Lloyd Alexander Frua, een verbazingwekkende klassieker

De Lloyd club wist ons tijdens een evenement een aantal jaren geleden te verrassen met een zeldzame schoonheid: de Lloyd Alexander Frua, een stijlvolle coupé uit de jaren vijftig.

De kleine auto revolutie

In de aanloop naar de jaren zestig zagen we een enorme groei in de vraag naar kleinere auto’s in Duitsland en andere Europese landen. Mensen wilden compactere voertuigen die zowel betaalbaar als uniek waren. Borgward, het moederbedrijf van Lloyd, zag deze trend en introduceerde de Lloyd Alexander. Met de stijgende welvaart kwam ook de behoefte aan onderscheidende modellen, en hier kwamen Italiaanse ontwerpers zoals Pietro Frua om de hoek kijken. Frua was al bekend door zijn werk bij Ghia en besloot zijn talenten in te zetten voor Duitse autofabrikanten.

Frua’s zelfstandige ontwerp

De Lloyd Alexander Frua was een van de eerste ontwerpen van Frua nadat hij zijn eigen studio had opgericht. Tegen het einde van de jaren vijftig begon de markt voor de kleinste auto’s te krimpen, en Borgward zag een kans om de Alexander-lijn te vernieuwen met een coupé. Frua ontwierp een elegante koets die perfect paste in de stijl van moderne coupés van die tijd, compleet met doorlopende dakgoten, kleine vleugeltjes, grote panoramische ruiten en pijlvormige flanken.

Luxe en techniek

Binnenin bood de Lloyd Alexander Frua plaats aan vier personen. Het dashboard was uitgerust met ronde meters en een stijlvol driespaaks stuurwiel. De technische basis van de auto was de Alexander TS, wat betekende dat deze kleine coupé een 596 cc tweecilinder viertaktmotor had, goed voor 25 PK. Met zijn unieke onderstel en stijlvolle ontwerp leek de auto op zowel de Renault Floride als de latere Volvo P1800. Dit was geen toeval, want Frua had de Floride ontworpen bij Ghia en de P1800 was mede ontwikkeld door een medewerker van Frua.

Een zeldzame schoonheid

Ghia-Aigle in Zwitserland bouwde slechts 49 exemplaren van de Lloyd Alexander Frua. Het was een zeldzame verschijning, en het was een klein wonder om er een in heet echt te zien. Ondanks enkele roestplekken en gaten, straalde de auto nog steeds karakter uit met zijn rood gespoten carrosserie en witte dak. Het patina versterkte de charme van deze overlever, die voorlopig niet gerestaureerd zal worden. Helaas mist deze Lloyd zijn kenmerkende gespleten bumpers, zowel voor als achter.

Hoge kosten, lage aantallen

Dat er slechts 49 exemplaren werden gebouwd, had deels te maken met de opkomst van krachtiger auto’s in de kleinere klasse eind jaren vijftig. Bovendien was de Lloyd Alexander Frua geen koopje. De hoge ontwikkelingskosten en het luxueuze ontwerp maakten het moeilijk om concurrerend te blijven. Dit was ook een van de redenen waarom Borgward in de jaren zestig failliet ging.

Een van de zestien overlevenden

Van de 49 gebouwde exemplaren zijn er naar verluidt nog slechts zestien over. Het is dan ook een wonder dat we deze bijzondere auto konden bewonderen. De Lloyd Alexander Frua was zonder twijfel een van de hoogtepunten en een prachtige herinnering aan een tijdperk van innovatie en elegantie in de autowereld.

In een notendop, de Lloyd Alexander Frua is niet zomaar een auto. Het is een stukje geschiedenis, een zeldzaam juweeltje dat de tand des tijds heeft doorstaan en ons herinnert aan de gloriejaren van de autokunst. Heb je de kans om deze schoonheid te bewonderen, grijp die dan zeker aan!