Sluitingsdatum maartnummer -> we zijn aan het afsluiten
Citroën Visa 11 RE (1987) Het gebaar bepaalt de waarde voor Gerrit
Zomaar een gesprek
Nee, een gesprekje van tien minuten is niet lang, maar in dit geval wel uitzonderlijk. Een korte ontmoeting tijdens een oldtimerrit van Peugeot 205-vrienden, waar we spontaan werden aangesproken door Gerrit. Hij had een verhaal dat je bijna niet gelooft. Een verhaal over de sensatie van goedheid, een vriendelijke daad die een diep warm gevoel achterliet. Een verhaal over een Citroën Visa 11 RE uit 1987.
Persoonlijke band met de eigenaresse
Gerrit: “Deze Citroën Visa kreeg ik in september 2014 in mijn bezit en er staat nu slechts 78.000 kilometer op de teller. Ik werkte destijds bij een Citroën-dealer en kreeg via een vriendin van mijn ouders de vraag of ik een kleinere auto wist met veel ruimte en een gemakkelijke instap. De eigenaresse reed Mercedes, maar kon na het overlijden van haar man minder goed overweg met die grote auto. Ze wilde graag kleiner rijden, vandaar het gevraagde advies.
We hielpen haar de Mercedes te verkopen en ze kwam terecht in een splinternieuwe Citroën Visa 11 RE. Jarenlang verzorgden we al het onderhoud. Als extra service werd de auto altijd thuis opgehaald en na het onderhoud weer teruggebracht. Na verloop van tijd viel me op dat er geen afspraak meer werd gemaakt voor de APK.”
Optimale service
Gerrit: “Het leek ons verstandig om even bij mevrouw te informeren, om te voorkomen dat de APK-termijn ongemerkt zou verlopen. De reden bleek heel anders: de auto werd eigenlijk niet meer gebruikt vanwege haar gevorderde leeftijd en stond stil in de schuur. Mijn advies was om de wagen te schorsen, om boetes te voorkomen.”
Een beter plan?
Gerrit: “Mevrouw vond het een beter plan dat ík de auto zou krijgen, met één voorwaarde: ze wilde nog één keer met mij een ritje maken. Natuurlijk bood ik eerst weerstand. Ik vroeg: ‘Is er dan niemand in de familie die de auto wil hebben?’ Dat was geen optie. Als dank voor al die jaren correcte service en een vriendelijke behandeling moest de auto naar mij toe.”
Verleidelijk?
Gerrit: “Met deze mooie, goed onderhouden Visa in mijn bezit kreeg ik op een oldtimershow een aantrekkelijk bod. Toch voelde dat niet goed, gezien de jarenlange band met de eigenaresse. De liefde voor deze leuke klassieker groeide gestaag en ik begon ‘haar’ steeds leuker te vinden. Ik geniet van het comfort, de handigheid en het rijplezier in een klassieke auto die je steeds minder op de weg ziet. Vanuit mijn vak kende ik de persoonlijkheid van de Visa: zuinig, betrouwbaar en altijd vernuftig. Een auto waarmee je altijd goed voor de dag komt.”
De gunfactor
Het is prachtig om zo’n verhaal te horen, waarin positieve gevoelens de boventoon voeren. Gunnen betekent dat je iemand iets van harte geeft, en dat dat hier het geval is, lijkt overduidelijk. De Citroën Visa 11 RE van Gerrit bewijst dat de echte waarde van een klassieker soms niet in geld zit, maar in het gebaar.
(Hieronder staan nog wat foto’s)
Keurige auto, wees er maar zuinig op.
Mijn vader heeft met een Visa 11 Leader (een speciale editie) probleemloos meer dan 3 ton zuinig (gem. 1:18,5) gereden.
Op die wagen had ik 2 ronde (Hella) verstralers op de bumper voor de grille geplaatst. Voor de sportieve rally look en het gaf in het donker een hele hoop licht.
Deze witte zou ik helemaal origineel houden, het is een juweeltje.
Splinternieuwe Visa in 2014? Als ik het goed weet was 1988 het laatste productiejaar?
Goed lezen wat er staat: 1987