Sluitingsdatum oktobernummer -> 18 augustus
Gespot in Zuid-Italië. Lancia Fulvia
Het is een mooie traditie. Kameraad Salvatore Tundo uit Leeuwarden is met zijn lieftallige echtgenote Sjoeka op vakantie in zijn geboortestreek in Zuid-Italië. Daar bezoeken zij de familie van mijn in Aradeo geboren vriend. Ieder jaar, ook dat is een traditie geworden, spot Salvatore een Italiaanse klassieker ter plekke. Ook dit jaar is dat weer het geval: hij legde een uiterst fraaie Lancia Fulvia Berlina uit de tweede serie vast. De auto is bovendien te koop.
Wat de waarde is van een Fulvia Coupé weten we. Bij de Berlina ligt dat even anders. Een 2C uit de eerste serie of een GTE uit de tweede serie kan zomaar een bedrag van €15.000,– opleveren, in goede staat en gedocumenteerd. Voor de reguliere Serie 1 en 2 ligt het prijspeil meer op het niveau van ‘wat de belangstellende ervoor geeft’. Een rondgang door de online kanalen gaf een gevarieerd prijspeil te zien. Een uitstekend gedocumenteerde, onderhouden en in fraaie staat verkerende Serie 2 kan zomaar €10.000,– opleveren.
Genoeg over het prijspeil. Het lijkt er iedere keer op dat een Italiaanse ras klassieker in zijn eigen habitat meer glorieert dan in de Hollandse polder. Ook nu is dat zo. Gewoon, een straatbeeld in de buurt van Lecce waar je een klassieker van Italiaanse snit ontwaart. Dat is altijd een bijzonder moment. Nu spotte Salvatore dus een voor het oog in alleszins redelijke staat verkerende Fulvia uit de tweede serie, mét een kenteken uit Noord-Italië: Milaan. Deze herken je aan de grille, de koplampsecties, de achterlichten en de toepassing van het zilverwerk. Ook qua interieur zijn er verschillen met de eerste serie. Meubilair, dashboard en deurpanelen kregen een ander uiterlijk. Verder verdwenen (behoudens voor de Griekse markt) de 1199 cc motor, en de 1091 cc motor (2C). Deze maakten definitief plaats voor de 1298 cc motor uit de (uit productie genomen) GTE. Ook bij deze krachtbron werden de vier cilinders weer in een compacte V-vorm opgesteld. De motor leverde een vermogen van 86 pk.
De auto in Zuid-Italië staat er goed bij. De Fulvia draagt de stemmige Blu Mendoza kleurstelling, heeft de juiste wielen en de sierlijsten zien er allemaal nog heel goed uit, op enkele gebruikssporen na. Een blik op het interieur onthult de fraaie bekleding, die in een bij de exterieurkleur passende bruine tint heeft. Het past goed bij elkaar, en dat geldt ook voor de verhoudingen die Lancia aan de Fulvia Berlina gaf. De auto- en dat gold natuurlijk ook voor de eerste serie- komt vanwege de nogal rechte A- en C-stijlen markant over, en als je goed kijkt zie je de nodige profielen in het plaatwerk die de Berlina zijn eigenheid onmiskenbaar geven. In detail zie je overigens ook dat deze auto uit de tweede serie stamt. Het embleem op de grille is van plastic en niet meer van staal. Men deed dat vanwege gewichtsbesparing, al beweren boze tongen ook dat dit alles te maken had met de besparingsdrift en de overname van Lancia door Fiat in 1969.
Een Fulvia Berlina kom je niet meer iedere dag tegen. Des te leuker is het om een exemplaar te ontdekken en te bewonderen. Zeker als je deze auto in het productieland treft. Dat -en de alleszins acceptabele staat van de auto- maakt de vondst van deze Lancia in Zuid-Italië speciaal. Zoals de jaarlijks in Italië door Salvatore Tundo vastgelegde fotoserie van een Italiaanse klassieker in het thuisland dat ook is. Een mooie traditie, die we met plezier met u delen.
Grazie mille, Salvatore!
La Fulvia Berlina è uno di quei modelli che, per troppo tempo, è rimasto nell’ombra della più celebre Coupé. Eppure, ogni volta che un esemplare riappare nel suo contesto naturale – le strade del Sud Italia, la luce calda del Mediterraneo, la quotidianità che profuma di storia – ci si rende conto di quanto questa vettura rappresenti un tassello fondamentale dell’identità Lancia. L’avvistamento raccontato nell’articolo non è solo una curiosità da appassionati: è un promemoria del valore culturale che la Fulvia Berlina porta con sé.
La seconda serie, in particolare, segna un momento di transizione per la casa torinese. Le modifiche estetiche e funzionali introdotte dopo il 1969 riflettono un equilibrio delicato tra l’eleganza Lancia e le esigenze industriali dell’era Fiat. È affascinante osservare come dettagli apparentemente minori – la griglia in plastica, le finiture semplificate, la razionalizzazione dei motori – raccontino una storia più ampia: quella di un marchio che cercava di preservare la propria raffinatezza pur entrando in una nuova fase produttiva.
L’esemplare fotografato, con la sua livrea Blu Mendoza e gli interni perfettamente armonizzati, dimostra quanto la Berlina sappia ancora comunicare proporzione, misura e sobrietà. È una vettura che non cerca di stupire, ma conquista con la sua compostezza. E quando la si incontra in un paese del Sud, con la targa di Milano che testimonia una vita di viaggi e migrazioni automobilistiche, il quadro diventa quasi cinematografico.
Oggi la Fulvia Berlina merita una rivalutazione culturale oltre che commerciale. Non è solo un’alternativa economica alla Coupé: è un esempio di design italiano intelligente, di meccanica raffinata e di stile senza ostentazione. Vederla ancora circolare, o semplicemente essere fotografata con cura, significa riconoscere il valore di un’epoca in cui anche le berline compatte sapevano essere speciali.
Bij zulke bedragen haak ik eerlijk gezegd al snel af.
Salvatore en Sjoeka op familiebezoek, en dan zo’n vondst erbij. Dat soort details blijven bij mij hangen.
Altijd mooi om iets langs te zien komen waar je affiniteit mee hebt. Ben zelf in het bezit van dit type Lancia maar dan van de eerste serie uit 1966 met stuurschakeling en het ‘draaibolletje’ in het dashboard als snelheidsmeter. Na telefonisch onderhandelen zelf opgehaald bij Ruoto da Sogno in Italië. Was direct verkocht toen ik hem zag en meegenomen naar huis op de autoambulance. Het technisch nodige laten nakijken en evt vernieuwen bij Lancia-specialist Martin Willems en de stoelen en bank vernieuwd met de juiste kleur in zacht leder. Wat een fijne auto om mee te touren en krijg altijd lovende reacties van liefhebbers langs de weg.
Stond er ook een vraagprijs op dat te koop bordje?
Die Fulvia staat daar gewoon.
Prachtig! Toen we in mei en juni een paar weken op Sicilie zaten, zagen we nog meer dan genoeg mooie ouwe Italiaantjes die nog gewoon dagelijks gebruikt werden. Zoals een 1100 met Campagnolo velgen die ‘m erg goed stonden. Zo zijn ze het leukst, beetje stoffig, lak een beetje verweerd en gebruikssporen in het interieur.
Mooie auto, erg klassieke uitstraling. Echter na diverse keren zaken doen met italianen, én louter negatieve ervaringen, de hoop opgegeven. Wachten op je geld 1,5 jaar??
Wij zijn lang dealer geweest in Nijmegen redelijk van die types verkocht in bijna alle kleuren en fijne klanten kring heerlijke auto’s.