Sluitingsdatum julinummer -> 19 mei
Glas 1300 GT. Een beeldschone sportwagen is al zestig jaar onder ons
Tijdens de IAA van 1963 in Frankfurt vierde één van de meest fraaie coupés het debuut. Vanwege het jubileumgeweld van met name Porsche (75 jarig bestaan èn zestig jaar 911) en toch ook Mercedes-Benz (Pagode) zou je haast vergeten dat er nóg een Duitse fabrikant met een fraaie coupé én een dito cabriolet op de proppen kwam. Dat gaat over de auto die wij eerder beschreven. Maar we staan graag nog een keer stil bij de bijzondere jubilaris. Welke wij bedoelen? De Glas 1300 GT, met het door Pietro Frua ontworpen koetswerk dat hoeder was van onder meer bijzondere techniek onder de kap. Althans, voor destijds. Vandaag de dag is de toch zeldzame Glas niets van zijn glans verloren.
De bezoekers wisten destijds niet wat zij zagen, en de pers ook niet. Hans Glas GmbH was er goed in geslaagd om de presentatie- of liever gezegd: de komst- van de geraffineerd getekende Glas 1300 GT. Deze werd als tweedeurs coupé met een vloeiende schuine achterkant, een lage uitsnede en echt uitstekende proporties gepresenteerd. En niet solo. Want de metgezel van de coupé (2 +2) was een evenzeer fraaie cabrioletversie. Zie hier de volgende loten aan de Italiaanse ontwerphuizenstam die ook tijdens de jaren zestig zo mooi groeide en voor automobiele bloemenpracht zorgde. Met andere woorden: de Italiaanse ontwerphuizen zaten misschien wel op de toppen van hum roem en kunde.
Carrosserie gebouwd in Piemonte, auto geassembleerd in Dingolfing
Pietro Frua was verantwoordelijk voor het ontwerp van de carrosserie van de auto. Daarnaast bouwde Frua’s carrosseriebouwer Maggiora de zelfdragende body van de Glas 1300 GT, en wel in de buurt van Turijn. Na de voltooiing van de koetswerken gingen deze op transport naar Dingolfing. En daar verenigden de Glas-medewerkers het prachtige koetswerk met de techniek.
Moderne en potente krachtbron
Bij de Glas 1300 GT bestond deze onder meer uit een moderne en gepeperde motor. Dat heet: een viercilinder 1290 cc motor met twee Solex valstroomcarburateurs, één bovenliggende nokkenas én een toen nog lang niet gebruikelijke distributieriem. In de 1300 GT genereerde de motor 85 DIN-pk. Verder was de Glas 1300 GT goed voor een top van 170 kilometer per uur, en dat was destijds echt een behoorlijke waarde.
Ook conventionele technische toepassingen.
In Dingolfing kreeg de zelfdragende carrosserie verder een onderstel met onafhankelijk opgehangen wielen, mét schroefveren en rubberen hulpveren aan de voorkant. Het onderstel achter was tamelijk conventioneel: een starre as met in lengte geplaatste bladveren, én lucht/rubberveren. De Glas kreeg geen 12V-, maar een 6-Volt elektrisch systeem. De Glas 1300 GT had schrijfremmen voor en trommels aan de achterzijde. Glas monteerde een versnellingsbak met vier volledig gesynchroniseerde versnellingen. De aandrijfkrachten werden via de cardanas naar de achterwielen overgebracht. Overigens bood Glas optioneel ook een vijfversnellingsbak aan. Daarnaast stond voor de Cabrioletversie een hardtop op de optielijst.
1700 GT en sterkere 1300 GT.
Ravissant mooi, dat waren zowel de cabriolet als de coupéversie van de 1300 GT. Zij maakten hun marktdebuut in 1964; een jaar later volgde de 100 DIN-pk sterke 1700 GT-versies van de coupé en de cabriolet. Deze nieuwkomer kreeg onder meer de motor van de 1700 TS Limousine, en behaalde een top van 182 kilometer per uur. Op dat moment -in 1965- werden ook de 1300-versies gepeperder. Het vermogen steeg van 75 DIN-pk naar 85 DIN-pk. Zij bleven- net als de 1300 GT uitvoeringen- tot het midden van 1967 leverbaar onder de naam Glas. Zowel de 1700 GT als de 1300 GT waren vanaf 1965 te herkennen aan de motorkap die niet meer glad was, maar een kleine opbouw met luchtrooster kreeg. Overigens presenteerde Frua ook nog een Berlinetta-studiemodel in 1965, maar deze wonderschone concept op basis van de GT-reeks van Glas haalde het produktiestadium niet.
BMW 1600 GT
Vanaf medio 1967 nam de BMW 1600 GT het stokje van de Glas GT uitvoeringen over, en wel als gevolg van de overname van Glas door BMW. In heel veel opzichten was te zien dat de 1600 GT een gewijzigde 1300 GT/1700 GT was; onderhuids maakte de BMW gebruik van de 1600 TI motor, bovendien nam de BMW 1600 GT diens achteras over. De 1600 GT -met kleine BMW-niertjes aan het front- werd nog een jaar gebouwd. Tijdens de zomer van 1968 ging de streep door het GT-model, en daarmee was het lot van een formidabel Frua model bezegeld.
Tot slot: de productiecijfers
In totaal rolde de Glas 1300 GT 3.526 keer als coupé en 242 als cabriolet van de band. De 1700 GT vond als coupé 1.680 kopers. Voor de cabriolet werd 122 keer een handtekening onder de order gezet. De BMW 1600 GT wist tenslotte 1.257 maal een koper te verleiden, waarbij twee (!) keer voor de open versie werd gekozen.
Mooie wagens.
Vorig weekend deed ik een toerritje met de brommer, toen ik er een stuk of wat tegelijk tegenkwam,
Denk wel een stuk of 6
Ik gok een verenigingsuitje van een Glas-club ofzo.
Was langs de Drecht in Bilderdam.
Leuke, sportieve wagens om te zien.
Mijn huidige vrouw werkte in 1963 bij ene Notaris v.d.Heyden in Mijdrecht en kreeg op een dag de opdracht contant geld ( Hfl. 35.000,=) naar de bank (Nederlandse Handels Mij.) in Mijdrecht te brengen voor de aanschaf van een Glas Coupé bij de locale autohandelaar Gerardus Bouman !
ps. wat een vertrouwen in de jongste medewerker met net verworven Kantoordiploma, verder
is ze ook steeds nog onder de indruk, dat bewuste Notaris gedurende de bezetting van NL Joodse onderduikers in zijn kelder beherbergde !
Mooi bericht van Erik van Putten over de Glas GT. Mijn vader was met ‘Vader’s Auto’s’ in de midden jaren zestig Glas dealer voor het Drechtstedengebied rondom Dordrecht-Zwijndrecht. Hij reed zelfs tijdens ‘vrij rijden’ circuit-dagen met een Glas op het Circuit van Zandvoort, in de tijd dat zijn oude bekende uit Haarlem – Ina van Kooten – furore maakte in het Nederlandse toerwagenkampioenschap. Maar aan de reactie te zien van Bastiaan van der Hoek had hij beter in ’t Gooi zijn autobedrijf kunnen exploiteren, daar reden ze volop rond. Glas werd in Nederland geïmporteerd door de Gremi uit Groningen. Ik citeer: “Pas toen het bedrijf Gremi al ruim een halve eeuw bestond kwamen ze via de scooterwereld in contact met Hans Glas die in Duitsland de dwergauto’s van het merk Gogomobiel op de markt bracht. Gremi verwierf het importeur-schap voor heel Nederland en ‘De Gremi’ groeide automatisch door tot een volwaardige auto-importeur. “ Gremi was ook importeur van Trabant en Wartburg en later Lada. Het automerk Glas was zijn tijd ver vooruit, maar wist de fraaie modellen, de technisch degelijke en innovatieve auto’s en zijn voor die tijd moderne sociale beleid, helaas niet om te zetten in rendement. Vandaar de overname door BMW in 1966. In de hoogtijdagen waren er 4.000 werknemers werkzaam in de Glas-fabriek in Dingolfing met in 1965 een omzet van 193 miljoen mark! De rest is geschiedenis, duik maar eens in de historie van het merk Glas. Een aansprekend verhaal met een onverdiend einde. Hans Glas was weliswaar een visionair, maar werd verslagen door de ‘keiharde cijfers’. Maar ja, dat komt tot op de dag van vandaag wel vaker voor in de wereld van de automobiel.
Om nu te zeggen dat het wemelde van die autos in Hilversum is overdreven, maar er reden er heel wat rond in het Gooi. Garage Giesbrecht’s was een grote Dealer in Hilversum, en ik heb met
Jaap in de klas gezeten op de IVA. Japie had een Goggo, en ik voor een tijdje een Wartburg.
Plus een goed gefortuneerde kennis van mij in Baarn, had er twee. Ik heb er best vaak in gereden,
vond het mooi, maar was zo aan een DS gewend, dat het stuiteren over de Soestdijkse straatweg
nooit iets was om naar vooruit te zien. Dit was in de begin jaren 70, en ben na de IVA naar
Canada vertrokken. Of het waar was weet ik niet, maar ze waren erg duur om te fabriceren, en
er werd mij verteld dat BMW daarom hun nek omgedraaid heeft.
Stef Hartogs wij waren van begin zestige jaren tot het einde van de Glas automobielen dealer van Glas Goggo Isar 1000 1200 1300 1700 modellen totdat B.M.W. Alimpo het overnam zijn nog even dealer geweest en het overging naar de B.M.W dealer in Nijmegen.Prachtige auto’s fijne klantenkring ze waren niet goedkoop maar konden ze regelmatig verkopen.Veel plezier gehad met de auto’s en klanten.Lang een 1300 C.L gehad maar vrouwlief reed hem totalos einde oefening.Gr.Stef Hartogs.