in

De Vedette van mijn vader

De promotie foto gemaakt met de Vedette van Frits van ‘t Spijker

Mijn vader is 95, maar hij weet het nog goed: ’t was een beste klap met zijn twee jaar oude Ford Vedette met kenteken NG-05-93. 


Door: Jan van ‘t Spijker

Het is 2 juni 1953. In Groot-Brittannië vindt in Westminster Abbey de kroning plaats van Prinses Elizabeth. Mijn vader is onderweg van Zaltbommel naar het hoofdkantoor van de Caltex in Utrecht. Het is mal weer, met 7 graden koud voor juni, een matige wind uit het zuidwesten en harde windstoten tot 14 m/s. De zon laat zich niet zien, het is zwaar bewolkt en bij tijd en wijle komt de regen met bakken uit de lucht.

Mijn vader Frits, vertegenwoordiger bij oliemaatschappij Caltex, gaat op het hoofdkantoor zijn vakantie vastleggen. De Vedette is voor haar tijd een moderne auto. Zo heeft deze al knipperlichten waar de meeste tijdgenoten het nog moeten doen met richtingaanwijzers, pijltjes die meestal uit de middenstijl floepen. De Vedette van Frits is zelfs uitgerust met een radio! 

Goedgemutst rijdt hij over de provinciale klinkerweg. Ondertussen luistert hij op Hilversum 1 naar de kroning van prinses Elisabeth die live wordt uitgezonden. Buiten mag het stormen, maar in de wagen is het eigenlijk best aangenaam met een warme kachel en de radio aan.

Voor hem rijdt een sukkelende vrachtwagen die hij op z’n gemakje gaat inhalen. De rood/paarse kleur van de klinkers weerspiegelt door de regen in zijn voorruit, de banden van de vrachtwagen zorgen voor een mist van opspattend water. Frits heeft niet goed opgelet: terwijl hij zich inmiddels naast de vrachtwagen bevindt, verschijnt er plotseling een tegenligger! Hij kan geen kant meer uit, maar de tegenligger wijkt sterk uit naar rechts. De Ford Vedette torpedeert hem linksachter tegen de achteras, waarna deze een sierlijke pirouette maakt en weer in de rijrichting tot stilstand komt. 

De vrachtwagenchauffeur weet wonderlijk genoeg de ravage te ontwijken… Frits wordt wakker onder het dashboard van de Vedette en vraagt zich af wat hij daar doet. Hij heeft geen idee wat er is gebeurd, maar zijn rechterknie doet vreselijk zeer.

Later zal hij zeggen dat hij de tegenligger niet heeft opgemerkt, niet alleen vanwege het slechte weer en zijn iets te relaxte houding achter het stuur, maar ook omdat de auto van de tegenligger ongeveer dezelfde kleur heeft als de rood/paarse klinkers. De bestuurder van deze auto is gelukkig ongedeerd, maar beide voertuigen zijn total loss. Een behulpzame passant neemt de gemankeerde Frits mee in zijn auto en brengt hem naar het ziekenhuis in Utrecht, waar hij aan zijn knie geopereerd zal worden. 

U kent ze vast nog wel: die onder het dashboard gemonteerde handremhandels. Deze zat dus duidelijk in de weg toen Frits onder het dashboard schoof. Aan veiligheidsgordels deden we toen nog niet.  

Trots

Toen Frits de Vedette twee jaar eerder in ontvangst nam was deze zo goed als nieuw. Het was zijn eerste auto en wat voor eentje! Apetrots was hij in zo’n mooie wagen te mogen rijden, daar kon de gemiddelde kaaskop alleen maar van dromen! Als jonge vertegenwoordiger bij de Caltex verdiende hij 350 harde guldens per maand. Zijn autovergoeding? Ook 350 gulden per maand… 

De importeur van Ford in Amsterdam had deze auto slechts even gebruikt als promotie-auto, waarbij onder andere reclamefoto’s werden gemaakt. Daarop konden mooie en elegante dames natuurlijk niet ontbreken. De Vedette was bij de importeur nog voorzien van het provinciale Noord-Hollandse kenteken HZ-79707. Vanaf 1951 werd het provinciale kenteken vervangen door een landelijk systeem en kreeg de Ford Vedette van Frits kenteken NG-05-93. 

De Amsterdamse importeur beschikte zelf ook over een assemblagefabriek waar na de oorlog bijna  385.000 Fords van de band zijn gerold. In november 1981, de fabriek draaide inmiddels met verlies, was het na vijftig jaar ‘schluss’ en werden er alleen nog Fords geïmporteerd. 

Nieuwe eigenaar

De Vedette werd overigens gebouwd in Frankrijk. In Poissy om precies te zijn. Frits’ Vedette behoorde tot de eerste serie en was uitgerust met een 2158 cc metende achtcilinder kopklepper van 60PK. Latere modellen kregen een ‘upgrade’ met een motor van 3923 cc, de zogenaamde Mistral V8. Omdat de fabriek in Poissy na de oorlog niet onmiddellijk kon worden opgestart, moesten veel onderdelen door onderaannemers worden geleverd, wat de kwaliteit van de auto’s niet echt ten goede kwam: de Vedette stond niet bekend om zijn betrouwbaarheid. Een slechte reputatie was het gevolg en matige verkopen konden niet uitblijven. Het hoofdkantoor in Amerika was de fabriek in Poissy eigenlijk wel een beetje zat en wilde er maar al te graag vanaf. Die kans deed zich voor in 1954 toen Simca interesse toonde de fabriek over te nemen. Vanaf de overname door Simca heette de opvolger van de Ford Vedette dan ook Simca Vedette, maar in sommige landen, zoals in Nederland, Duitsland en Zweden, werd nog steeds de naam Ford Vedette gebezigd. 

De Vedette van Frits was dus Total Loss. Of niet? Een half jaar na het ongeluk viel er een ‘vriendelijk’ verzoek door de brievenbus. Van de politie in Den Helder. Om een bekeuring te voldoen vanwege te hard rijden in de bebouwde kom van Den Helder. De Ford had de doodsklap kennelijk overleeft en was weer ‘opgetjapt’ om opnieuw deel te kunnen nemen aan het verkeer. 

En wat betreft het overschrijven van het kentekenbewijs op naam van de nieuwe eigenaar? Ach, dat kon altijd nog wel een keer…

Ook mijn vader kreeg overigens te maken met de wat mindere betrouwbaarheid van zijn voiture.

Eigenlijk reed hij nooit harder dan 95km/u, maar toen hij een keer op een zonnige dag over een mooie provinciale weg reed, wilde hij toch eens weten hoe hard dat ding eigenlijk kon. Dat heeft hij nooit geweten, want bij 115 km/u liepen er een paar hoofdlagers uit. De Ford garage in Utrecht heeft de Vedette weer voorzien van verse exemplaren. Voor de somma van 45 gulden…

Frits’ volgende auto werd een Opel Kaptein, een vooroorlogs model en een fijne auto. Maar nog wel  uitgerust met richtingaanwijzers…


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


8 Reacties

Geef een reactie
  1. Beste Jan, Wat een verhaal. Ongelovelijk dat jouw vader dit overleeft heeft en de tegenligger ook.
    Een kleine opmerking het prov. kenteken HZ was Zuid Holland de G serie was Noord Holland.
    Prettig weekend.

  2. Mijn vader had in de jaren 50 ook een Ford Vedette met een zoeklicht aan het raamspijl aan de bestuurderskant, Daaraan kon je zien dat de auto een taxi was geweest, Omdat er nog weinig straatverlichting was kon men met het zoeklicht in het donker de huisnummers goed zien als je naar een bepaald adres moest. Ik weet nog ondanks dat ik toen 3 jaar was dat het een ruime auto was vooral achterin.

    • Nooit geweten de schijnwerper aan de taxi te koppelen denk dus dat mijn vader ook een ex taxigekocht heef,kan het hem niet meer vragen helaas hij zou nu 106 geweest zijn

  3. O ja nog iets , de Vedette was al helemaal klaar om te lanceren als kompakt amerikaans Ford model voor de USA . . Dat werd op het laatste moment getorpedeerd en zo kwam die in Frankrijk terecht. Je kunt die amerikaanse updates , die ook al half klaar waren, nog helemaal volgen totaan de Versailles , Beaulieu en Ariane tot aan toe.

  4. De Vedette , ja mooi verhaal. De huisdokter kwam nogal veel langs en liet zijn brandende sigaar in de asbak. Retelink natuurlijk maar ik, die 7 of 8 was stak mijn hood door het open raampje om die fijne geur van tabak en olie op de snuiven. Het was het eerste model met die stuk of acht chroomstripjes in de grille. Nogmaals leuk geschreven, de moraal: een ongeluk zit in een klein hoekje. De Opel Kaptein is een na-oorlogs model, ik dacht 1950.

  5. Dat klopt dat was een zijklepper mijn vader had er een in de verhuur lopen we hadden een garage in het dorp ook een Willies 4deurs in Doornenburg rond 1949 1951 en werd ook totalos gereden door de huurder ergens bij Utrecht en die vent had natuurlijk geen cent te makken misschien leest hij ook A.M.K hij had net zijn rijbewijs zover ik weet net 18 en denkt verrek dat was ik Gr. Stef Hartogs

  6. Mijn vader kocht in 1956 ook zijn eerste tweedehands vedette ik was toen acht jaar en onder de indruk her was de eerste auto in de straat,alleen herinner ik mij de zuurstok richtingaanwijzers en dat het een zijklepper was.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Jaguar XKR. Roofkat met mottige vacht

Haast, gedoe en zondagochtenden – column