in

Oldtimerdag Tzummarum. Genieten tijdens het nieuwe normaal

Opgetogen parkeer ik de Lancia Delta ergens in een zijstraat in Tzummarum.  Binnen het anderhalve meter tijdperk is het geen sinecure om random een oldtimerevenement te kiezen. Sterker nog, het ene na het andere evenement wordt afgelast. Maar tijdens dit weekend gaan er in den lande wél evenementen door. Zoals in Tzummarum. Daar loop ik, een kwartier nadat ik de Italiaanse schone een veilig plekje heb gegeven, tussen de klassiekers. Het besef dat het weer eens kan is bijzonder. Het stemt óók vrolijk, heel vrolijk.

Op de straat zijn looproutes aangebracht, en natuurlijk ontkwam ik bij de ingang niet aan het desinfecteren van de handen en het achterlaten van mijn gegevens. Geen probleem, het hoort erbij. Dit is het nieuwe normaal. De weersomstandigheden zijn heel aardig, overal zie ik goedgeluimde mensen. Zij hebben hetzelfde als ik: een gevoel van herwonnen vrijheid in een periode dat menig afgelast evenement één van de vele stille getuigen was van de beperkingen die COVID-19 met zich meebrengt. Ik spreek Daniël van Aken, ook hij vindt het heerlijk om weer eens op deze wijze los te kunnen.  Getooid met camera en cameraman legt hij het evenement digitaal vast. “Was jij er ook zo aan toe?” Ja, antwoord ik. Beiden vinden we dat de organisatie van de tweede Oldtimerdag Tzummarum vooral stoer is. “Ze doen het gewoon, ik vind dat mooi”, zegt Daniël. Hij is niet de enige.

Genieten doe ik op een ouderwetse manier die vandaag een beetje nieuwerwets is. Op de één of andere manier zijn de gesprekken met eigenaren langer, wordt er meer besproken en lijkt alles meer bijzonder dan pak hem beet een jaar geleden. Het idee dat een klassiek motorvoertuig je letterlijk in aanraking brengt met vroeger wordt nóg tastbaarder. Zó reed men vroeger, dat weet je natuurlijk wel. Zó werd de voorkeur van een eigenaar vroeger bepaald. Dat weet je ook. Maar het komt nóg sterker binnen dan normaal. Ik merk het als ik met Henk Toonstra praat, die terecht apetrots is op zijn Celica ST uit 1973. Die auto gaat u in het voorjaar terugzien in het magazine, samen met de sympathieke eigenaar, die aankomend voorjaar nog meer Japanse verrassingen in petto heeft.

Wat het zo leuk maakt is dat hij met een aantal pure Ford fanaten de Oldtimerdag Tzummarum bezoekt, en die Ford fanaten hebben ook prachtige auto’s bij zich. Een ONK Taunus GT uit 73 staat naast een Capri III. Aan de overkant staat een fenomenale Anglia 105 E te koop, uit 1960. Ook nieuw in Nederland geleverd. Zestig jaar terug, en nog geen schilfertje van de charmes verloren.

Verderop is een familie uit Groningen met een Capri I, een GT 1700 GXL. Een familiestuk, ooit nieuw gekocht door vader bij Smidts, verkocht door vader én ook teruggekocht door vader. Wéér bij Smidts. Vandaag is hij in eigendom van de zoon, die regelmatig samen met zijn moeder in de Ford naar evenementen rijdt. Echt, deze Capri met de 1700 Köln/Cologne V4 motor is prachtig, het verhaal achter de auto ook. Ik realiseer het mij terwijl ik klassieke voertuigen zie komen en zie gaan. En terug zie komen van een toerrit. Dat is ook een onderdeel van de Oldtimerdag Tzummarum. Zo leuk, die dynamiek op intieme schaal.

Zo doe ik overal indrukken op, zie ik bijvoorbeeld fraaie tractoren (Farmall, Nuffield met BMC dieselmotor), prachtige Floretts, schitterende Amerikaanse auto’s (zoals de Chrysler Windsor van Ray Schmidt), een paar prachtige motoren (Agusta MV, Royal Enfield). Ik zie een fraaie Heckflosse en dito Volvo Amazon, beiden met een klassieke caravan erachter.

Er is nog veel meer, zoals een rijtje Opels, waaronder een tweedeurs Stüfenheck Corsa uit 1986. Die heet nét geen TR meer. Hij heeft exact dezelfde kleur, exact dezelfde motor en ook exact hetzelfde uitrustingsniveau als de Corsa die ik ooit had. En hetzelfde bouwjaar. Met dat verschil: mijn RF-26-YD was een driedeurs hatchback. Zoete, dierbare herinneringen komen boven. Opels kunnen ze oproepen, zéker als ze sterk doen denken aan die van mij. No nonsense, en zoals naamgenoot en meester schrijver Bas van Putten ooit zei: ze zijn altijd eerlijk. De strofe “een Opel liegt nooit” is mij altijd bijgebleven, en komt ook nu weer tot leven.

Nog niet zo lang geleden zou Tzummarum één van de vele leuke evenementen zijn geweest, maar de hedendaagse zeldzaamheid van vandaag maakt de beleving mooier, intenser. Populaire klassieke auto’s bekijk ik nóg beter, en alles beklijft ook beter. Gewoon, omdat het weer eens kan. Gewoon omdat het weer eens mag. En gewoon, omdat de organisatie de rug recht. Zij zetten in een tijd waarin over een tweede piek wordt gesproken een goed geregeld en heel toegankelijk evenement neer. Het nieuwe normaal geeft op meerdere manieren lucht. En blijdschap. Ik voel het, ik zie het. Op weg naar de Lancia pak ik toch nog even een kop koffie op een terras. Nog even kijken en observeren. Lekker hè mannen? “Ja man, heerlijk.”

Op de Facebookpagina van Auto Motor Klassiek vindt u een foto-impressie van de dag.

 

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *