Honda VT1100. Liever geen vierbak

Zo omstreeks de tweede helft van de jaren 80 waren de Japanse customs door en door betrouwbaar. Alleen ging bij de eerste jaargangen Honda VT 1100, de vierversnellingsmodellen (1987-1996), de derde versnelling te vaak stuk. En intussen zijn daar de onderdelen NIET meer voor leverbaar.

De eerste generatie Honda VT 1100 twins, de vierbakken

Die derde versnelling bij de vierbakken was dus een dingetje. En omdat nogal wat customs bijna geen kilometers hebben gedraaid, bestaat de kans dat je een perfect ogende Honda VT 1100 vierbak tegenkomt. We zouden hem laten staan. Maar sommige mensen hebben meer geluk met gokken dan wij.

Daarbij is de Honda VT1100 wel een van de eerste Japanse customs die niet die rare, hoog gedrongen stijl van de vroege lijn van die familie had. Hij is meer dan geïnspireerd door HD. Dat is duidelijk. Maar dat hoeft je niet te storen.

Natuurlijk een V-twin

De Honda VT 1100 heeft een vloeistofgekoelde, 1.099 cc V-twin als krachtbron. In de koppen zit Honda’s driekleps technologie voor een zo goed mogelijke ademhaling en dubbele bougies voor een zo goed mogelijke verbranding … Elke kop heeft een bovenliggende nokkenas. De machine is erg onderhoudsvriendelijk vanwege zijn elektronische ontsteking, de hydraulische klepstoters en de cardanaandrijving. En dik 65 pk bij 5500 tpm is de Honda VT 1100 sterk genoeg en lekker bullig. Het doseren van de hydraulische koppeling gaat wat lomp, dat kan bij terug schakelen soms tot een blokkerend achterwiel leiden. De bak schakelt nogal luidruchtig en lomp.

Op lage snelheden is de Honda VT 1100 geen fijn ding

Hij is dan lastig hanteerbaar. Eenmaal onderweg gaat het beter. Zelfs op bochtige binnenwegen doet de luie Honda het dan aardig. Maar laten we wel wezen: zo’n Honda VT 1100 is er gewoon niet op gemaakt om op Imola de snelste rondetijden te zetten. De enkele schijf aan de voorkant doet zijn werk goed. De achterrem is onopvallend. Dus goed genoeg. Het feit dat de achtervering kneiterhard is wordt aardig gecompenseerd door het goed gepolsterde zitje. De bestuurder zit daar niet slecht op. De plek voor de passagier M/V stelt niet veel voor. Te weinig ruimte en te weinig veerweg, dus te weinig comfort.

Betrouwbaar

Buiten die derde versnelling gaat er eigenlijk bijna nooit iets stuk aan zo’n Honda VT 1100. Een exemplaar met minder dan 10D km zou dus een optie kunnen zijn als je de joker inzet voor de versnellingsbak.

Montage van een laag stuur en een windschermpje maakt het rijden van lange, snelle ritten op snelwegen prettiger. Maar: Waarom zou je met zo’n vriendelijk stoere cruiser lange, snelle ritten op autosnelwegen gaan maken? Koop dan een BMW RT, een Goldwing of een Guzzi.

Oh, ja: Denk bij aanschaf aan prijzen tussen de 2.000-5.000 euro (voor een vijfbak model). Onze voorkeur gaat uit naar zo origineel mogelijke modellen. Maar ook in de VT wereld zweeft het HD virus om alles naar eigen smaak in te richten.