Gespot in Zuid-Italië. Lancia Fulvia

Het is een mooie traditie. Kameraad Salvatore Tundo uit Leeuwarden is met zijn lieftallige echtgenote Sjoeka op vakantie in zijn geboortestreek in Zuid-Italië. Daar bezoeken zij de familie van mijn in Aradeo geboren vriend. Ieder jaar, ook dat is een traditie geworden, spot Salvatore een Italiaanse klassieker ter plekke. Ook dit jaar is dat weer het geval: hij legde een uiterst fraaie Lancia Fulvia Berlina uit de tweede serie vast. De auto is bovendien te koop.

Wat de waarde is van een Fulvia Coupé weten we. Bij de Berlina ligt dat even anders. Een 2C uit de eerste serie of een GTE uit de tweede serie kan zomaar een bedrag van €15.000,– opleveren, in goede staat en gedocumenteerd. Voor de reguliere Serie 1 en 2 ligt het prijspeil meer op het niveau van ‘wat de belangstellende ervoor geeft’. Een rondgang door de online kanalen gaf een gevarieerd prijspeil te zien. Een uitstekend gedocumenteerde, onderhouden en in fraaie staat verkerende Serie 2 kan zomaar €10.000,– opleveren.

Genoeg over het prijspeil. Het lijkt er iedere keer op dat een Italiaanse ras klassieker in zijn eigen habitat meer glorieert dan in de Hollandse polder. Ook nu is dat zo. Gewoon, een straatbeeld in de buurt van Lecce waar je een klassieker van Italiaanse snit ontwaart. Dat is altijd een bijzonder moment. Nu spotte Salvatore dus een voor het oog in alleszins redelijke staat verkerende Fulvia uit de tweede serie, mét een kenteken uit Noord-Italië: Milaan. Deze herken je aan de grille, de koplampsecties, de achterlichten en de toepassing van het zilverwerk. Ook qua interieur zijn er verschillen met de eerste serie. Meubilair, dashboard en deurpanelen kregen een ander uiterlijk. Verder verdwenen (behoudens voor de Griekse markt) de 1199 cc motor, en de 1091 cc motor (2C). Deze maakten definitief plaats voor de 1298 cc motor uit de (uit productie genomen) GTE. Ook bij deze krachtbron werden de vier cilinders weer in een compacte V-vorm opgesteld. De motor leverde een vermogen van 86 pk.

De auto in Zuid-Italië staat er goed bij. De Fulvia draagt de stemmige Blu Mendoza kleurstelling, heeft de juiste wielen en de sierlijsten zien er allemaal nog heel goed uit, op enkele gebruikssporen na. Een blik op het interieur onthult de fraaie bekleding, die in een bij de exterieurkleur passende bruine tint heeft. Het past goed bij elkaar, en dat geldt ook voor de verhoudingen die Lancia aan de Fulvia Berlina gaf. De auto- en dat gold natuurlijk ook voor de eerste serie- komt vanwege de nogal rechte A- en C-stijlen markant over, en als je goed kijkt zie je de nodige profielen in het plaatwerk die de Berlina zijn eigenheid onmiskenbaar geven. In detail zie je overigens ook dat deze auto uit de tweede serie stamt. Het embleem op de grille is van plastic en niet meer van staal. Men deed dat vanwege gewichtsbesparing, al beweren boze tongen ook dat dit alles te maken had met de besparingsdrift en de overname van Lancia door Fiat in 1969.

Een Fulvia Berlina kom je niet meer iedere dag tegen. Des te leuker is het om een exemplaar te ontdekken en te bewonderen. Zeker als je deze auto in het productieland treft. Dat -en de alleszins acceptabele staat van de auto- maakt de vondst van deze Lancia in Zuid-Italië speciaal. Zoals de jaarlijks in Italië door Salvatore Tundo vastgelegde fotoserie van een Italiaanse klassieker in het thuisland dat ook is. Een mooie traditie, die we met plezier met u delen.