in

De kleine Guzzi’s. Het verhaal komt eraan

Na zo’n 25 jaar op ‘dikke’ oude Guzzi’s te hebben gereden leek het mijn rug een goed idee om wat te downgraden. Niet wat het merk betreft. Het minst nuffige motormerk uit Italië heeft nu eenmaal een warm plekje in mijn hart. En ooit was 50 pk uit 650 cc een droomwaarde voor een serieus zware motorfiets. Het verhaal over die kleine Guzzi’s heb ik al een poosje geleden ingeleverd op de redactie. Maar omdat er wordt gestreefd naar een evenwichtige bladvulling was dat nog niet geplaatst. Die kleine Guzzi’s zijn goede motorfietsen. Maar ze hebben af fabriek een stel typisch Italiaanse, onzinnige karaktertrekken en eigenschappen. Daar is mee te leven. Of je kunt er wat aan doen.


Het verhaal over de kleine Guzzi’s is dus nog niet geplaatst. Maar intussen is er al wel weer aardig wat praktijkervaring mee opgedaan. Zo’n kilometertje of vierduizend. En net zo intussen zijn er een paar adressen gevonden waar je als trotse of wanhopige eigenaar van zo’n ding terecht kunt. Intussen zijn ook de vraagprijzen voor de V35 tot en met de V65 gestegen. Met dien verstande dat de animo om een 350 cc V-twin te gaan berijden wat achterblijft. In verband met Guzzi’s budget gerelateerde bouwdoossysteem kun je natuurlijk altijd een 500- of 650 cc blok in zo’n V35 lepelen. Makkelijk zat.

De Guzzi zoals hij op de foto’s staat is alweer wat verder gegroeid dan de plaatjes bij het verhaal dat er aan zit te komen. De grote Krauser koffers (die momenteel geen drup waard zijn) maken de V65 C boodschappenbestendig. De Made in China startmotor van 59 euro (starten en laden, Nijmegen)  is veel vriendelijker voor de accu dan de Ampères verslindende Lucas idem. Een onregelmatig voorkomende  storing bleek… elektrisch. Dat verwacht je natuurlijk direct bij een Italiaanse fiets. Maar alle tekenen wezen op carburatieproblemen. Pas toen vriend Jan Keijzer met zijn – natuurlijk – zelf ontwikkelde vonkentester langskwam werd het probleem in een oogwenk opgelost. De bobine, die het bij het droogtesten altijd deed, kreeg onder last hartritmestoornissen. De rest van de typisch Italiaanse onzinnigheden van de kleine Guzzi’s zijn oplosbaar. En dat lees je dan straks weer in het verhaal in Auto Motor Klassiek.

Intussen blijkt de Guzzi zo te werken als ik het de afgelopen 25 jaar van zijn grote broers gewend ben. De luchtondesteuning van de voorvork werkt nauwelijks. Er zit nu dikkere olie in de voorvork. Achter zitten Hagons die hun werk prima doen. De strijd over loud pipes save lives is wetenschappelijk weerlegd. Maar met echte – koop nooit imitaties! – K&N filters snorkt de V-twin overtuigend voor de berijder zonder de rest van de wereld te hinderen.

In het artikel vind je straks de huiveringwekkende Italiaanse visie op achterbanden, jiffystands en luchtfilters. Doe jezelf en ons een plezier: neem een abonnement op Auto Motor Klassiek. Want deze online verhalen zijn gratis. En daar kunnen we uiteindelijk de boodschapjes niet van betalen. Bij voorbaat dank!


Help ons mee deze website en de aangeboden artikelen gratis te houden. Abonneer uzelf op Auto Motor Klassiek en ontvang daarbij ook het blad 12x per jaar in de bus. Of doneer een gewenst bedrag op onze betaalpagina via deze link. We zijn u er zeker dankbaar voor.


Beste Klassiekerliefhebber

Geniet van dagelijks gratis verhalen over oldtimers in uw email en schrijf gratis in. 


4 Comments

Leave a Reply
  1. Jaren geleden een ex leger Guzzi aangeschaft zag er prima uit en bij aankoop was het starten en lopen.
    Kort na de aankoop werd het inderdaad d een kwelling om de vonken op het juiste tijdstip bij de juiste cilinder te krijgen en bij voorkeur ook nog bij beide cilinders.
    Massa draden ,Bobines sleepdiensten volgden ,idem van het aantal wijze woorden ,dit is het laatste nu moet de Guzzi blijven lopen ,ja 5 km en dan opnieuw een cilinder die zijn werk staakte .
    De Guzzi is verdwenen naar een student, die ten gevolge van de aanschaf Guzzi zijn studie jaren later dan gepland heeft afgerond .
    De Guzzi maakte plaats voor een Honda n Rode Rebel staat nu jaren stil in de schuur banden zijn nog steeds hard benzine uit de jaren vorig decennium ,accu idem ,een per jaar zie ik de buurman ,juist ja dan start ik de Rebel na n paar keer rond draaien ,OleOle loopt ie
    Groet Hans

  2. 15 jaar geleden kocht in een v65 Policia in zeer goede staat voor 800,- . Ik vond dat ik hem voor dat geld feitelijk had gestolen. Hij werd echter wat te licht bevonden en ging dus weer in de verkoop. Nog lang moeten wachten om quite te kunnen spelen. Erg ondergewaardeerd merk

    • Tjsa. Over Italiaanse, Britse, Amerikaanse en Russische gaan nogal wat horrorverhalen die reputatieschade leverden en leveren. In praktijk – en een beetje relativereingsvermogen – valt alles best mee. Grappig: ik ben na 25 jaar dikke Guzzies juist over gestapt op een 650. We hadden mooi kunnen ruilen!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

The maximum upload file size: 8 MB. You can upload: image. Links to YouTube, Facebook, Twitter and other services inserted in the comment text will be automatically embedded. Drop files here

Wat is Amerikaans? Wat is klassiek

Ove Andersson. Rallylegende en monument