Een bijzondere Mini

Gianni Agnelli, de toenmalige grote baas van het Fiat concern gaf eind jaren vijftig en begin zestig het startsein voor de productie van de Jolly de Plage, een strandversie van onder andere de Fiat 500 en 600. Er volgden nog meer modellen, allemaal zónder B-post. In een mum van tijd werd zo’n autootje het ‘speelgoed’ voor de allerrijksten op aarde, maar werden ook aangeschaft door luxueuze hotels, golfbanen.

Uiteraard genoten dergelijke wagentjes grote populariteit in landen waar ‘regen’ net zo zeldzaam is als ‘zon’ in ons land. De open zijkanten zorgden voor een koel briesje, het dak beschutte de bemanning tegen de brandende zon. Mensen als Grace Kelly, John Wayne, Henry Ford, die hadden allemaal zo’n ding in de stallen. Gegrepen door dit succes bouwde het  Experimental Department  van BMC, de moedermaatschappij van onder andere Austin en Morris, tussen december 1961 en maart 1962 ook vijftien ‘strandwagentjes’ op basis van de Mini. De ontwerper Dick Burzi – met Italiaanse familiebanden – werd ingeschakeld om met een beperkt budget de standaard Mini als zodanig om te toveren.

Een briljante en goedkope oplossing

Een briljante en goedkope oplossing was het resultaat. Zo behield de Mini, omdat het dak met standaard voor- en achterruit gehandhaafd werd, zijn stijfheid, aangevuld met aangepaste zijpanelen. Deze karretjes waren uitsluitend met linkse besturing leverbaar en op één na, allemaal geëxporteerd. De Britse vorstin kreeg er namelijk eentje in (lange) bruikleen. Zij reed ermee in haar tuintje rond Windsor Castle. Het wagentje heeft alweer enkele jaren geleden het eiland verlaten… Om deze Mini voor het voetlicht te krijgen, organiseerde de BMC vertegenwoordiger in San Fransisco ’n éénmalige race met deze auto’s. Coureurs als Juan Manuel Fangio, Pedro Rodriguez, Stirling Moss werden als coureur uitgenodigd… Het was te verwachten, het werd een dolle boel, verschillende karretjes rolden over het asfalt en werden zodoende afgeschreven.