Nieuws

Klassieke auto’s, moderne mannen

By  | 

… dat is niet de meest gelukkige combinatie als we kijken naar het Trendy Randstedelijke pechgeval dat we ontmoetten.

De man kan enorm veel goede kwaliteiten hebben gehad hebben, maar hij was niet echt voorzien van klassieker genen. Hij stond, trendy casual gekleed en gekapt, kort om ‘gestyled’  met een puike klassieker langs de kant van de weg. De echt perfecte casual looks immers niet door wat makkelijks uit de kast te trekken en je een dag niet te scheren. Er ontspannen uitzien kost veel inspanning.  Misschien was hij wel een BN’er, maar we kijken te weinig naar de kwelbuis om daar op te durven gokken. Hij wist niet wat hij met zijn pech aan moest. Hij was geen WegenWacht lid omdat zijn gewone auto drie jaar mobiliteitsgarantie had. Zijn ook al zo perfect ogend vrouw en ‘kids’ had hij ook al niet meer onder controle.

Het was nadrukkelijk “Een Moderne Man”. En daar over hebben we nagedacht:

De moderne man is bedacht door Kees van Kooten.

In zijn pockets etaleerde hij zichzelf steeds nadrukkelijker als een ongelooflijk Lulletje Rozenwater. Indertijd kreeg ik daar als schilfertjes van tussen de vingers. Maar de net zo indertijd al tweedehands Vulva stationcar rijders met Intellectuele Aspiraties ‘Light’ smulden er van. Althans hun vrouwen. Want die konden hun wat sullige echtgenoten op een vriendelijk venijnige manier in gesprekken wegzetten als in: ‘Mijn Dirk-Jan heeft zich bij het tandenpoetsen ook in zijn oog gestoken. Net als Kees van Kooten schreef in…” Loser Dik-Jan zag er een role-model in… Hij lachte schaapachtig. De ellende was begonnen.

In navolging van ‘Kees het Voorbeeld’ begonnen dus meer mannen zo sullig over zichzelf te doen. In de wat trieste hoop zich als kwetsbaar en gevoelig weg te zetten om hun geringe scoringskansen bij de andere sekse marginaal te vergroten. Geloof me. Er kan weinig anders achter zitten. Vrouwen zijn immers zo gevoelig voor gevoelens? Maar het deugt niet. Het gaat namelijk in de diepste essentie in tegen het basale gevoel voor eigenwaarde dat elk zichzelf respecterend zoogdier heeft. Waar bij ‘Voorbeeld Kees’ misschien nog sprake was van doordacht manierisme – Kees van Kooten heeft immers zoveel typetjes neer gezet dat hij mogelijk is vergeten wie hij zelf is – verzandden alle Kees Kloons in een zo sneue minkukelerigheid dat ze bij een echte vrouw hoogstens nog een mild soort van vertederde weerzin opriepen. Iets in de zin van de vertedering voor een Heel Lieve Puppy met een zwerend, vergroeid voorpootje.

 Voor wat ik er in de loop der jaren van heb gezien heeft de aanpak van de Moderne Man . een paar opties als uitkomst:

A) De vrouw waarmee je bent ziet je alleen nog maar als kneusje, wil je beredderen en knuffelen en alles voor je verzorgen. maar zal je nooit meer met respect benaderen. En de sex kun je wel vergeten.

B) De vrouw in kwestie werpt zich nadat ze vijf minuten verbaasd naar al je gevoelens heeft geluisterd vol enthousiasme in de armen van een gespierde Poolse automonteur met knoestige handen en een behaarde rug. En de sex kun je wel vergeten.

C) Terwijl jij nog opgelucht nasnottert zal de vrouw in kwestie in gedachten al een gesprek met haar beste vriendin voeren en bespreken voor de zekerheid toch maar bij je te blijven maar de lessen bij haar tennisleraar enorm te gaan intensiveren. En de sex kun je wel vergeten.

Dat van die sex zet ik telkens expliciet bij. Want van wat ik me van de uitlatingen van de Moderne Man herinner, is dat feitelijk zijn enige probleem. En dan wel als in ‘een gevoeld tekort aan’.

Mannen 2.0 lijken me niet representatief voor de soort waar ik zelf al jarenlang toe behoor. En daar ken ik er persoonlijk nog best een paar van. Wij zijn niet ongenegen om te denken, te twijfelen, te voelen en te praten. Maar het moet allemaal niet tot een dagtaak verworden.

En onze zachte kant gebruiken we bij voorkeur om op te zitten.

Met vriendelijke groet,
Dolf Peeters,

huurwoordenaar
automotive journalist
member of the I.O.O.F.

PS
… en toen stopte er een andere klassieker. De eigenaar daar van hoorde een warrig betoog aan. Zette een klembeugeltje van de verdelerkap vast. En startte de auto die nu vlekkeloos liep.

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    2 Comments

    1. Hans de Groot

      20 januari, 2014 at 22:52

      Deze actie is keihard nodig!!! Heel veel succes tegen het Ambtenarenapparaat!!!

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *