Kilometers

Bij de aanschaf van een motorvoertuig, van een klassieker, let je op de kilometerstand. Dat is belangrijk. Toch? Mwah… Vroeger in elk geval wel. Want dan wist je dat je bij een Britse twin (of triple) zomaar aan een top-end-revisie toe kon zijn bij twintigduizend kilometer. En een BMW R50? Die was zo goed dat zo’n blok wel 40.000 km mee kon gaan voordat het open moest.

Na 1969 werd dat definitief anders. Toen vonden de Japanners de motorfiets opnieuw uit. Een normaal gebruikte en normaal onderhouden Honda CB750 OHC kon met een ton op de teller nog helemaal okselfris zijn. Wij kennen er eentje die al 350.000+ km bij zijn (eerste) eigenaar zit en die gewoon nog een rondje Europa kan doen nadat de bandenspanning is gecontroleerd. En een Honda GL1500 Gold Wing? Zeg het maar. Peter & Kay Forwood reden op hun Harley-Davidson Electra Glide meer dan 600.000 km door 193 landen.

Kilometers bij onze klassiekers zijn vaak iets van ‘ongeveer’, omdat we de historie van onze trots niet weten, of we moeten alle papieren omtrent de geschiedenis en van een motorrevisie aan boord hebben.

Wat bij onze klassiekers het meest belangrijk is, is de technische en optische staat van de machine. Met het geringe, recreatieve gebruik van de machines zien wij het niet als enorm belangrijk dat ze na hun indrukwekkende geschiedenis misschien een paar paarden zijn kwijtgeraakt en dat er soms een half litertje olie bijgevuld moet worden. Pas als de uitlaten blauw pluimen bij het gas dichtdoen, gaan we aan versleten of verharde klepsteelrubbers denken, maar dat is ook geen halszaak.

Wel van belang: het blok moet droog zijn. Olie hoort binnenboord te wonen. Dat er olie zweet tussen de kop en de cilinder vinden we niet fijn. Zolang het ding goed start en – na het ultrasoon reinigen en correct afstellen van de carburateurs – netjes loopt, dan is het voor ons wel goed. Maar wij zijn dan ook geen perfectionisten met oneindig diepe zakken. Een blokrevisie kost serieus geld! Voor een Japanse viercilinder kan dat oplopen tot wel € 4.000.

Als je een goed lopende klassieker hebt en je het ding gewoon respectvol gebruikt en volgens de boekjes onderhoudt, dan kunnen we gewoon zorgeloos onze kilometers blijven maken. Of je er de 1.000.000 km mee haalt die een Amerikaanse BMW-rijder claimt? Nou ja: wie dan leeft, die dan zorgt.

Maar in dat onderhoud zit hem het venijn. Sinds motorrijden een lifestyledingetje is geworden, worden er nog maar bar weinig kilometers gedraaid. Zo kun je een – laat het een wat jongere – klassieker kopen met heel weinig kilometers op de klok. Daar zijn het niet de kilometers, maar is het de geschiedenis die gaat tellen. Want bij een motorfiets die met maar 30.000 km op de teller bij zijn vierde of vijfde baasje te koop staat? Daarvan is de onderhoudshistorie en het gebruik vaak onbekend. Dingen als clip-on stuurhelften, een vier-in-één-uitlaat, versleten banden en ingelopen voorremschijven kunnen daar een indicatie zijn om de motor maar te laten voor wat hij is. En je kunt ervan uitgaan dat er sprake is van wat ze in Duitsland een ‘Wartungsstau’ noemen: achterstallig onderhoud. En dat kost geld. Soms veel geld.

Maar een indrukwekkend kilometrage op de juiste fiets?
Dat hoeft geen belemmering te zijn om de machine liefdevol te adopteren.