in

Doordeweekse rust en dialect – column

De overeenkomst tussen freelancers en pensionado’s? Ze hebben de mogelijkheid hun eigen tijd in te delen. En door de week is het motorrijden zoveel leuker. Zeker als je eens een wat leukere, maar bekende route neemt.

Vol

Weekendwegen zitten namelijk overvol met fietsers van alle leeftijden, mate van sportiviteit en genders, bejaarden in artrosevriendelijke gebakjes met VUT rekken op de trekhaak en motorrijders. Iemand mopperde ooit dat Nederland vol is. Dat idee moet hij in een weekend tijdens het rijden over de Posbank hebben gekregen. “Willen we meer of minder fietsers?“ Er mag geroepen worden. Maar misschien komt er een rechtspraak van.

Motorrijden werd ooit omschreven als iets voor individualisten. En door de week vind je dat idee wel terug. Dan kan een rit door het Twentse coulissenlandschap je zomaar terugvoeren naar 1960 of zo. Als je naar het leeg lopende oost Groningen gaat voelt het zelfs nog vroeger aan. (Bijna) verlaten dorpjes waar het gras tussen de tegels van de dorpsstraat groeit.

Maar ook in het stadje en bij het pontje bij Bronkhorst – in de gemeente Bronckhorst – is het veel rustiger. Bij het bootjes kijken sta je dan zomaar naast een stel vissers. Op de vraag of ze een beetje willen bijten is het tevreden antwoord “Hiero niet. Maar om de hoek heb ik driehonderd haken in het water”. Om de hoek weten palingen waarschijnlijk niet dat ze niet gevangen mogen worden. Maar het gesprek kabbelde rustig verder. Daarbij heb je er dan in het rustieke deel van het Gelderse enorm veel baat bij als je geen ‘Gooise r’ of ander Randstedelijk of ABN gerelateerd spraakgebrek hebt.

Vis

Mensen uit het westen worden vaak gezien als mensen die het hoog in de bol hebben: “Tis net as de maelmoes den in de maelkiste zit, den meent ok gewis dat’te zelf de mölder is”. Na 25+ jaar inburgering in de regio was mijn spraak in elk geval acceptabel genoeg om het gesprek prettig gaande te houden. Daarom weet ik nu ook dat er in de IJssel meervallen van bijna twee meter zitten. De paling en de meervallen die aangelijnd worden, worden dan ook van de verdrinkingsdood gered door ze consumptieklaar te maken.

Gerrit

Van de vis ging het gesprek naar de wielen. De twee stevige vijftigplussers die de visserijvangst zo neo liberaal in praktijk brachten hadden ook motorgereden. In Gelderland en de Achterhoek werd dat vroeger veel gedaan. ‘Oerend hard’ van Normaal is historisch dan ook helemaal correct. Om het makkelijk te maken ging het verhaal in het ABN ongeveer zo verder. De ene visser tegen de ander: “Maar jij hebt toch nog zo’n oud ding in de schuur staan?” ”Nee, je bent in de war. Dat is Gerrit.” Als in het Gelderse en de Achterhoek de naam ‘Gerrit’ of ‘Gert’ valt onder 50+ ers, dan zit je in de generatie waar de jongetjes in de lagere bijna allemaal zo heetten. Dit waren Gert en Riet: “Dee hebt ’t nust onder ‘n boom liggene”. (die zijn gescheiden). En nu moesten Gerrit en zijn spullen blijkbaar het pand verlaten.

Als je dan belangstellend vraagt wat voor motor het is en waar Gerrit te vinden is? Dan wordt het stil. Want gezellig praten tijdens een eerste ontmoeting? Dat is hoogstens een aanloopje naar verdere informatie op een andere keer. “Wi oosterlingen bunt gehiemschrievers” of daaromtrent. Veel weten kun je ook doen als je er niet over praat. Zoiets.

Het dwangmatige digitale ‘delen’ wordt hier met gezonde achterdocht bekeken. Aan de andere kant: Ons kent ons. Want op bezoek bij een andere Gerrit kwamen de vissers, waarvan er eentje Gert bleek te heten, en hun gescheiden vriend ter sprake naar aanleiding van het vissersverhaal. Gerrit keek tevreden ”O ja, dat is Gerrit. Die ken ik nog van de zijspancross. Hij heeft een CB750. Dat wil ik wel eens voor je rondhoren. En ik zal hem zeggen dat hij zijn maat moet zeggen niet zo over die visserij te praten.”

En verder: “A’j plat könt praoten, mo’j ut neet laoten”. Het kan de communicatie veel makkelijker maken. Maar probeer nooit populair te doen alsof. Dat is dodelijk.

PS. De motor van Gerrit is intussen gezien. Hij heeft inmiddels een ander baasje.

Meer columns via deze link.

Meer verhalen over klassieke motoren via deze link.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

12 Reacties

Geef een reactie
  1. Ik kom uit ut hart van de randstad maar wor in die hoek van t land ok nie raar an gekeke. As ie ut wil wete , hier in t dorp prate er nog een hoop plat rijnlands .

  2. een Randstedelijk spraakgebrek, ik ben blij dat ik een zuurstof tank thuis heb, anders was het met mij net zo afgelopen als met de palingen.
    Zo zie je maar weer hoe “Dodelijk” Dolf zijn artikelen kunnen zijn,
    Just Brilliant!!!
    Groeten vanuit een zeer warm YVR

  3. Zelfs een inboorling uit het groene hart van Holland als ik wordt wel gepruimd als je door laat schemeren dat je zelfstandig ondernemer in de agrarische sector bent, om het op zijn politieks te zeggen. Men gaf mij te kennen dat alleen eigenwijzen en halve dwazen in dit land nog agrariër kunnen of willen zijn..

    Europa 1 maken? Lukt ze nooit. Is in de USSR en eerder met de Romeinen ook nooit gelukt. Alleen de VS is het gelukt, maar daar hebben ze dan ook eerst (bijna) alle autochtonen afgemaakt.

  4. Beste Dolf

    Mag ik je even wijzen op een topografische tekortkoming. In je (overigens weer prachtige) verhaal schrijf je: ” Als in het Gelderse en de Achterhoek de naam………….”
    In Twente zeggen we “het Gelderse” als we de Achterhoek bedoelen maar anderen zullen opmerken dat de Achterhoek een deel van het Gelderse (Gelderland dus) is.
    Graag gedaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *