Motoren

Ex legermotorfietsen. Goedkoop klassiek rijden

By  | 

Ex legermotorfietsen, motoren uit wat ze ‘Army Surplus’ voorraden of ‘de dump’ noemen. Daar is in groeiende mate interesse in. En dan niet eens vanuit historische klassiekerkringen, maar vanuit de groeiende groep re-enactment liefhebbers.

Legermotorfietsen: Lekker doen alsof

De hobby van die mensen is gegrondvest op ‘serieus doen alsof’. Re-enactmentspelers kunnen zich kleden en gedragen als Vikingen, Middeleeuwers, Indianen (oeps. Dat mag ook alweer niet: “native Americans’ dus). Als figuren uit Star Wars, sprookjesfiguren en als soldaten uit de tijd van Napoleon en de eerste- of tweede wereldoorlog. En als het van belang is dat tijdens het zo naspelen van een kampement of veldslag zelfs je ondergoed en sokken historisch correct zijn, dan kan je als WOII motorkoerier natuurlijk ook niet met goed fatsoen op een 900 cc Ducati SS over de akkers razen. Hoe legergroen je hem ook gespoten hebt.

De dure exemplaren

Nu wil het geval dat de meest in het oog springende legermotorfietsen uit WOII Harleys en BMW’s waren. En die dingen zijn intussen genadeloos duur geworden. Daarom zijn er nu al sets om een youngtimer Harley 883 te vermommen als Libeator. Dat is natuurlijk een zwaktebod. Wat sneu zelfs. De inzet van M72 motorfietsen uit wat ooit de USSR was, ligt dan meer voor de hand. Die dingen waren bijna 1 op 1 replica’s van de BMW R71 zijkleppers die de Duitsers gebruikten. Ze worden dan ook dapper vermomd in de Duitse legerkleuren en aanduidingen.

Ter aankleding zijn er zelfs rekken waarin zes imitatie Panzerfaust granaten meegenomen kunnen worden. Zo’n mooie ‘bijna BMW’ kan ook al een euro of vierenhalf duizend tot dik vijf mille kosten. Het origineel brengt intussen bedragen van tussen de 14-20.000 euro op. Echte, correcte Harley WLA en WLC legermotorfietsen schuren tegen de 25.000 euro. Waarbij er voor machines die volgens de Harley Bijbel helemaal fabriekscorrect zijn uitgevoerd nog veel meer wordt afgetikt.


Maar als soldaatje spelen niet je ding is, maar wanneer je gewoon voor een prettig bedrag een klassieke motorfiets wilt rijden en je er geen bezwaar tegen hebt dat zo’n machine legergroen is? Dan heb je keuze genoeg.

En omdat ze doorgaans burgermodellen als basis hebben kun je een ex legerfiets altijd van een wat kleuriger jas voorzien als je een zonnige bui hebt. Dat werd vroeger, toen ‘dumpmotoren’ gewoon goedkoop vervoer waren ook gedaan. Dus het is historisch verantwoord.

De keuze is reuze

Van 125 cc tweetakten tot 650 cc viertakt boxers. 350- en ongeveer 500 cc eencilinder viertakten. Motoren uit Duitsland (BMW, DKW, Hercules), Engeland (BSA, Matchless, Triumph, Armstrong), Italië (Cagiva,Moto Guzzi), Japan ( Honda CB 250’s), Zwitserland (Condor), de USA Haley met Bombardier blok.  Noem maar op en kies maar uit. Legermotoren zijn doorgans geen off road motoren. Mogelijk kunnen ze wel een stukje onverharde weg aan, maar ze zijn bedoeld voor koerierswerk. Daarbij zijn ze doorgaans wat minder snel dan hun burgerbroeders. Om beter tegen slechte benzine te kunnen zijn ze vaak lager gecomprimeerd. De kleppen kunnen wat kleiner zijn. En de bedrading is vaak wat aan hun werk aangepast.

Maar een voormalige legermotorfiets is doorgaans en budgetvriendelijke manier om een klassieke motor te rijden. En de onderdelenvoorziening is doorgaans nog steeds goed. Let wel even op bij de aanschaf van een oh zo leuke voormalig Deense R65 GS. Die machines zijn voor off road trainingen gebruikt. En als je er eentje koopt ben je er vrij zeker van dat er versnellingsbakproblemen bij de koop horen. De BMW’s hebben alleen maar in de eerste drie versnellingen gereden.

De absolute onthaaster: de BSA M20. Hij is nog betaalbaar ook

De BMW Gs Light: De R65 GS

Een Franse CB250 die betere tijden heeft gekend

Deze KMZ doet tenminste niet alsof hij BMW is. Bedenk dat deze motoren eerder uit 1965 dan uit 1945 kwamen

suggestiebanner

Ook leuk om te lezen…

Nu in de winkel

Auto Motor Klassiek van februari ligt nu in de winkel met deze maand een uitgebreid artikel over de Taunus 12M P4 van Fokke Jansma uit Wijnjewoude. Een opmerkelijk goed geconserveerde klassieker, die een bijzondere ontwerpgeschiedenis heeft. We mochten ook rijden in een tot in het kleinste detail perfecte Triumph 2000 Roadster. Hoe dat aanvoelt? U leest het in het februarinummer. Mocht u ooit van plan zijn een Opel Senator aan te schaffen, dan is het goed dat u dit nummer in huis heeft, want Aart van der Haagen doet uitgebreid uit de doeken, waar u dan rekening mee moet houden. Het een en ander aan aankooptips vindt u ook bij het artikel over de Citroën Dyane. Een auto die we troffen met zijn eigenaar op een terras tijdens een werkoverleg.

En verder:

De restauratie van een Nimbus Model C en een Norton M50. Waarom er zo weinig Opels over zijn? Dat leest u ook in dit nummer. De liefhebberij van een in Spanje wonende Nederlander, die ook geldt als dé specialist voor de Fiat 130. En ook in dit nummer; bijna dertig pagina’s korte berichten, verslagen, praktische tips, columns en korte typebeschrijvingen. Bovendien natuurlijk ook meer dan veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet verder aangeboden worden.
ABONNEER NU EN MIS HET VOLGENDE NUMMER NIET MEER

Dolf Peeters

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

3 Comments

  1. Jo

    4 mei, 2019 at 09:37

    Ik heb ooit een Hercules 125cc gehad. Zij werden in Duitsland ondernemer gebruikt voor valoefeningen. Als er een esquadron over een vlakte reed en er werd spervuur geopend, moesten de soldaatjes zich zo snel mogelijk laten vallen. Dat merkte je toch wel…

  2. Pascal

    3 mei, 2019 at 11:38

    Ik deel je mening niet Dolf; ex-leger is helemaal niet goedkoop klassiek, op een enkeling daargelaten.
    Voor een knappe BSA, Norton of Triumph wordt ook al serieus geld betaald, dat geldt ook voor een Condor met Duc-blok..
    Een afgetrapte franse CB mag dan twee knikkers en een dooie vissekop kosten, maar dat doet z’n burgerbroertje ook.
    Zelfs Herculesjes en MZjes van de Bundeswehr of hun DDR-versie zijn duurder dan hun burger-versie.
    Echt vroege M72’s en Rusland’s “eigen” ontwerp PMZ750 zijn door russen herondekt en gaan weer voor fors geld terug naar Moedertje Rusland..

    • Dolf Peeters

      5 mei, 2019 at 08:27

      Hoi Pascal, Goedkoop is vind ik vrij relatief in de dolgedraaide klassiekermarkt vind ik. Maar ik denk dat we het er toch wel eens over kunnen zijn dat ex leger dat ex legerspul voor gewone liefhebbers nog betaalbaar is. En je hebt gelijk MZ’s gaan terug naar het voormalige Oost Duitslands, perfecte WLA’s gaan voor veel geld terug naar de US van A en Richard Busweiler heeft het erg moeilijk gehad twee perfect gerestaurerde M72 op de wielen te zetten. En die zijn vanuit Genemuiden ook weer terug naar huis gegaan.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *