in ,

De laatste der Mohikanen…

Of: Het eind van een tijdperk. Een van de laatste ouderwetse motorslopers in ons land stopt er mee.

Een heel jonge Gert Muts uit Soest nam op commando de motorsloop van zijn vader over. Terwijl hij naar het conservatorium wilde. Gelukkig is het ook nog goed gekomen met Gert’s muzikale levenspad. Maar de sloop bleef zijn basis.

We publiceren deze artikeltjes gratis, en willen dat natuurlijk ook blijven doen. Maar u begrijpt dat dat voor ons niet gratis is. Ondersteunt u dit initiatief en waardeert u het? Overweeg dan eens een abonnement op Auto Motor Klassiek. U helpt ons dan niet alleen de gratis initiatieven betaalbaar te houden, maar ontvangt als bonus ook nog eens elke keer een AMK in de bus. En u betaalt nog maar € 3,30 per nummer in plaats van € 4,99. Elke maand goed voor uren leesplezier.

Na meer dan veertig jaar stopt hij er nu zo ongeveer mee. Hij houdt opruiming. Er is al veel weg, maar er ligt nog genoeg. Vroeger waren motorsloperijen een soort rituele slachtplaatsen waar er met weinig respect met de kadavers omgegaan werd.

Je sloopte wat je op dat moment nodig had van een motorfiets af en de losse bouten, moeren en ringen verdwenen dan in de met oude olie en accuzuur doordrenkte bodem.

Het aangevreten motorfietskarkas bleef ter plekke liggen wachten op een volgend bezoek van aaszoekers. Het feit dat natuur niet kapot te krijgen is was toen al duidelijk.

Vanuit de vettige milieuramp onder het troosteloze gras groeiden er dappere boompjes dwars door frames, en later door tanks en beplating heen. Hoe verder je achter op het terrein kwam, des te meer de natuur de macht weer had overgenomen. Dat was de plek waar je de oudste motoren kon vinden. Na een hoop zoekwerk tussen het groen.

’s Winters ging dat ook niet veel beter. Want dan lag de wereld onder het afgevallen blad en de sneeuw.

Maar met moed, beleid, trouw en een stel geschaafde vingers kon je er vinden wat je zocht. Of iets dat in elk geval ongeveer paste. Want zo nauw keken we indertijd niet.

De motor moest gewoon rijdend gehouden worden en restaureren was een begrip waar we wel eens van hadden gehoord. Het gebeurde bij oude meesters of zo. In Soest zit al sinds het jaar kruik motorsloperij Muts. Gert Muts loopt nu tegen de zeventig en hij is de tweede generatie Muts in het vak. En de laatste. Want waar zijn vader ooit in het buitengebied begon, daar is nu de Soestse Goudkust.

En daar harmonieert een motorsloop niet bij. Buiten dat stellen steeds meer mensen met oprechte interesse de vraag: “Zit je daar nog steeds?” En als mensen dat gaan vragen, dan is het tijd om te stoppen                         volgens Gert.

Rondlummelen met oude motoren is marginaal geworden. Het genereert voor Gert geen echt inkomen meer. Zijn werk als organist en koorleider is steeds belangrijker geworden. Daarbij is Gert allergisch geworden voor ‘steunzolen en wolkenlopers’. Doelloze en zinloze zeurzoekers.

Maar mensen die gewoon komen om te zoeken en te betalen? Die zijn – op afspraak – welkom. Zolang de voorraad strekt.

Gert heeft nog aardig veel spul liggen voor Japanners uit de jaren tachtig. Er zijn nog wat Ducati eencilinderonderdelen en gebruikte- of bestofte New Old Stock onderdelen voor jaren zestig en zeventig Britse fietsen liggen er ook nog wel.

De Norton Commando Fastback en de enige BMW op het terrein zijn niet te koop. Waarschijnlijk niet in elk geval.

Muts-Motorsloop Nieuweweg 23 3765 GA Soest Tel: 035-6012457 / 06-54307892. Geopend op afspraak. Zolang het nog duurt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *