In het spoor van François Lecot: met twee Tractions van Joure naar Monaco en terug

François Lecot maakte van de Traction Avant een auto met een uithoudingsvermogen dat bijna onwerkelijk klinkt. Tussen 20 juli 1935 en 26 juli 1936 reed de Fransman uit Rochetaillée-sur-Saône 400.000 kilometer met zijn Citroën. Vanuit zijn woonplaats en hotel ging hij afwisselend naar Parijs en terug, en naar Nice en terug. Iedere ochtend om 03.00 uur begon de volgende etappe. Bij terugkomst stonden monteurs klaar voor onderhoud en reparaties, want zo’n afstand reed ook een Traction niet op goede bedoelingen alleen.

Negentig jaar later trokken twee Nederlandse Tractions een deel van dat spoor opnieuw door Frankrijk. Ria en Bennie Mous en Geppy en Joop Posthumus verzamelden eind mei in Joure en reden vandaar richting België. Geen hotelreis met bagageservice, maar gewoon kamperen: een kleine tent voor korte stops en een grotere tent voor de plekken waar wat langer werd gebleven. De eerste nacht was voor camping Zennijs in België, daarna schoof de route Frankrijk in, richting Parijs.

Parijs met open ramen

Na een overnachting op camping Le Grand Paris volgde het stuk dat ook in een moderne auto al genoeg concentratie vraagt: dwars door Parijs. Met twee Traction Avants is dat nog iets anders. Om elkaar in de drukte niet kwijt te raken, bleef de achterste auto strak op de voorste zitten. Dat werkte, en het leverde iets op wat je met gewone vakantiediesels minder snel meemaakt. Medeweggebruikers gaven de oude Citroëns opvallend vaak ruimte. Bij stoplichten en in files ontstonden korte gesprekken met automobilisten die de twee “Oude Dames” kennelijk liever zagen rijden dan verdwijnen in het verkeer.

De temperatuur lag ruim boven de 30 graden. Er werd met open ramen gereden en in het stadsverkeer kwamen de Tractions dicht bij het kookpunt. Toch liep de route zoals bedoeld langs de Arc de Triomphe en Place de la Concorde, waarna Parijs via de Porte Italia werd verlaten. Via Fontainebleau ging het tegen het eind van de middag naar camping Municipale d’Épizy in Joigny, aan de Yonne. Daar kwam de eerste rustdag goed uit. Joop haalde bovendien de kilometerkabel uit de auto, omdat die hinderlijk rammelde. Kleine klus, groot verschil in een auto waarin elk bijgeluid na een paar honderd kilometer zijn eigen karakter krijgt.

Na twee nachten in Joigny reden de Tractions via Auxerre door naar Beaune. Onderweg werd opnieuw duidelijk hoe snel zulke auto’s contact maken. Er werd gezwaaid, geclaxonneerd en geduimd, vooral naar de auto’s zelf. In Beaune lag de camping op loopafstand van de binnenstad, met tijd voor Hôtel-Dieu en een muurschildering die verwijst naar La Grande Vadrouille, de film met Louis de Funès en André Bourvil. Daarna kregen de auto’s weer een doorsmeerbeurt. Op zo’n reis hoort dat niet bij het randprogramma, maar bij het ritme.

Terug naar Rochetaillée-sur-Saône

Door de Bourgondische wijnvelden ging het naar Rochetaillée-sur-Saône, het eerste grote reisdoel. Daar staat het voormalige hotel van François Lecot nog altijd herkenbaar in beeld, onder meer door een muurbeschildering. Op het terras van het restaurant dat er nu gevestigd is, bleek de Traction opnieuw een prima aanleiding voor gesprek. Een van de belangstellenden reed zelf Traction en bleek ook nog lid van afdeling Noord.

In Rochetaillée volgde een bezoek aan het oldtimermuseum in het kasteel. In iedere ruimte staan een of meer vooroorlogse auto’s. Sommige auto’s zijn ooit deels gedemonteerd om ze door de kasteeldeuren naar binnen te krijgen, waarna ze binnen weer zijn opgebouwd. Dat is het soort museale eigenwijsheid dat goed past bij de auto’s waarmee de tocht werd gereden.

De volgende overnachting was in Trévoux, aan de Saône. Daar meldde de Traction van Joop zich met een onbestemd geluid. Op de camping werd gezocht naar de oorzaak, maar zonder resultaat. Er werd geen directe schade of storing gevonden, dus viel het besluit om door te rijden. Wie met oudere techniek reist, kent dat gebied tussen opletten en vertrouwen. Niet ieder geluid laat zich ter plekke vangen, en niet ieder geluid betekent dat de reis voorbij is.

Klimmen op de Route Napoléon

Voor het tweede reisdoel kwam de Route Napoléon in beeld. Dat betekende hellingen van 9 en 12 procent en zelfs een uitschieter naar 18 procent. Bij La Mure klommen de Tractions tot boven de 1200 meter. In Laffrey werd gestopt op de plek waar Napoleon na zijn terugkeer van Elba het leger van de koning ontmoette en zijn opmars naar Parijs begon. De nacht werd doorgebracht op camping Belvedere in Les Égats, met zicht op de besneeuwde top van L’Obiou.

Na het klimwerk kwamen de afdalingen. De Tractions hadden daar geen moeite mee. Tussen Gap en Sisteron liep de route door het fruitgebied, daarna volgden de Vallée de l’Asse en de Col de Lèques richting Castellane. Daar stond het Citromuseum op het programma. De collectie valt op door de lage kilometerstanden van veel auto’s; enkele Citroëns hebben minder dan 100 kilometer op de teller. De Traction Avant ontbreekt er uiteraard niet.

Na twee nachten in Castellane werd de Route Napoléon vervolgd via Grasse en Nice richting Monaco. Op 3 juni reden de twee Tractions Monaco en Monte Carlo binnen. Daarmee was het tweede grote doel bereikt. Daarna ging het via Menton naar Gorbio, waar vijf nachten werd verbleven op camping La Giandolla. Gorbio zelf is niet toegankelijk voor auto’s, wat het dorp een heel eigen karakter geeft.

Vanuit Gorbio reisden de vier met het openbaar vervoer naar Monaco, precies in de periode van de Formule 1. Zonder duur toegangsbewijs bleek van de race nauwelijks iets te zien. De start werd nog gevolgd op een groot scherm op een plein, maar veel verder kwam het niet. De hitte in de stad maakte de camping daarna al snel aantrekkelijker.

Lavendel, Verdon en een geschilderde Traction

Op maandag 8 juni begon de terugweg vanaf de zuidkust, na nog een laatste rondje door Monaco. Via Nice en de afslag bij Cagnes-sur-Mer liep de route over de Col de Vence, Le Plan du Peyron en de Col de Gréolières les Neiges naar Comps-sur-Artuby. Tegenover de afslag naar camping Le Contet stond bij een tankstation een Traction Cabriolet op een muur geschilderd. Het paste bij een reis waarin Citroën-sporen steeds weer opdoken, soms gepland en soms gewoon langs de weg.

De volgende dag volgde het gebied van de Gorges du Verdon. Later, bij Valensole, kwamen de lavendelvelden in beeld. Door het warme voorjaar stonden ze al vroeg in bloei. Daarmee werd onverwacht ook het derde reisdoel gehaald. Via de Gorge de la Nesque ging het verder naar Villes-sur-Auzon, waar nog net de laatste twee plaatsen op camping Les Verguettes werden bemachtigd. Vanaf de camping was de Mont Ventoux te zien.

In Villes-sur-Auzon splitsten de twee koppels zich voor één nacht op. Joop en Geppy bleven nog een dag staan, Bennie en Ria reden door naar Arles. Ze zouden elkaar de volgende dag weer treffen in Vaison-la-Romaine. Voor de rit naar Arles werd Avignon bewust aan de oost- en zuidzijde gepasseerd vanwege de milieuzone. De route liep langs Pernes-les-Fontaines, Velleron, Cavaillon, Saint-Rémy-de-Provence, Les Baux-de-Provence en Fontvieille.

In Arles ging het direct door naar Pont Langlois, bekend van de schilderijen van Vincent van Gogh. De oorspronkelijke brug is in de Tweede Wereldoorlog verloren gegaan; op die plek staat nu een niet-werkende replica. Daarna was er tijd voor de historische stad, met onder meer het Romeinse badhuis. De volgende dag volgde via vrijwel dezelfde weg de rit naar Vaison-la-Romaine.

Noordwaarts met twee oude Citroëns

De camping die eerst bij het centrum van Vaison-la-Romaine was uitgezocht, bleek vol. Buiten de stad werd alsnog een plek gevonden, waarna er gewoon tijd bleef voor de Romeinse opgravingen, de rivier en het oude stadsdeel met kasteel. Daarna ging de reis verder naar Hauterives in de Drôme, het vijfde en laatste reisdoel. Daar staat het Palais Idéal van Ferdinand Cheval, de postbode die van 1879 tot 1912 zijn eigen paleis bouwde.

Op 15 juni stonden de reizigers op Camping La Tulipe de Vigne in Poligny. Daar viel iets te vieren: de Traction Avant van de familie Mous werd die dag 70 jaar. De andere Traction was 77 jaar oud. Beide auto’s waren nog altijd onderweg zonder serieuze uitval.

Onderweg naar Liverdun volgde een controle door de gendarmerie. De auto’s moesten aan de kant en in gebroken Engels werd om de verzekeringspapieren gevraagd. Alles bleek in orde. Daarna wilde de gendarme graag met Bennie en de Traction op de foto. Ook dat krijg je met een gewone moderne auto minder snel voor elkaar.

Op camping de la Moselle was het druk, met veel Nederlandse toeristen. De belangstelling voor de Tractions was groot; op een bepaald moment stonden mensen bijna in de rij om vragen te stellen. Er was ook weer tijd voor een doorsmeerbeurt. Daarna ging het verder naar camping Clervaux in Luxemburg, via een kronkelweg langs de Irbich en zelfs nog een stukje Duitsland. In Clervaux werd een extra vakantiedag genomen, met een wandeling naar het klooster.

Voor het laatste deel van de reis lieten de bemanningen de laatste geplande camping vervallen. In plaats daarvan reden ze in één keer door naar Noord-Nederland. De hitte maakte extra omwegen minder aantrekkelijk, al was er nog wel tijd voor lunch bij ’tHuis in Stevensbeek. Bij Zwolle, na een bezoek aan Van der Valk, gingen de twee combinaties uit elkaar: de ene naar Friesland, de andere naar de kop van Drenthe.

Twee Tractions van 70 en 77 jaar oud legden zo een lange tocht door Frankrijk, Monaco, Luxemburg en terug af zonder noemenswaardige problemen. Een rammelende kilometerkabel, een onbestemd geluid dat geen storing bleek en de vaste doorsmeerbeurten onderweg: veel meer vroeg de reis niet. De prestatie van François Lecot blijft daarmee van een andere orde. Maar de rit laat wel zien waarom de Traction Avant, mits bereden in zijn eigen tempo, nog altijd een overtuigende reisauto kan zijn.

Meer over François Lecot Traction

Deze stukken raken aan François Lecot Traction of liggen er in elk geval dicht tegenaan.

• Het autojaar 1968: deel 3 (slot)
• Nieuwe Klassiekers: Auto’s die in 2018 veertig jaar worden. Deel twee (slot)

Hieronder staan nog meer foto’s.