Nieuws

Refurbished? Of gewoon klassiek?

By  | 

Als je je nog herinnert dat Honda CB 750’s in je jeugd recente occasions waren, dan heb je al aardig wat historie. Maar stilstand is achteruitgang. En de huidige motorfietsen, zelfs de mildste middenklassers, zijn ongelooflijk veel beter dan dat icoon uit de vorige eeuw.

De huidige toppers zijn zo fenomenaal potent dat ze allerlei hulpjes aan boord hebben om de stuurman te assisteren. Om de zaak op de weg te houden. Het is de vooruitgang. Je moet er gewoon in mee. Smartphones  zijn ook zulke dingen. De eerste GSM die ik van de toenmalige ‘kumpannie’ kreeg woog een kilo of wat, liep op stoom en had een lade om de kolen in te schuiven. Sinds die tijd heb ik een massa van die dingen meegesjouwd en ben er een handvol kwijtgeraakt, inclusief diverse smartphones. Onlangs kocht ik op advies van een bevlogen jeugdige weer eens een GSM; mijn eerste iPhone.

Ik schafte mij dus een iPhone aan. Een ‘refurbished’ exemplaar. ‘Refurbished’ wil zeggen: weer in nieuwstaat gebracht. Dat paste me. Want een verse iPhone bleek onverklaarbaar duur. 900 euro is een bak geld. Ik kende dat ‘refurbished’ fenomeen al vanuit het Nederlandse ‘Motorwerk’. Daar verkopen ze ‘refurbished’ Chang Jiang zijkleppers en Enfields. En dat zijn prima dingen, als is het met de beperkingen van een 75-jarig concept.

De verkoper in de refurbished appelwinkel had een onderarm vol tattoos en een baard. Hij moest dus wel alles van smartphones weten. Ik deed mezelf een refurbished iPhone. Inclusief iTunes Store, iBooks, aandelen en ‘woning’ icoontjes. En ik merkte al snel dat de batterijcapaciteit van het apparaat maar max zes uur bedroeg. Als ik hem alleen maar stand-by had staan. Als ik het ding opgeladen in mijn zak stak was hij vlak voor Parijs al leeg. Bij gebruik liep de batterij gorgelend leeg.

Toen ik terug ging naar de appelboer bleek dat die beperkte duur gewoon een iPhone dingetje was. ‘Acht uur’ werd daar voor het gemak vertaald naar ‘Een dag’. Ik denk in dagen van 26 uur en dacht aan de software die een tweehonderd pk sterke moto tot een dociel schaap kon maken. Maar wat heb je dan aan die 200 pk als er maar twee liter benzine in de tank kan? Net zoveel als aan een slimme GSM met een lege batterij. Na het berichtje aan de leverancier kreeg ik als antwoord een lijst met 30(!) tips om het elektrisch verbruik van mijn iPhone te verlagen. Plus de raad een me en ‘powerbank’ aan te schaffen.

Ik vroeg me af hoeveel succes BMW, Honda en Harley zouden hebben gehad wanneer ze een product met zulke beperkingen op de markt zouden hebben gebracht. En tot wat een wonderbaarlijke hoogte Harleys toch al fenomenale PR zou zijn gestegen als het legendarische merk de marketeers van Apple zou hebben gehad. “Deze motorfiets is uit marketingeisen torenhoog geprijsd en wij bevelen aan hem niet te gebruiken om storingen binnen de garantietermijn te voorkomen”. Zoiets. En er dan nog mee wegkomen ook. Top!

Toen onze zoon op bezoek kwam, was hij er helder is: “iPhones zijn voor trendy mensen die altijd hun hele leven bij de hand hebben willen. Jij leeft gewoon je eigen leven en ziet zo’n ding gewoon als gereedschap. Jij bent geen Apple man. Jij leeft gewoon nog in de echte wereld.” Ik kon het niet anders dan dat beamen. Ik ben meer van de lijf stijl dan de van lifestyle.

En dat zo’n iPhone te vergelijken is met de meest gesofisticeerde supersportfietsen? Ik voorzie een trend naar plezier op realistische basis. Kijk maar naar het huidige aanbod van motorfietsen. Die zinj vaak weer enorm retro. Zelfs de Kawasaki W-zoveel is terug van weggeweest. Dat is ontzettend leuk, niet nodeloos trendy of hi-tech en betaalbaar. Want plezier kan zo eenvoudig zijn.

Als die trend zich doorzet, dan krijgt de fabrikant van de iPhones het nog moeilijk. En komen er steeds meer klassiekers van onder het stof weer op de weg.

Zelfs nu kunnen we nog rijden. Het is 8 december, het voelt aan als herfst. En er is nog niet gepekeld. Ik heb intussen gewoon een LG telefoon en een wegenwacht lidmaatschapskaart. En ga zo boodschappen doen op mijn Guzzi uit 1991.

Dolf Peeters, automotive journalist, tekstschrijver, vertaler, lid van de Heeren van Arnhem

    3 Comments

    1. Ed van der Meulen

      10 december, 2018 at 09:22

      Leuk geschreven verhaal weer ! 😁😁😁

    2. Leo van der Linden

      9 december, 2018 at 04:05

      Ik heb de onhebbelijke gewoonte aan mijn smartphone te prutsen, als er een storing is. Zowel aan de hard- als software. Dan ben ik altijd ontstemd en moet het allemaal snel gebeuren.
      Anderzijds herinner ik mij het plezier dat ik beleefde met kleine klusjes aan mijn Honda CB750 KZ, de eerste versie met bovenliggende nokkenas. Ik experimenteerde met meer of minder spanning in de banden, de verstelbare schokdempers achteraan (als je veel bochten moest nemen of een passagier meenam zette je ze harder, als je alleen reed op de autosnelweg zette je ze zachter). Enzovoort. Het gaf een grote voldoening. Niet alleen smartphones maar ook de moderne motoren gunnen je dat plezier niet.

    3. Pascal

      8 december, 2018 at 14:32

      Het is zelfs prima span-weer; gewoon uitwaaien zonder weg te waaien en een rustig roffelend blok om je hartslag weer op stationair te krijgen.

    Leave a Reply

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    X
    X