Column

Hoera. Het is herfst!

By  | 

De kalender heeft er natuurlijk niets mee te maken of je rijdt of niet. Herfst en winter zijn maar namen. Onze klassiekers moesten dat in hun jeugd ook buiten mei, juni, juli en augustus rijden. En als je net een verhaal gelezen hebt over de allroad winterbanden, dan kun je de winter weer aan. Niet omdat ze in de maten van mijn klassieke motor verkrijgbaar zijn, dat is niet eens een allroad, maar het idee geeft rust. Wanneer je dan hoort dat Great Barr Motorcycle Breakers in Birmingham zo’n leuke motorsloop is, dan bel je ff twee kennissen die ook geen Heidenau compatible allroads hebben en gok je gewoon op je dagelijkse banden en de klimaatomslag.

Tussen Frankrijk en Engeland ligt een tunnel, dus dat hele stuk rij je toch overdekt

We gokten erop dat we een harde Brexit zouden ontlopen. De ponden zijn niet duur momenteel. Dat maakte de beslissing ook makkelijker. Voor Calais doen we een koffie & cholesterolstop om de handen, knieën en voeten weer wat op temperatuur te krijgen. Elektrisch verwarmde handschoenen zijn goed, maar het zijn geen tovermiddelen. En er moeten inmiddels 100% waterdichte motorpakken zijn, maar die zegen is ons nog niet overkomen. Ondanks de relatief veilige afstand tot Calais controleren we voor het wegrijden onze koffers op illegale passagiers. In de directe omgeving van Calais proberen Afrikaanse gelukszoekers immers alles om naar het Beloofde Land te komen? Ergens hebben ze blijkbaar gehoord dat als ze in Engeland zijn, ze onderdak, geld en verblijfsvergunningen krijgen. FAIL! Dat gebeurt alleen in Nederland. Zonder besprongen of gekaapt te worden komen we op de tunnelterminal aan. Daar blijkt weer hoe hoog de werkdruk is en hoe weinig humoristisch Noord Fransen kunnen zijn. Op de onderhandelingspoging of het niet goedkoper is om op eigen kracht achter de trein aan te rijden, die bielzen, daar komen we wel overheen, flipt de Franse conducteur of wat voor petmans hij ook is volledig. We maken sussende geluiden. En mogen toch aan boord.

Een motor wordt aan boord van de trein gewoon op zijn jiffy gezet

Vastsjorren is niet nodig. En omdat een motor twee wielen heeft, kost de over HERSTEL: ondertocht met de trein maar de helft van het autotarief. Na dik een half uur stonden we, nog maar net opgewarmd, aan de overkant. Omdat we alleen even gingen shoppen pakten we de motorway en kwamen verkleumd aan bij de motorsloperij. Die dicht was. Want niet alleen de Grieken hanteren unieke openings- en sluitingsstrategieën. Een vriendelijke oudere Brit meldde dat er verderop nog een sloop open was. Die van zijn broer. Maar die deed alleen in echt oude motorfietsen. “real British bikes, not that modern stuff.”

We vonden er niet wat we zochten, maar er was hete thee en de ouderwetse sloop was vertederend. En een stel Dunstall Decibel ‘Rad Cap’ dempers is nooit weg. Bovendien scoorden we allerlei makkelijk mee te nemen jaren zestig spul voor de Bonneville van een kennis die niet mee was. Enorme, aluminium uitlaatbocht ‘sterren’- en een paar van die alu bruggen waardoor de olie tussen de rockerboxes juichend naar zijn plaats van bestemming kan reizen. En een groot, geborduurd rugembleem met een Triumph logo en de tekst “I’d rather eat worms than ride a Japanese motorcycle,” plus een oude sticker met een handgranaat er op. Eronder stond: ‘Japanese motorcycle repair set’. Het was weer een erg leuk weekendje Engeland. Terug in Calais zagen we dat Afrika nog steeds op overtocht wachtte. We reden naar huis. Door de regen.


Gelukkig rijden we op Battlaxjes

Dat zijn geen winterbanden, maar prima allrounders die net zo makkelijk de stuureigenschappen van veel klassiekers op een hoger niveau tillen. Bij een tankstop liep er een heer met ons naar binnen. Hij zei: “Ik betaal jullie koffie. Dat hebben jullie wel verdiend”. We waren dat overtuigend met hem eens en bedankten hem. Hij had ooit ook motor willen gaan rijden. Het was er nooit van gekomen. Hij vond ons stoer. Onze partners zien dat wijs hoofdschuddend anders. Maar er waren al appjes geweest `Blij dat jullie straks weer terug zijn`.

We kwamen zonder problemen thuis

Daar zat de dorpsgenoot en Bonneville-eigenaar al te wachten. En natuurlijk had hij spijt dat hij niet was mee geweest. Hij was blij met zijn spullen en had als dank een zak gerillde kippenpoten meegenomen. Pisa heeft zijn toren. Parijs ook. Keulen heeft zijn Dom. Maar in Dieren hebben we de Yildiz Market. En daar hebben ze de perfecte zonnebank voor kippenbouten. Het is goed om thuis te zijn.

De volgende dag gingen mijn Lief en ik lekker uit eten en naar de bioscoop.

Dat was ook leuk.

En warm.

En droog.

Maar intussen blijft het rotweer.

Bij BMW waren ze daar ooit al heel slim mee bezig.

herfst

herfst

Maar het kan ook anders

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

2 Comments

  1. Rjab

    20 oktober, 2019 at 22:09

    Blij dat ik wel mn a bewijs heb gehaald. Het duurde daarna nog 15 jaar voordat er een motor kwam. Maar dan ben je wel errug blij met het a stempeltje. En inderdaad hou je het in de regen niet helemaal droog. 😎

  2. L de Vos

    20 oktober, 2019 at 12:01

    Wederom een mooi verhaal ,top

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *