Sluitingsdatum maartnummer -> we zijn aan het afsluiten
Peugeot 204 (1967) Leuke vondst voor Duco
Het is niet eenvoudig om restanten te vinden van de rijke Franse autohistorie. Wat je nog tegenkomt, is vaak meer onderdelenleverancier dan restauratieobject. Toch zijn er nog altijd bijzondere ontdekkingen te doen, zoals de Peugeot 204. Voor Duco is het de drang om rond te neuzen bij oude garages en boerenerven, plekken waar soms nog onverwacht voitures anciennes opduiken die het redden waard zijn. De vondst van deze Peugeot 204 Break uit 1967 was daarom extra bijzonder, zeker omdat er een map bij zat met de complete autohistorie. Dat soort documentatie maakt zo’n auto niet alleen interessanter, maar ook aantoonbaar waardevoller.
1967 – 2008
De eerste eigenaar hield de Peugeot maar liefst veertig jaar in bezit. Daarna volgde een tweede eigenaar, die van 2008 tot 2018 met de auto reed. Vervolgens dook de 204 op bij Oliver Körber, die hem aanbood via een Franse verkoopsite. Vanaf dat moment begon het spoor richting Nederland.
Wie is Duco Wiersma?
Duco komt uit een familie van Citroën-kenners. Zijn vader runde in de jaren zeventig het grootste Citroën-dealerbedrijf van Friesland. De liefde voor Franse auto’s werd hem dus letterlijk met de paplepel ingegoten en gaat zelfs nog een generatie verder terug. Zijn hobby is het opsporen van Franse klassiekers, zoals de Peugeot 204, soms als restauratieproject, soms als donor voor felbegeerde onderdelen. Altijd met gevoel voor historie.
Wie is Oliver Körber?
Oliver is professeur de langue d’allemand in Parijs, dus de communicatie met Duco verliep probleemloos in het Duits. Tijdens de inspectie ontdekte Duco talloze kleine laspuntjes op de carrosserie en vroeg hij zich af hoe die daar terecht waren gekomen. Oliver had er een nuchtere verklaring voor: het hele jaar door wordt er gelast aan de Eiffeltoren en de wind doet de rest. Zo belandden de lasdeeltjes op de lichtblauwe lak, met alle gevolgen van dien. Voor Duco betekende dat een nieuwe laklaag voor zijn Peugeot 204. De foto’s laten zien dat dat geen verkeerde beslissing was.
Een dag in het verleden?
Die beleven we nooit meer letterlijk, maar in een fraaie klassieker kun je het gevoel wel even aanraken. De Peugeot 204 speelde ooit een belangrijke rol in het dagelijkse verkeer, in Nederland en ver daarbuiten. Met zijn strakke lijnen en frisse, licht sportieve uitstraling was het een auto waarmee je gezien mocht worden. Geen opsmuk, wel stijl.
De auto van gisteren
Duco: “De Peugeot werd geprezen om zijn lange levensduur en bedrijfszekerheid. Het is een betrouwbare metgezel. En met deze babyblauwe Peugeot 204 komt dat gevoel van vervlogen jaren weer even terug.” Het enthousiasme over het bezit werkt aanstekelijk. Voor je het weet hoor je erbij: de oldtimer- en klassiekerfamilie. Misschien zit die liefde inderdaad gewoon in het bloed.
Vitaal onderdeel van de autohobby
Op onze website kunt u dagelijks genieten van verhalen en auto’s uit het verleden. Een abonnement geeft de liefhebberij nog meer glans; sterker nog, het houdt de (auto)romantiek levend. Voor 49,50 euro ontvangt u twaalf nummers, en dat is moeilijk duur te noemen voor zoveel herkenning, historie en passie, vaak rond klassiekers zoals de Peugeot 204.
(Hieronder staan nog wat foto’s.)
Ooit met een 204 Break van een vriend stil komen te staan met een gebroken multi-riem (dat heette toen nog dynamo riem iirc). ‘k Herinner me nog scherp dat die riem tig keer een haakse bocht maakte, dus het was niet ‘even’ repareren.
Verder alleen maar goede herinneringen aan de Peu’s zoals 403, 404 Break, 504, enz.
beste redactie, uw denigrerende opmerkingen over oudere Franse auto’s zijn mijns inziens onterecht en ongepast. De drie Peugeot clubs in NL hebben 1.500 leden met prachtige Peugeots. Er zijn drie magaijnen die succesvol ondersteunen bij de doelstelling dat alle klassieke Peugeots van de leden blijven rijden.
Als u de moeite neemt om begin mei bij Citro-Classica te komen kijken ziet u een vergelijkbare situatie.
Ik krijg graag van u een reactie. Groet, Ton Karelse.
Bedoelt u de zin in de inleiding? Die leest u dan mogelijk verkeerd; wat de redacteur bedoelt, is dat de meeste klassiekers in goede of restaureerbare staat inmiddels wel zijn gevonden en bij liefhebbers terecht zijn gekomen.
Mijn allereerste peugeot 204 bestel in 1977 niet nieuw gekocht maar wel veel brood mee uitgevent en uiteindelijk een keten van 15 bakkerswinkels mee opgebouwd
Schitterend! En het reed ook nog heel fijn natuurlijk.
Reactie van Ton Karelse?
In 1977 liet ik een nieuwe 204 Break verschepen naar Tanzania, waar ik ging werken als , aanvankelijk, enige arts in een missieziekenhuis in Ndala, 60 km. van Tabora, dus in “de bush”. Na een half jaar arriveerde ie eindelijk op de plek. Behalve jaarlijks nieuwe schokbrekers ( wasbordwegen!) en regelmatig de onderplaat uitdeuken heb ik er geen problemen mee gehad. Wel vaak een lekke band moeten plakken. Gelukkig toen nog geen tubeless te krijgen. Ik heb diverse wildparken doorkruist, mocht alleen de Ngorongoro-krater niet in, omdat het geen 4-weeldrive was. In april 1981 goed kunnen verkopen aan een lokale winkelier. Bij het zien van deze foto’s weer een glimlach op mijn gezicht!
In 1977 heb ik een nieuwe 204 laten verschepen naar Tanzania waar ik ging werken, aanvankelijk als enige arts in een missieziekenhuis in Ndala, 60 km. van Tabora, dus midden in “de bush”. Een half jaar na mij kwam ie eindelijk op de bestemming aan. Heb er veel plezier mee gehad, ook in de wildparken, mocht helaas niet de Ngorongoro-krater in (alleen 4-weeldrive). Ieder jaar nieuwe schokbekers nodig en de onderplaat uitdeuken. Ik heb heel wat binnenbanden geplakt ( er waren toen gelukkig geen tubeless beschikbaar).Na 3,5 jaar nog goed kunnen verkopen aan een lokale winkelier.