Een conflict *

Auto Motor Klassiek » Column » Een conflict *

* Dit is een notitie die eerder bij het huidige weerbeeld, dan bij nieuwjaarswensen past. Maar het verhaal is tekenend voor wat intermenselijke verhoudingen kunnen zijn.

Op de beurs stond een standhouder met een heel mooie Laverda fabrieksposter. Er stond een glazig dromerig kijkende man voor. Hij kwijlde bijna van aanbidding. Naast de man stond iets sacherijnigs dat doorgaans wordt aangeduid met ‘het vrouw’.

In tegenstelling tot, en met alle respect voor alle leden van het prettiger geboetseerde geslacht, die vrouw zijn in alle goede opzichten van dat woord. Maar dit was er zo een waarvan de boswachters vroeger zeiden: ”Vrouwen zijn net paddenstoelen. Als je de verkeerde treft, dan ga je er kapot aan.” Zo’n vrouw dus. Op ware grootte.

De man bleek in gelukkiger tijden Laverdist te zijn geweest. De standhouder bleek een aardig mens in plaats van een op geld beluste wolf. Na een kort, prettig gesprek zei hij: “Hij kost zeventig, maar jij mag hem hebben voor veertig”.

De ex-Laverdist keek zo blij als hij sinds zijn jawoord niet meer moest zijn geweest. Hij draaide zich naar het vrouw en vroeg om de huishoudknip. Het vrouwding viel luidkeels uit. Dat het al erg genoeg was om elk jaar een dag met hem naar die vuile motorbeurs te moeten. Of hij wel wist hoeveel de toegang al niet kostte?

Luidkeels en kijvend. De man trok zijn hoofd wat tussen de schouders en kromde de rug. Heel gênant allemaal. Het vrouw genoot van haar macht en de aandacht. Haalde diep adem om nog eens genadeloos uit te halen. Vanaf links stak iemand een vereelte hand naar de balie en legde daar veertig euro neer.

De onbekende sprak tot het slachtoffer: “Kijk, dan koop ik hem voor je, maar dan moet je ons allemaal beloven dat je dat ding op de eerste de beste parkeerplaats aan een boom bindt en d’r nooit meer ophaalt.”

Het vrouw verlegde onvervaard de vuurlinie. De rustige donateur keek haar met een totaal lege blik aan en zei volstrekt kalm: “Hou je bek”. Het vrouwding draaide zich verbijsterd naar haar wettelijk eigendom, haar man: “Hoor je wat die vent zegt?” gilde ze. Misschien voor het eerst in hun leven hadden de echtelieden oogcontact. De man sloeg zijn ogen niet neer. Hij rechtte zijn rug. Zei: “Die meneer heeft gelijk. Je moet je bek houden en mij mijn geld geven.”

Het werd oorverdovend stil. In een straal van minstens vijf meter om het standje. Doodstil. De ex-Laverdist bleef zijn vrouw strak aankijken. Ze sloeg haar ogen als eerste neer. Pakte de portefeuille uit de tas en overhandigde die in stilte. De ex-Laverdist telde vijftig euro uit en zei: “Zo delen we het verschil. Bedankt.”

Hij stak zijn onverwachte bondgenoot een hand toe en zei: “Ik ben Eelko. Je hebt een pils van me tegoed. Ga je mee?” De knoestige motorliefhebber knikte bevestigend. Eelko en zijn redder liepen weg naar het tapeiland.

Het vrouw bulkte: “En ik dan?” Iedereen hoorde haar. Maar niemand luisterde er meer naar haar. Ze bleef bij het stalletje staan. Het hoofd en de schouders naar voren gebogen.

Alleen.

Gebroken.

Het werd snel weer gezellig.

REGISTREER GRATIS EN WE STUREN U ELKE DAG ONZE NIEUWSBRIEF MET DAARIN DE LAATSTE VERHALEN OVER KLASSIEKE AUTO'S EN MOTOREN

Selecteer eventueel andere nieuwsbrieven

We sturen je geen spam! Lees ons privacybeleid voor meer informatie.

Als het artikel bevalt, deel het dan ook even…

34 reacties

  1. De boswachter heeft gelijk: vrouwen zijn net paddestoelen. Als je de verkeerde treft ga je er kapot aan. Maarre, ik heb een goede getroffen, ze rijdt nog meer op de motor dan ik…. Kwestie van goed zoeken misschien?

  2. Zo kan het ook:
    Bij motorzaak proefrit gemaakt op Honda Deauville.
    Zeg tegen de eigenaar dat ik er nog even over moet nadenken en mijn lief en ik lopen naar buiten.
    Na nog geen 10 meter buiten het pand zegt mijn lief “als je vindt dat dat ding goed rijdt, dan draai je je nu om en koopt hem” en zo geschiedde.😊

  3. Na 30 jaar elkaar eigendom te zijn geweest, komt er zo’n vrouwding in mijn leven na 2 jaar escaleerde het om een meningsuiting over mijn motorbezit en een nieuwe keuken, uiteindelijk is mijn motor gebleven en het vrouwding vertrokken.
    Tis bijna een sprookje, maar ik leefde nog lang en gelukkig.
    Richard

  4. Onnavolgbaar. Dolf, je bent een stralende ster in het leger der huurwoordenaars !
    Had hem al eens gelezen in je boek ( zeer aanbevelenswaardig) maar het blijft een topper.

  5. Pracht verhaal alweer!
    Plastisch omschreven als het is, hoef je slechts je ogen te sluiten en je staat er middenin. Soms vraag ik mij af hoeveel minnelieden er op zulke diametrale wijze met elkaar door het leven gaan.

  6. Op een autobeurs ook eens zoiets gezien. Staat een man naar een mooi modelautootje te kijken. Hij kijkt nog eens en nog eens. Van alle kanten. En kijkt nog eens.
    Bitst zijn vrouw hem toe:” Je laat het!”.
    Ik heb toen nog nooit zoveel wanhoop en lijden in de ogen gezien van iemand die een passie heeft.

  7. Tja, dat soort exemplaren zijn er ook.
    Gelukkig heb ik daar geen last van, mijn beide liefjes mogen kopen als ze willen, en ik ook.
    Ieder het eigen inkomen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here