Een nieuw jaar… – column

Auto Motor Klassiek » Motoren » Een nieuw jaar… – column
Er classics inkoop


De herfst van 2023 bleef duren tot in 2024. En zo sukkel je dan door vijftig tinten grijs in een troosteloos landschap. Ik ben op weg naar de garage van mijn broertje. Daar staan een paar motorfietsen van me te slapen die in de eigen stal geen kribbe meer vonden. Het goede voornemen voor 2024 was dus: Er moeten een paar fietsen weg. Ik had besloten dat vier stuks een aanvaardbaar minimum zou moeten zijn. Dat hield in dat er drie geselecteerde stukken ter adoptie afgestaan zouden mogen worden. En de eerste die weg moest? Dat zou mijn mooie Triumph Trident zijn. Eentje uit 1991. Een 750 nog wel. Die is nu al uiterst zeldzaam en zal over een jaar of wat kapitalen waard zijn. Ik had de machine al eerder geadverteerd. Omdat hij en ik elkaar niet liggen.

De soort van British Green gelakte schoonheid en ik zijn niet erg compatibel. Iets waar meer relaties mank aan gaan. Maar indachtig de Wetten van het Internet had ik alleen reacties gekregen van mensen die blijkbaar hun medicatie niet hadden gekregen en één hand uit hun dwangbuis hadden los gewurmd. “Je weet dat die machines kei slecht zijn. Daarom geef ik je € 800 en kom dat ding morgen halen.” Nu sta ik er om bekend dat ik mijn motoren te duur aanschaf en voor te weinig verkoop. Dat mag als er emoties in het spel zijn. En ach: ik hecht niet aan geld. Geld hecht ook niet erg aan mij. Maar er zijn grenzen. Iemand die wel op kwam dagen, dat was een aardige jonge vrouw. In haar mailwisseling was ze zo enthousiast geweest dat het een betere zaak waardig was geweest. Ze communiceerde uitsluitend in uitroeptekens en blije emoticons.

Ik had haar nog wel geattendeerd op het feit dat ik met mijn eigen 1,85 meter en 100 kilo schoon aan de haak de Trident een groot lomp ding vond. Dat was allemaal ook geen probleem. Toen ze aanbelde en ik de deur open deed, dacht ik eerst dat er niemand was. Ik keek zowat over haar heen. Dat werd hem dus ook niet. Maar Josee bleek verder een aardige meid die besefte dat 160 vriendelijk geboetseerde centimeters niet echt compatibel waren met haar droomfiets.

De man waar ik nu een afspraak mee had heel ouderwets via kennissen van vrienden van bekenden gehoord over de buitenkans om een toekomstig topstuk voor wisselgeld. Ik had hem foto’s gestuurd en mijn bodemprijs genoemd. Hij had dat geld, plus € 20 “voor een goede fles de pijn te verzachten” overgemaakt naar mijn bankrekening.

Die geste zei natuurlijk meer over wat ik voor de Triumph gekregen had… Maar was toch netjes. Op het erf waar mijn surplus aan tweewielers asiel gevonden hadden stond een Volvo met een motoraanhanger. Mijn broertje – die ooit in het Vlaamse motorland opereerde als ‘The Boxer Whisperer’ en er toen een absurd stel vrienden en bekenden, waar onder een Vlaamse geheim agent, op na hield – maar die nu helemaal into muziek & gitaren en artiesten dingen zit, stond te praten met een grote, baardige man. Schuin daarnaast zat er iemand Staf tussen zijn oren te kroelen.

Staf is een afgekeurde politiehond met XXXL snijtanden. Hij is de enige hond waarvoor geen hondentaks, maar een wapenvergunning nodig bleek. Maar omdat mijn broertje nogal afgelegen woont zijn er tot dusver geen serieuze ongelukken gebeurd. Alleen wordt de post niet meer bezorgd.

Maar dat Staf zich door een vreemde liet strelen tussen de oren en daar uiterst tevreden bij keek? De in parka gehulde hondenliefhebber stond op en bleek mijn voormalige bezoekster Josee te zijn. Ze kwam met uitgestrekte armen op me af. Staf volgde haar kwispelend. “Ik heb een Harley gekocht! Een Sportster! Een heel lage! Hij is heel lelijk, maar als ik er op zit zie ik dat toch niet en ik kan met mijn botten op de grond! En wat een lieve hond is dit!” Triumph koper Bart was ook tevreden, maar aanzienlijk rustiger. Josee bleek een kennis van een kennis die had gehoord dat Bart… De Triumph werd opgeladen. We gingen naar de lokale staminee om het leven te vieren met een goed glas en wat te eten. Staf ging mee. En bleef de hele tijd aan de voeten van Josje liggen. Oh ja: Ik heb er intussen een IZH Planeta Jupiter 350 Sport bijgekocht.

Een nieuw jaar...

REGISTREER GRATIS EN WE STUREN U ELKE DAG ONZE NIEUWSBRIEF MET DAARIN DE LAATSTE VERHALEN OVER KLASSIEKE AUTO'S EN MOTOREN

Selecteer eventueel andere nieuwsbrieven

We sturen je geen spam! Lees ons privacybeleid voor meer informatie.

Als het artikel bevalt, deel het dan ook even…

10 reacties

  1. Ben een echte in hart en nieren een britse motor liefhebber norton 500 twin type 55, atlas 650, comando 850 en triumph bonneville 650 ,69 , trident 750 , 73 en nu triumph adventurer teruggehaald uit colchester ( ma)
    moest uit elkaar 1e cil. maar 3 atm bleek een huzarenstukje maar met geduld en beleid in orde gemaakt
    denk dat het de laatste is gezien mijn leeftijd 😥

    Een nieuw jaar... – column

  2. Dank voor het leesplezier! Ik voel met u mee, ik heb er 4 , ook een enorme Triumph Trophy, laten verhogen tot ruim 90 cm zithoogte, en ik ben een iel mannetje.
    Ik hou van enorm grote zware motoren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maximale bestandsgrootte van upload: 8 MB. Je kunt uploaden: afbeelding. Links naar YouTube, Facebook, Twitter en andere diensten die in de reactietekst worden ingevoegd, worden automatisch ingesloten. Bestanden hier neerzetten