Nieuws

Groningen: Slingerroutes en vergeten dromen

By  | 

Natuurlijk is het reizen nog het meest echt met een Michelinkaart op de knieën van de bijrijder M/V . Maar ik denk dat we met zijn allen toch wel gewend zijn aan de zegeningen van ‘navigatie’.  Voor onze klassiekers zijn er de TomToms, de en de (Belgische) Tripy navigatie systemen erg handig. Zeker als er, zoals bij te TomTom rider op een van de redactionele tweewielers voor ‘de slingerroutes’ gekozen wordt.

Er gaat een wereld voor je open

Het rekenwerk dat daar achter steekt is onbegrijpelijk voor normale gebruikers, maar het resultaat is fenomenaal. Afgelopen weekend waren we op weg naar Usquert, boven Groningen. Ter hoogte van Assen zetten we de TomTom op slingerroutes, en toen ging er een wereld voor ons open. Alles tot op wat op de Michelinkaarten de ‘witte weggetjes’ zijn zat blijkbaar uiterst compact in de software. En omdat je op een klassieke motor nauwelijks de kans hebt op een Michelinkaart lezende passagier naast je, ging de route dansend en zonder onderbrekingen over fantastisch leuke weggetjes door zestiger jaren landschappen. Over weggetjes die je op je gevoel voor richting of op goed geluk nooit was ingeslagen.

Samen uit, samen thuis

Grappig was daarbij wel dat de Garmin is de (klassieke) volgwagen blijkbaar op andere software draaide. We verloren elkaar regelmatig uit het oog. Maar eenmaal in Usquert besloten we wat verder in het voorjaar nog een weekend slingerwegen in Groningen, en misschien Friesland te doen. Want met de GPS op slingerroutes maak je niet alleen een tijdreis, je ziet ook dat Nederland vol staat met klassiekers. Klassiekers die doorgaans zo in de rubriek ‘Verkeerd afgelopen’ kunnen, maar toch. Blijkbaar is het hebben van veel ruimte toch wel een dingetje dat mensen er van weerhoud om direct alles wat overbodig is weg te gooien.

Gewoon, zelf gaan kijken

We willen, om geen inbreuk te maken op de privacy van de eigenaars van al die vergane glorie te maken,  geen plaatsen en adressen vermelden. Maar bij drie van de stops die we maakten werden we heel vriendelijk te woord gestaan. Het is daarbij duidelijk dat de hele insteek wel rustig en wat ingetogen gedaan moet worden. Want zoals één van onze gesprekspartners vrij vertaald meldde: “ Ik heb hier wel eens een stel van die ‘vregge’ (brutale) westerlingen op het erf gehad. Daar heb ik de hond op af gestuurd”. Daar uit blijkt dat Groningers en Franstaligen de weerzin tegen de naar hun smaak te direct optredende Randstedelingen delen.

Wees nooit gehaast of nadrukkelijk. Wees benieuwd

Maar in een rustig, prettig gesprek vind je elkaar probleemloos. De lokale interesse in ‘oude spullen’ is er, maar de betrokkenheid bij de vergane glorie op het erf is vaak beperkt. Doorgaans zijn de vondsten hoogstens geschikt als donoren. Maar ach… De moeite. Het gedoe. Het staat niet in de weg.

Zo ontdekten we in twee dagen een heel ander Groningen en kwamen voor onze overnachting terecht in Resort Landgoed Westerlee. Een prima hotel-restaurant accommodatie in een verbouwde herenboerderij uit omstreeks 1900. Vanuit ons kamerraam zagen we verderop alweer een klassieker. Inzoomen met de camera leerde dat het een Opel Rekord was. Een auto die niet vergeten, maar blijkbaar gerestaureerd wordt.

En de directrice van Resort Landgoed Westerlee heeft een DS. Klassiekerliefhebbers zijn er dus bij uitstek welkom. Na een heerlijke maaltijd, een heet bad en een prima nachtrust gingen we vol voorpret naar de volgende dag onze mandjes in. Groningen heeft het! En het enige adres dat we daarbij durven te noemen zonder iemands privacy te schenden is http://www.landgoedwesterlee.nl/

Oh ja: de roomwit/rode Rus staat niet in Groningen, maar bij een kringloopwinkel aan het Apeldoorns Kanaal. Ook leuk… 

Dolf Peeters, huurwoordenaar, automotive journalist, lid van de Heeren van Arnhem

5 Comments

  1. Landgoed Westerlee

    14 maart, 2018 at 15:49

    Fijn te horen dat jullie genoten hebben en bedankt voor de mooie vermelding. Graag tot een volgend bezoek!

    • Dolf Peeters

      14 maart, 2018 at 19:31

      `Wie goed doet, goed ontmoet´sprak mij grootmoeder zaliger altijd. Zit er een verhaal in de DS die tijdens ons bezoek blijkbaar even niet thuis was? Kenen jullie nog meer klassiekerliefhebbers daar?

  2. lisanne

    13 maart, 2018 at 02:13

    Dat was een leuke ontdekkingsreis. Niets is beter dan in je eigen achtertuin nieuwe plekken te ontdekken.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

X
X