered en het streven is dat hij begin volgend jaar klaar is. Alles komt goed. Groetjes van Pieter en Norma

    • Bedankt Erik en Amk voor dit artikel. Je merkt aan alles dat dit blad word gemaakt door liefhebbers. Veel succes met jullie magazine. Groetjes uit het mooie Friesland van Pieter en Norma

  5. Drie keer kocht ik de Opel Kadett B. Ze waren overjarig, steeds meer dan tien jaar. Maar ik had niet veel geld over om een auto te bezitten en had er in elk geval een nodig om te geraken waar ik moest zijn. Zelfs de geïntoxiceerde koets, roest, hield me niet tegen want motorisch gezien waren ze simpel en oersterk. Je kon er nog zelf met een beperkte kennis nog aan werken. Ze hadden allemaal meer dan 150.000 km. Het enige probleem was de verwarming die in stevige vriesdagen ontoereikend was. De voorruit kreeg je daarmee tijdens het rijden nauwelijks ontdooid en dan ging het nog maar om een een klein gaatje. Hopen dat de winter snel voorbij zou zijn was de enige manier om de koude te overbruggen. Prachtige auto.

  6. Ben ook al jaren tevreden met mijn Starlet uit ’98.
    Onverwoestbaar en trouw karretje met 200000km op de klok.
    Heeft me nog nooit laten staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *