in

Ford Sierra. Als de dag van gisteren

Ford Sierra. Als de dag van gisteren
ER Classics Desktop 2022

Het was november 1982. Wij fietsten in een groep naar school, en ik reed naast Jan. Ik vertelde hem dat mijn ouders afscheid namen van de Citroën GSX. Zijn plaats werd ingenomen door een splinternieuwe Ford Escort. Jan vond het idee dat wij met zo’n auto gingen rijden echt doodzonde. Ik begreep er niets van. De Escort was heel geliefd en werd juist alom geprezen, vooral dankzij zijn vormgeving. Voordat ik een reactie kon uitbrengen herstelde Jan zich. Hij haalde twee auto’s door elkaar. Want de auto waar hij zo aan moest wennen was de gloednieuwe Ford Sierra.

De Ford Sierra was de nieuwe, door Uwe Bahnsen getekende middenklasse troef van Ford. Hij moest de conventionele Cortina en Taunus modellen vervangen. De Cortina was in Nederland en België al passé, bij ons reed de TC3 Taunus sinds eind 1979 rond. De kloeke en zo vertrouwd ogende middenklasse Ford had een brede aanhang. Ford zette dus veel op het spel door met een totaal anders gelijnde Sierra te komen. Dat was een uiterst moderne en aerodynamisch gelijnde liftback die afrekende met de vormen van de zo vertrouwd ogende Taunus, die wat mij betreft nog wel een tijdje naast de Sierra op het programma mocht blijven. Maar daar koos Ford niet voor. De Sierra was iets nieuws, zeker in optische zin. En daar zou het middenklasse publiek- en zeker de trouwe Taunus rijders- aan moeten wennen. Was de Taunus nog een paar jaartjes op het programma gebleven, dan had deze de nodige kopers bij de zo fraai getekende Sierra weg gehouden.


Dat was niet zo vreemd. De middenklasse bestond in de basis vaak uit sedans met de klassieke drie-box configuratie. Ja, er waren fabrikanten die dan een liftbackversie op het programma hadden. In die zin was een vijfde deur óók binnen deze klasse niet nieuw. Maar een middenklasse model zónder klassieke sedan en mét een aalgladde nieuwe vormgeving, dat was iets anders. En dat juist massafabrikant Ford daarmee de toon binnen de middenklasse durfde te zetten, dát was een teken van lef.

Ik vond de Sierra prachtig, zó tekende ik zelf auto’s. De vormen van de ruime Sierra waren toekomstmuziek die in het heden te horen was. Qua onderstel was de zaak ook aangepast, de achterste wielen waren onafhankelijk opgehangen aan schuine draagarmen, die weer aan een subframe bevestigd waren. De wielophanging voor was volgens het MacPherson principe geconstrueerd. Motorisch gezien was het overgrote deel van de muziek beproefd en al regelmatig gedraaid. Het aanbod varieerde aanvankelijk van de 1.3 OHC Pintomotor tot en met de 2.3 V6. De motoren waren markt- en uitrusting afhankelijk te bestellen.

Simpel gesteld: het programma begon bij de luizen kale 1.3 Custom (met een grille die niet in de kleur van de carrosserie was gespoten) en eindigde aanvankelijk bij de innemende 2.3 V6 Ghia. En daar zaten veel combinatiemogelijkheden tussen. Voor de dieselaars stelde Ford van meet af aan de 2.3D motor beschikbaar, en in 1983 kwam de XR4i met de magistrale 2,8 V6 Kóln-motor op het menu, Dat was ook het jaar dat de driedeursversie op de markt kwam. In december 1982 had Ford de Sierra Turnier al gepresenteerd.

De Sierra stond aan, maar sloeg niet direct aan. Wen er maar aan, zal Ford hebben gedacht. En het publiek nám de tijd om aan de Sierra te wennen. Ford had er alle vertrouwen in. Het ontwikkelde de Sierra door en nam na een paar jaren de 1.3, de 2.0 V6 en de 2.3 V6 van het programma. Ford introduceerde modernere motoren (1.8 en 2.0i) en het bracht nog enkele heel fraaie versies uit (RS Cosworth, XR 4 x 4). In januari 1987 volgde de facelift (met bijvoorbeeld een ander front en een vergroot glasoppervlak), én keerde ook de sedan binnen Fords’ middenklasse terug, want er was nu ook een Sierra met klassieke kofferbak. Ook technisch bleef Ford bij de les, en bracht het de Sierra moeiteloos aansprekende verkoopcijfers. Dat hield men ook na de tweede facelift van 1990 nog enkele jaren vol. In 1993 maakte de Sierra uiteindelijk plaats voor wereldauto Mondeo.

In 1984 was dat nog toekomstmuziek. Toen was de Sierra nog jong en was nog niet iedereen om. Nog lang niet. Toch viel de Sierra viel vaker in de gunst. De eerste schok was voorbij. De moderne lijnen waren geabsorbeerd door het publiek dat desondanks een Ford-sedan binnen deze klasse miste. Mijn vader had daar geen last van, hij was direct onder de indruk van de moderne, haast avantgardistische Sierra-vormen. In 1984 wijzigde hij van baan, en dat betekende dat hij een tijdlang 220 kilometer op een dag moest afleggen voor zijn woon-/werkverkeer. Thuiswerken? Daar had geen sterveling nog van gehoord dus. Benzine moest uit kostenoverweging plaatsmaken voor diesel of LPG. Mijn vader stuitte op een Ford Sierra 2.0 op gas, en het scheelde niet eens zo veel of mijn ouders hadden de jonge witte Sierra gekocht. Tussen vraag- en inruilprijs zat een te groot gat, hoewel de Ford al behoorlijk in de kilometers zat. Het ging niet door, en ik baalde behoorlijk.

Ik vertelde het aan schoolvriend Jan. Hij vond het spijtig voor mij dat mijn ouders uiteindelijk niet overstag gingen. Want Jan was om, inmiddels vond ook hij de Sierra een auto met opvallend moderne lijnen. “Ik ben hem mooi gaan vinden”, zei hij. Het staat mij allemaal nog bij. Net als de introductie van de Ford Sierra. Dat is straks veertig jaar geleden, maar het voelt als de dag van gisteren. En dat heeft zeker te maken met zijn vormen, die tijdens het najaar van 1982 de middenklasse wereld op zijn kop zette. En indruk op mij achterlieten.

De gepubliceerde foto’s zijn allemaal van Sierra’ varianten uit de eerste generatie

Ford Sierra. Als de dag van gisteren
Veelgevraagde Sierra Mk1. De L versie.
Ford Sierra. Als de dag van gisteren
Uiteraard bracht Ford van de Sierra ook een Turnierversie uit. Dat gebeurde in december 1982. Een fraaie station.
Ford Sierra. Als de dag van gisteren
In augustus 1983 breidde Ford het Sierra programma uit met deze driedeursversie
Ford Sierra. Als de dag van gisteren
Uitermate bekorende achterzijde. Dit is een publicatiefoto van de GL uit de eerste jaren, een aantrekkelijk aangeklede versie
Ford Sierra. Als de dag van gisteren
Heel fijn en geraffineerd. De XR4i met 2.8 V6 motor
Ford Sierra. Als de dag van gisteren
De Ford Sierra RS Cosworth kwam in 1985, met een 2 liter motor met vier kleppen per cilinder

7 Reacties

Geef een reactie
  1. Ik kan mij nog de eerste Sierra herinneren die ik zag: een blauwe 1.6 GL en even verderop zag ik op dezelfde dag een beige 2.3 Ghia. In Zwolle. Dat ik mij dat zo herinner geeft wel aan dat ik als 16-jarige bijzonder onder de indruk was van het model. En als ik nu de foto’s bij het artikel bekijk, vind ik het nog steeds een model dat niet verouderd aandoet. Uwe Bahnsen heeft veel goed gelukte ontwerpen gemaakt voor Ford.

  2. In 1983 kocht mijn vader een Sierra 4 deurs 1,6L. Ikzelf reed ik met de Taunus 1.6L.
    De vormgeving was toen zeer modern en vooruitstrevend, maar ik was niet gecharmeerd van de goedkope hardplastiekerige bouw en vooral het zeer slappe chassis van de Sierra t.o.v. zijn voorganger de Taunus.
    Op kasseiwegen voelde je de deuren en het hele middendeel bewegen en als je een deur van de auto durfde te openen tijdens het vervangen van een voorwiel, dan kreeg je de deur onmogelijk weer dicht. Het waren, gezien de karosseriekwaliteit zeker geen bewaarauto’s, ze zijn best zeldzaam nu.
    De afgebeelde eerste serie is ook weer een stuk mooier dan zijn opvolger met de grotere ruiten en lelijke koffer en nieuwe koplampen. De XR4 moest helaas ook de mooie Capri vervangen.
    Als ik de Taunus met de Sierra vergelijk, voelde het verschil een beetje als een Volvo met een eend.

    • Ik stem mee met het slappe chassis.
      Ooit een 4 jaar oude Sierra in de werkplaats gehad (serie 1) waar een Golf 1 achterin was gedoken..
      Ondanks de geringe schade aan de Golf (beetje verkrummelde chromen bumper) ging er van de Sierra geen deur meer netjes open en dicht, de achterdeuren gingen helemaal niet meer open overigens.
      Dat was mijn moment dat ik besloot -nooit- een Sierra te gaan kopen.

  3. Smaken verschillen nu eenmaal. Vanaf de eerste keer dat ik een Sierra zag, op Schiphol geloof ik
    deed dat voor mij hetzelfde wat een haai in een badplaats doet. Ik kan mij niet herinneren ze ooit hier gezien te hebben, in 1986 krijgen wij hier de Taurus. De Jelly-bean look. They aged like Milk.
    Voor een zeer korte periode was er hier een Merkur verkrijgbaar, ze bleken onverkoopbaar. te duur en te vreemd.De Toyota Camry was toen al veel roet aan het gooien in het wagenbestand in de VS ,en was ook erg succesvol in Canada. Dat is min of meer zo gebleven tot nu. De laatste Camry is waanzinnig populair, je struikelt er over. Vorig jaar zijn er bijna 320.000 Camry`s verkocht in de VS.
    Er zijn er 11.000 verkocht in Canada. 12.000 Tesla 3 series vorig jaar verkocht hier.
    Groeten vanuit een zonnig YVR

  4. Goh… waar zijn ze gebleven? De Sierra is nooit een opgewaardeerde TC geweest, alleen ‘n deel van de krachtbronnen kwamen mee. Feitelijk was de eerste 2.0 de oude RS-2000 ohc met dubbele Weber en 100 tot 110 pk een rappe kar, zelfs de rijkspolitie wist er raad mee. Wegliggings-problemen door aërodynamica werd met spoilertjes opgelost. De 2.3D Peugeot was te traag voor worden, maar over de linie zuinig en een fijne reiswagen. De later 2.0L Dohc was minder betrouwbaar, doch 25pk sterker. De latere 1.8td is samen met Deutz ontwikkeld.

  5. Van een GS naar een BX lijkt mij een meer voor de hand liggend traject 😉 .

    In mijn geheugen was de gewone Sierra modern qua koets en kunststoftoepassing maar qua techniek en rijeigenschappen nog een Taunus. Pas met de Mondeo was ook dit issue verholpen.

  6. Inderdaad een revolutionair nieuw model voor de soms verrassend vernieuwende maar ook vaak conventionele Blauwe Ovaal. De Ghia versies met hun dichte grill, brede koplampen en mistlampen a la 924/944 in de bumper konden altijd mijn goedkeuring wegdragen maar de vroege simpelere versies met spijltjesgrill en kleine lampen was in mijn ogen te armetierig. Plus, Audi bracht in precies dezelfde tijdsspanne de C3 100 uit die helemaal aalglad was vormgegeven. Ik had (veel) later nog een tweeliter Laser als tussenauto (ik wachtte op mijn lease Astra) in 1995…. die Pintomotor had meer dan genoeg kracht om de Sierra naar hoogst illegale snelheden te duwen en de kaarsrechte A13 vlakbij mijn huis was een prima dragstrip van tijd tot tijd.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Nu in de winkel

Bekijk de 40 pagina's tellende preview via deze link of een klik op de omslag.

Het meinummer, met daarin:

  • Chevrolet Corvair Monza Sport-Sedan
  • Fiat 238
  • Honda TL250
  • Renault Mégane Coupé
  • Revisie van hydraulisch bedienbare remklauwen – Deel 1
  • Volkswagen 411
  • Volvo Duett restauratie.
omslag amk 5 2022 300

Het perfecte leesvoer voor een avondje of meer ongestoord weg te dromen. Hij ligt nu in de winkels. Een abonnement is natuurlijk beter, want dan mist u geen nummer meer en u bent nog eens € 27 goedkoper uit ook. Niet verkeerd in deze dure tijden.

FIAT 600 (1972). Een geluksbeleving voor Olger

FIAT 600 (1972). Een geluksbeleving voor Olger

We mogen weer!

We mogen weer! – column