Nieuws

De Fransen en hun verleden

By  | 

We zaten gisteravond met vrienden te praten. Over Frankrijk.Wat we eigenlijk van Frankrijk en de Fransen weten. Dat van die gele hesjes is geen nieuws. We hebben zelf al jarenlang zo´n ding in de (klassieke) auto.

1)Fransen staken in het heden en ze hopen op de toekomst. Ze wantrouwen de overheid. Fransen zijn bovendien best materialistisch ‘voor het oog van de buurt’. Want ‘de Buurt’ moet kunnen zien hoe goed het je gaat.

2)En het gaat je goed als je een modern huis, een moderne auto en een – zo groot mogelijke – moderne tv hebt. Een oud huis? Een oude auto? Dat is een teken van armoede.

3) Fransen hebben dan ook niets met rustieke gelegen verlaten watermolens, oude kastelen en pandjes die van hun overgrootouders konden zijn geweest. Een strak huis, een strak gazon, Een strak hek er om heen. Dat nieuwe huis bouw je het liefst voor het oude huis. Zo dicht mogelijk aan de weg. Anders ziet niemand het immers?

Dan komen we in ons straatje

Frankrijk is groot, enorm groot. De internetdekking is opveel plekken als nog net na het stenen tijdperk. Alle landelijke gebieden vergrijzen. En daar, op het in Frankrijk vaak niet erg platte ´platteland´ is het vaak gevoelsmatig nog 1960. In de kleine dorpjes zijn de bewoners wat achterdochtig ten opzichte van vreemden.

Maar het helpt als je met een doel in zo´n dorpje terecht komt

En als je de taal spreekt. Garagist en (klassiekerally)autotransporteur Jan Tinga had een (Nederlandse) klant die zo´n kasteeltje waar geen Fransman brood in zag had gekocht. Er moest wel verbouwd worden. Duidelijk. Jan Tinga werd ingehuurd om een sta caravan, een hoop bouwmachines en gereedschap en een 4WD naar Midden Frankrijk te transporteren.Het ontmoetingspunt was bij de veevoederfabriek aan de rand van een klein dorpje.

In het café naast de veevoederfabriek zaten al een paar Fransen aan hun eerste glas rode wijn. Het was kwart over negen. ´s Ochtends. De nieuwbakken kasteelheer meldde zich en deed zijn ding. We kregen een lunch aangeboden in het café naast de fabriek. En omdat we Frans spreken raakten we aan de praat met de locals.

Het vage idee was: `We staan hier nu met een lege autotransporteur. Zou er hier in de buurt nog een klassieker te vinden zijn? Ook omdat we een vriendelijk rondje gaven wilde men best met ons praten. En jawel: De cafébewoners wisten, na wat denk en overlegwerk, nog wel wat oude auto´s te staan. Ze kregen er zelfs schik in om na te denken en met elkaar te overleggen.

Ze kwamen met een paar tips. Eén van het bood aan ons op een rondrit langs de  herinnerde adressen te trakteren. Maar de algemene stemming was er toch eentje van milde verbazing : “Rare jongens, die Hollanders. Wie heeft er nou interesse in oude auto´s?”

Om een lang en prettig verhaal kort te maken: Het dorpje had een paar honderd inwoners. In een straal van vier kilometer om de veevoederfabriek vonden we: Een verworden Peugeot 404 Familiale met een door knaagdieren verwoest lederen interieur, een stoffige maar ongeschonden Simca 1100, een nette R8,  een R4, een uitdagend TA project dat met een verfroller was gerestaureerd, een Jag  en een Matra.

Die gingen als onverwachte retourvracht mee naar Leimuiden. En intussen hebben wij een plan bedacht om nog meer klassiekers in Frankrijk te vinden. Wordt vervolgd.

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    2 Comments

    1. Ed van der Meulen

      14 december, 2018 at 09:03

      Leuk verhaal weer Dolf. Sluit aardig aan op onze mails over vondsten. Ben benieuwd naar het vervolgverhaal.

    2. Nico

      13 december, 2018 at 17:27

      Leuk hè, Frankrijk doorstruinen!
      Heb zo een zéér vroege Renault R4L gevonden…..stond gewoon in! een kippenhok!

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    X
    X