in

De eerste rit van 2017. Die viel vroeg dit jaar

De eerste rit van 2017. Die viel vroeg dit jaar. En toen we uit Gelderland vertrokken, lag daar nog sneeuw… Elke reis bestaat bij de gratie van zijn tussenstops. Met voldoende tussenstops is de rit binnendoor ‘Dieren-Vilvoorde’ best te doen. De eerste ‘bijna voorjaarstrip’ dus ook.


Net over de grens stopten we bij een Vlaams horecagebeuren. Mijn Lief kwam onder haar berenvellen vandaan de zijspanbak uit, mijn unieke Husky winteroverall werd in de hoek op wacht gezet en we liepen blij van zin het gasgestookte terras op. Na een rit door de Vlaamse Vlakten was het tijd voor iets warms en het schoolbord schreeuwde luidkeels dat de Chef zijn lokaal wereldberoemde uiensoep met stokbrood en kaas had gecreëerd. Omdat het er in Vlaanderen niet zo om spant bestelden we als beginnetje voor het opwarmen twee glazen warm bier. Dat is een grappige lokale onvolkomenheid waarbij onder meer een halve liter bier, zes eierdooiers en een kwart litertje rum in gaan. Plus een ons of wat suiker.

Lunchtijd

Het was intussen tegen enen, en de hut liep vol mollige Vlamingen. We zaten helemaal tussen de inboorlingen. Een unieke ‘Experience’. Elk lijf stijl magazine zou ervan smullen. Toen kwam de uiensoep. Ieder kreeg een riante bak waarin een hoeveelheid goudbruine materie lag die nog net vochtig genoeg was om lui te bewegen als de bak geschud werd. Op dat moois dreef, nee ‘stond’ dan nog een riante plak witbrood. Alles was losbandig met kaasschaafsel bestrooid en vervolgens geruime tijd in een blijkbaar erg hete atoomoven gehouden om de kaas te laten smelten. Mijn Lief kreeg haar trog sierlijk voorgezet. De ober zette mijn portie keurig voor me neer op het authentiek plestikken Neo Brabants geruite tafelkleed dat dapper en stug gesteven over de rand van de tafel stak. Het op zich best stijve kleedje bezweek onder de bak met uienlava. Die bak kantelde en het regionale topgerecht kwam vol in mijn schoot terecht. Het idee van ‘Hot Pants’ kreeg nieuwe dimensies. Ik schreeuwde het uit van de pijn en wist genoeg van brandwonden om me zorgen te maken om mijn familiejuwelen.

Ik sprong omhoog, daverde twee tafeltjes omver en rende het damestoilet in. Dat was het meest dichtbij. Ondertussen had ik mijn broek al losgeknoopt en bij de wastafel trok ik de nog dampende jeans en mijn slip omlaag om met twee handen koud water in mijn kruis te gaan scheppen. Achter me klonk een gil van een onschuldige Vlaamse die geconfronteerd werd met een harig gezicht met twee bolle wangen maar geen neus. Het is altijd komisch om mee te maken hoe onbevangen lachend Vlamingen op rampspoed reageren. En het helpt dan meer dan en beetje wanneer het slachtoffer een ‘Ollander is. Maar het is allemaal uit vriendelijkheid. Het damestoilet stroomde vol met de feitelijke doelgroep. Een resoluut geblondeerde krullenbol pakte me bij een schouder en draaide me – laten we maar zeggen met mijn gezicht naar het publiek. Men was op gepaste wijze onder de indruk. Met de liefste glimlach ter wereld zei de dame die me zojuist aan haar dorpsgenoten had gepresenteerd: “Amaai, het ziet naar uit dat die kleine daar zijnen kop heeft verbrand. Ziet toch aan! Helemaal rood! Ik zal hem een kuske geven tegen de pijn!” “AUW!”


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


 

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Rijden met een bijzondere Ford Sierra XR4i

Een terugblik op het autojaar 1967. Een selectie. Deel twee.