Tag Pasen

Cadzand in de regen Ernie is ooit, als dertienjarige naar Cadzand Bad gefietst. We besluiten de rit op de motor over te doen. In dertig jaar is Nederland erg veranderd. En vier ouwe motorfietsen zijn wat anders dan een fiets. Zeker als er een zijspan mee rijdt. De rit volgt zo natuurgetrouw de authentieke route. We rijden over fietspaden, door inmiddels gegroeide woonwijken, plantsoenen en winkelcentra. Het is hartje zomer dus iedereen denkt dat we een lokale vakantieactiviteit zijn. Het veer Kruiningen-Perkpolder is niet meer. Maar zo’n tunnel heeft ook wel wat. De oudgedienden daveren door de kilometerslange pijp die zich van voor tot achter met geblaf, geknal en gegrom vult. Wat spelen met de voorontsteking levert een onweersbui van daverende knallen en blauw paarse uitlaatvlammen op. Vakantiegangers het caravans dwarrelen verdoofd in ons spoor. De geluidsorkaan loopt ook voor ons uit. Dat heeft blijkbaar iets te maken met resonantiefrequenties. Het oplopen van blijvende gehoorschade is een feest! Aan de andere kant van de tunnel komen we in een wat sombere klimaatzone, maar we halen Cadzand Bad, de badplaats met de lelijkste boulevard ooit. Het is een lange dag geweest en er moet dus eerst gefoerageerd worden. We lopen naar de Zeemeeuw. Daar is het gezellig druk op het terras. Iedereen knipoogt tevreden naar de zee. De bewolking neemt toe. Jacks en helmen mogen in een hoek van het terras uitrusten. We doen een bier en regelen asbakken. Er zit een man met Harley tattoos op zijn anabole schouders. Hij heeft een aanzienlijk jongere dame bij zich en is erg druk met het negeren van motorrijders zonder Harley tattoos. Zou dat eigenlijk pijn doen, een tattoo zetten? Er vallen wat druppels. Wij bestellen nog wat bier en een driedubbele bittergarnituur. Gefrituurde dingen zijn goed. Want een motor kan ook niet zonder olie. Het begint serieus te regenen. Het terrasvolk vlucht massaal naar binnen. Zomerregen is niet erg. We doen gewoon onze motorspullen weer aan. En waarom zou je je helm niet opzetten omdat je toevallig op een terras zit? De bediening snapt het volkomen. Onze bitterballen en dingen worden opgediend onder plastic. In de eetwaar zijn vrolijke parapluutjes gestoken die doorgaans op sorbets gezet worden. Het is stevig doordrinken om de glazen leeg te krijgen. We zoeken ons honk op. De volgende dag is het weer zomer. In Philippine zit een mosselrestaurant waarvan we de eigenaar kennen. De man heeft een mooie collectie Vincents achter de zaak staan. Een dag is zo voorbij. Op de terugweg is er alleen nog wat consternatie bij de tolpoort. We zeggen dat we niet hoeven te betalen omdat er aan de andere kant van de tunnel een man met een tas staat die de voorverkoop van de kaartjes regelt. Er gaan direct twee tunnelaars met een dienstwagen op zoek naar de zojuist bedachte ondernemer aan het andere eind van de pijp. De terugreis gaat over gebaande wegen. Als je met tachtig over de snelwegen rijdt creëer je je eigen eiland van verkeersstilte. Zo’n Paasweekend is zo voorbij. Jammer. Een goeie bak Alles gaat stuk. Ook BMW versnellingsbakken. Dan blijkt dat een bakrevisie bij professional en beun perfect geklaard kan worden voor € 400,-. Dat moet dus anders kunnen. De lokale dumpmotorhandelaar haalt tegenwoordig BMW R 65 GSsen uit Denemarken. Daar zit vaak wat ongeregeld bij. Hij heeft vijf bakken met kickstarter liggen. Als ik ze allemaal voor hem probeer mag ik een goed exemplaar houden. Alle vijf de bakken blijken rot, maar ik kan nu wel bakken wisselen binnen een uur. Internetjagerij leert dat bakken voor een euro of driehonderd worden aangeboden. Dan komt Waldemar in beeld. Waldemar is van de digitalegeneratie en hij is slim geboren. Hij gaat zoeken onder ‘R45’. Dat is het soort boxer dat in alle asiels preventief wordt geruimd omdat er toch geen baasje voor te vinden is. Ergens in Noord Holland biedt iemand R45 spullen aan. In de advertentie staat een kompleet gedemonteerde R45 minus het kenteken. Daar zit een bak bij en die moet €199,- kosten. Het frame kost 199,- euro. De tank en zijdeksels 199,- euro. Alles voor 199,- euro per portie. Een R45 bak kan nooit veel geleden hebben. Want R45’s zitten boordevol geen vermogen. En Den Helder… Daar was ik in geen twintig jaar geweest. Om overtuigend over te komen pakten kameraad Ernie en ik de BX van mijn Lief. BX rijders staan op Wiki Pedia als schoolvoorbeelden voor scharrige lieden zonder geld. Den Helder ligt verder weg dan de meeste mensen denken. Maar uiteindelijk reden we een Vinex achtig wijkje in waar zelfs geen Prozac tegen gewassen was. Het opgegeven huisnummer straalde de troosteloze somberheid in overtreffende trap uit. In de gang rook het naar toiletverfrisser die de strijd had verloren en doorgekookte andijvie. Nu zagen we wat R45 rijden te weeg kon brengen. We kregen tekst en uitleg. De motoren waren erfstukken. De erfgenaam was professioneel uitkeringsgerechtigd. Hij had de kentekens en kentekenplaten ingeleverd en de motoren zo hun bestaan ontnomen. Zo kon de verkoop buiten de boeken gehouden worden. Slim. Een vriend had hem aangeraden op Marktplaats te adverteren. Ook slim. Bovendien had vriendmans gezegd alles aan te bieden voor € 199,- per te verkopen eenheid. Want dat scheelde weer € 6,- advertentiekosten. Ook heel slim. Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig. Het was even passen en meten om de spullen achter in de BX te krijgen. Maar de twee motorblokken, de twee versnellingsbakken, de twee tank/zit/zijdekselsets en de twee frames met vorken pasten er in. We sloegen de aangeboden koffie af en vluchten weer naar het oosten. De R 45 bak werd gemonteerd en schakelde tevreden klikklakkend als nieuw. Prima geregeld.

Pasen en Zeeland. Even uitwaaien.

Pasen en Zeeland. Dat leek een goed concept. Vriend Ernie is ooit, als dertienjarige naar Cadzand Bad gefietst. We besluiten de rit op de motor over te doen. In maar veertig+jaar is Nederland erg veranderd. En vier ouwe motorfietsen zijn…