Trending Topic: Ex-Sovjet tweetakten

Nou ja. Een soort van. Of misschien. Ex-CCCP/USSR motorfietsen stonden altijd in de kantlijn van de motorwereld. In de kantlijn. Of in de berm. Met pech. Maar ze waren spotgoedkoop.

De – laten we het voor het gemak maar Russische – motoren noemen waren gedateerd, ondermaats qua afwerking en betrouwbaarheid. Althans, naar westerse begrippen. In hun thuislanden dobberden ze braaf en traag over grotendeels onverharde wegen. Met een IMZ of KMZ (Ural of Dnepr) was je een hele baas en had je transport voor je werk en of je familie. Met een tweetakt IZH (of ISH of hoe vrij je de lokale benaming ook wilde interpreteren) reed je een simpele, degelijke tweetakt van doorgaans 250 of 350 cc. De 350’s waren er dan in een- en tweecilinder uitvoering en ze waren futuristisch Planeta of Jupiter genaamd.

Wat zoekwerk leerde dat er ooit niet alleen Urals en Dneprs in grote aantallen werden gemaakt. Veel van die machines, die dure, zware machines, werden als zijspancombinaties aan het leger en andere overheidsinstanties geleverd. Er zijn er honderdduizenden van gemaakt. De tweetakten waren meer burger gericht. En alleen al van de Planeta’s zijn er dus 1.2 miljoen geproduceerd.

IZH Planeta’s en Jupiters beginnen nu heel langzaam in beeld te komen. Ze passen helemaal in het gedachtegoed van de vroege Nederlandse Ural en Dnepr rijders: Ze kosten geen drup en niemand, nou ja, nog bijna niemand, wil ze hebben. O ja: Er zijn mensen die gebruikte Urals en Dneprs inmiddels onbetaalbaar vinden, maar die toch gecharmeerd zijn van de ex-Sovjet technologie. Aan de styling zal het hem niet liggen. Maar hier speelden ze – met 25+ jaar ex-Sovjet ervaring – al een poosje op het verlanglijstje. Het aanbod is beperkt. De machines die te koop worden zijn vaak een soort schuurvondsten, niet rijdend, niet compleet en/of zonder NL kenteken. En hoe de RDW reageert als je met zo’n walmend konijn aan komt aankachelen om er eens fijn een kenteken op te laten zetten? En hoe zit het met de onderdelenvoorziening?

Nou ja: Er zijn meer dan 1.200.000 van deze motorfietsen gemaakt. En in het kader van de communistische planeconomie moeten er dus nog voor tig keer zoveel aan onderdelen zijn gemaakt. Minimaal. Alleen zitten die zowat allemaal nog in hun oude woon- en verblijfplaatsen. En dat zijn nu net niet de landen waar je nu voor je genoegen wilt zijn. Buiten de spanningsvelden op oorlogsgebied zijn de ex-Sovjet republieken allemaal helemaal en door en door corrupt. En als je de taal niet spreekt, dan ben je helemaal de sjaak.

Dus bleef het bij dromerij tot de rubriek ‘lezers helpen lezers’ uit ‘De Gelderlander’. Daar had ik al eens een paar mensen blij gemaakt met wat spul dat ik over had. In een melige bui zette ik zelf een oproep: “Blije AOW’s zoekt uit nostalgische dromen een oude Russische tweetaktmotor”.

Ik tikte de mail weg en vergat hem.  Tot er een poosje later een bericht in mijn mailbox terechtkwam. De afzender had een Planeta 5, maar had niet de fut om er wat mee te doen. Hij wilde graag dat het ding goed terecht zou komen, maar zei wel dat de gratis afhalen insteek waar de rubriek op is gebaseerd hem een brug te ver was. Ik mailde terug dat zijn reactie me blij maakte en dat ik er nooit van uit was gegaan dat ik niets zou hoeven te betalen. Er kwamen wat foto’s. Plus de opmerking dat er een NL kenteken op de IZH zat. Er werd een prijs genoemd en geaccepteerd.

Intussen staat er dus een IZH350 van het type Planeta 5 op de brug. Het ding is compleet. Het blok is los. Hij vonkt. Er gaat eerst schoongemaakt en gekeken worden. En dan is het tijd voor de voorjaarsrit. En daarna? Dan worden de Planeta’s en Jupiters gezocht en duur. Dat kan nog een jaar of 25 duren. Maar toch….