Artikelen

Een vreemde dag

By  | 

Het was een rare begrafenis van iemand die zijn leven en handel op zijn heel eigen manier had geleefd. Het hoogtepunt van de ceremonie was de man die rustig naar het spreekgestoelte liep, de aanwezigen correct begroette en vervolgens zei dat hij alleen voor de zekerheid was gekomen en de weduwe toewenste dat ze vanaf nu, nu haar man dood was, eindelijk een gelukkig leven zou gaan leiden. Hij knikte vriendelijk, verliet het spreekgestoelte en het pand.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Een flink aantal van de aanwezigen bleef gepast somber kijken met een blik waarin toch iets doorschemerde van “Dat had ik ook gezegd kunnen hebben”. De nazit was wat bedrukt. Maar er kwam wel veel oud zeer naar boven. Ik had de overledene alleen gekend als eigenwijze krotenkoker XXL, maar hij had wel wat met ouwe, dikke motoren, hij dronk betere whisky dan dat ik kan betalen en rookte ook sigaren.

Op de terugweg reed ik een donkerblauwe, bijna zwarte lucht met vuile zwavelgele strepen en paarse vlekken tegemoet. Een paar seconden later was ik doorweekt tot in het diepst van mijn ziel. Ik had zicht tot aan mijn vizier. Toen ik dat opklapte voelde ik me als een aap op een bakfiets in een autowasinstallatie. Op gegist bestek uitrollend stopte ik ongeveer in de berm waar een beekje over mijn linker voet spoelde. Gelukkig was het zomer. Het water was allemaal zo koud nog niet. Een 4WD die blijkbaar buienradar aan boord had kwam met een flink gangetje voorbij.

De tsunami die zijn brede banden opwierpen sloeg over me heen. Ik zette mijn brommer tegen een boom en zocht mijn heil in een bushokje verderop en haalde een sigaar uit zijn nog net niet doorweekte doosje. Twee sigaren verder was het droog. De K&N filters – koop alleen de echte, we hebben gemeten dat een set imi’s zomaar 21 pk zoekmaakten – van mijn motor bewezen dat ze net zo makkelijk water als lucht doorlieten. Ik sloeg ze droog en tapte de vlotterbakken af. Dikke tweecilinders kunnen best dorstig zijn, maar ze drinken liever geen water.

Verderop bleken hele stukken weg onder water te staan. Tot aan mijn assen aan toe. Thuis liet ik een hele natte stapel kleding achter op de mat en liet de verbaasde hond zich daarmee vermaken. Wammes ziet natte kleding als prooi. Maar als jachthond is hij ‘zacht in de bek’.

Ik liep bloot naar de badkamer, droogde me af en deed verse kleren aan. En iedereen die zegt dat seks lekkerder is dan droge kleren, die is nog nooit echt natgeregend. De natte hoop kleding was toen ik beneden kwam opgeborgen. Tot spijt van de hond. Mijn Lief en ik bespraken de dag met milde verbazing.

De begrafenis, de stortbui die we later op tv nog eens terug konden zien. Oh ja. Ik heb een Honda CB200 uit 1978 geërfd. Sneu.

 

Nu in de winkel, het augustusnummer

Auto Motor Klassiek van augustus ligt nu in de winkel. Voor maar 4,99 een garantie voor zeker een paar uur leesplezier.

Deze maand een mooie opvallende omslag. De Opel Rekord die Erwin Roosink een paar jaar geleden kocht in slechte staat en volledig restaureerde. Waarna hij als fan van de Dukes of Hazzard aan het uiterlijk van zijn Rekord een eigen draai gaf.

Verder in dit nummer:

  • Fiat 850 Familiare die na een halve eeuw overging naar de tweede eigenaar, die vervolgens beloofde de volgende halve eeuw er goed voor te zorgen.
  • Suzuki GS1000 die in de eind jaren zeventig een nieuw hoofdstuk vormde in de betrouwbaarheid en rij-eigenschappen van de Japanse supersports.
  • De Volvo 340 GL is dan misschien wel geen uniek type auto, maar met zijn 58.000 kilometer op de teller, is de inmiddels 33 jarige klassieker wel in unieke staat.
  • In het praktjkartikel leren interieur opknappen wordt een uitgedroogd leren interieur weer mooi gemaakt.
  • De Toyota Corolla Coupé GT Twin Cam 16 is de laatste tien jaar behoorlijk in populariteit gestegen. Reden voor ons er eens een reportage aan te wagen. We vonden een mooi exemplaar.
  • BMW R100 Mono. In vergelijking met een R69S of een R90S heb je zo’n ‘nieuwe’ R100RT voor wisselgeld. En je rijdt er een mooie motor mee. Een signalement.
  • De Saab 96V4 van Ad van Beurden had al wat rally's gereden, maar om hem echt optimaal te laten presteren, moest er nog het een en ander aan gebeuren. In dit nummer een verslag van de werkzaamheden.
  • In 75 jaar later opnieuw een serie foto's uit de oude doos, waarmee we even terugschakelen naar de jaren van de Tweede Wereldoorlog.

Alle auto- en motorverhalen worden voorafgegaan aan tientallen pagina's met korte berichten, vanaf praktische tips tot en met historie, klassiekers die we onderweg tegenkwamen en diverse columns waar het hebben van een klassieker, het sleutelen aan een klassieker en zelfs het hobbymatig handelen van klassiekers centraal staat. Bovendien ook rond de veertig pagina’s met klassiekers te koop, die soms online niet eens aangeboden worden. Het perfecte leesvoer, ook voor de komende vakantie. Haal hem daarom snel in huis en neem alvast een abonnement, zodat u de volgende editie niet mist.

Meer over wat er in deze editie allemaal staat ziet u op onze pagina deze maand.

 

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

3 Comments

  1. hans

    30 maart, 2019 at 20:55

    het leven bestaat voor een groot deel uit keuzes , en de gevolgen daarvan moet je zelf ondergaan
    haar keus met die krotenkoter te trouwen en bij hem te zijn en blijven was haar keus , haar leven.
    gelukkig zijn er zulke vrouwen , anders was ik waarschijnlijk alleen…

  2. Pascal

    30 maart, 2019 at 09:05

    Wat is er sneu aan het erven van een CB200?
    Perfecte onthaastfiets, prima tokkelbrommer.

    • Dolf Peeters

      31 maart, 2019 at 10:16

      Het sneue ligt bij mij. Onthaasten & tokkelen, daar heb ik mijn Ural voor. Maar hij had ook nog een Norton Atlas 🙂

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *