Sluitingsdatum juninummer -> 21 april
Ford Vedette 1954 – Frans gebouwd, Amerikaans gedacht
Wie denkt dat een Ford uit de jaren vijftig per definitie uit Detroit moet komen, heeft de Ford Vedette nog nooit goed bekeken. Dit is er zo eentje die je op een meeting altijd moet uitleggen. Amerikaans van idee, Frans van geboorte en met een V8 die meer karakter heeft dan prestaties. In Auto Motor Klassiek nummer 2 duiken we in het verhaal van Marinus Christiaans en zijn Ford Vedette uit 1954.
Foto’s: Max de Krijger voor Auto Motor Klassiek
De Vedette is zo’n auto die langzaam onder je huid kruipt. Niet omdat hij snel is, niet omdat hij comfortabel is, maar juist omdat hij alles van je vraagt. Marinus rijdt voor zijn werk veel moderne auto’s en was het rijplezier onderweg compleet kwijtgeraakt. Dat moest anders. Niet met iets nieuws, maar met iets wat je weer laat werken achter het stuur. Dat werd deze Ford, al stond die aanvankelijk helemaal niet op het verlanglijstje.
Werken achter het stuur van de Ford Vedette
Rijden met een Vedette is geen ontspannen glijden over het asfalt. Het is sturen, schakelen, vooruitdenken. De besturing is zwaar, de remmen vragen spierkracht en verkeersdrempels neem je liever met respect dan met bravoure. Daar staat tegenover dat je weer echt betrokken bent bij het rijden. In moderne auto’s word je gereden; in deze Ford doe je het zelf. En dat is precies de charme.
Onder de lange motorkap ligt een 2,2 liter V8 zijklepmotor, goed voor 55 pk. Geen cijfers om indruk mee te maken, maar wel een motor met een eigen geluid en karakter. De Vedette heeft drie versnellingen en een kruissnelheid die je liever rustig opbouwt. Na wat opstartproblemen bleek doorspoelen van de radiator voldoende om het bekende flathead-heetloopprobleem te temmen. Inmiddels rijdt hij probleemloos 90 km/u en haalt hij zelfs 105, al is dat geen constante uitnodiging.
Ford SAF
De Ford Vedette werd gebouwd door Ford Société Anonyme Française, de Franse tak van Ford. Het model werd in 1948 gepresenteerd op de Autosalon van Parijs en bleef tot 1954 in productie. De basis van het ontwerp kwam uit de Verenigde Staten en was verwant aan Mercury-modellen, maar het eindresultaat was duidelijk compacter dan de Amerikaanse tijdgenoten. Dat maakte de Vedette beter geschikt voor Europese wegen, zonder het Amerikaanse uiterlijk helemaal los te laten.
Chroom, een forse neus, subtiele vinnetjes aan de achterzijde en een dashboard dat rechtstreeks uit de jaren vijftig lijkt te komen. Groot stuur, met chroomomlijste klokken en carrosseriekleur in het interieur. Je zit er middenin, letterlijk en figuurlijk.
De Ford Vedette valt tussen twee werelden
Op evenementen levert dat soms discussie op. Is het een Amerikaan of een Fransman? Mag hij tussen de Amerikaanse klassiekers staan of niet? De Vedette valt precies tussen wal en schip. Ontworpen in Detroit, gebouwd in Frankrijk, verkocht als Ford en later als Simca. Uiteindelijk mocht hij shinen op een Amerikaanse meeting, juist vanwege die bijzondere geschiedenis.
De Vedette was leverbaar in meerdere carrosserievarianten, waaronder vierdeurs fastback met zelfmoorddeuren, sedan, stationwagen en zelfs coupé en cabriolet. In 1952 kreeg het model een flinke facelift met onder meer een voorruit uit één stuk, verbeterde remmen en een grotere kofferbak. De auto werd toen ook 17 centimeter langer.
Liefhebbersauto
Deze Vedette is grotendeels origineel gebleven, tot aan de contactpuntjes en Franse bougies aan toe. Sleutelen hoort erbij. Een vastzittend pedaal, een wispelturige kilometerteller, zwakke koplampen. Het deert Marinus niet. Dit is geen auto die perfect moet zijn, maar eentje die leeft. En weggaan? Dat doet hij niet meer. Hooguit komt er ooit nog iets naast te staan. Maar dat dachten ze bij deze Ford ook al niet.
Het volledige verhaal van deze Ford Vedette lees je in Auto Motor Klassiek nummer 2, het februarinummer, dat nu in de kiosk ligt.
(Hieronder staan nog wat foto’s.)

Over de opvolgers, de grote Simca’s van de jaren ’50, schreef ik eerder een artikel: