Sluitingsdatum meinummer -> 17 maart
Kawasaki 750 H2 Mach IV. De evolutie van de tweetaktmotor.
In de jaren 60 was de tweetaktmotor volwassen geworden, een tijd waarin deze motoren vooral bekendstonden als betaalbaar en betrouwbaar vervoermiddel. Toch werd het echte ‘zware’ motorwerk gedomineerd door viertaktmotoren. Dit veranderde echter toen Suzuki in 1968 de T500 Cobra lanceerde, en kort daarna Kawasaki de motorwereld versteld deed staan met de introductie van de Kawasaki 500 H1 Mach 3. Kawasaki, een bedrijf dat zich ook bezighield met de productie van vliegtuigen en schepen, had alle middelen ter beschikking om innovatieve motorfietsen te ontwikkelen.
Groter, sneller, meer
De komst van de Kawasaki 750 H2 Mach IV in 1972 zette een nieuwe standaard voor snelheid en kracht. Gebaseerd op de 500 H1, maar met significante verbeteringen en een grotere motorinhoud, was de H2 de belichaming van ‘groter, sneller, meer’. Met 74 pk bij 6800 toeren en een topsnelheid van 203 km/u, was het een waar monster op de weg. Ondanks zijn uitdagende rijeigenschappen, waardoor hij bijnamen kreeg als ‘kamikaze bike’ en ‘widowmaker’, werd de H2 een legende op zowel de weg als het circuit.
Zeldzame motoren
De H2’s productie duurde enkele jaren na de oliecrisis van 1973, waarna milieueisen en nieuwe viercilindermodellen zoals de Kawasaki Z1 en Z1000 de markt overnamen. Tegenwoordig zijn Kawasaki H2 exemplaren zeldzaam, mede door hun korte levensduur als ‘scheurijzer’. Toch blijft een rit op een H2 een onvergetelijke ervaring, doordrenkt van nostalgie en de pure sensatie van de jaren 70 tweetaktmotoren.
Puur jeugdsentiment
Voor liefhebbers van klassieke motorfietsen vertegenwoordigt de Kawasaki 750 H2 Mach IV een tijdperk waarin grenzen werden verlegd en de toekomst van motorrijden onbegrensd leek.

En bij ons in de groep was altijd dé Kawasaki rijder, die altijd pech had, ergo, al kocht hij ze altijd nieuw, (gifzwart). Sindsdien noemen wij ze ; Kwaia’s, al zijn ze nog zo mooi, ze hadden denk ik meer aandacht moeten geven aan betrouwbaarheid! Verder kon hij ook nog eens niet fatsoenlijk bochtjes draaien, dus lol overall toch wel😉
Klasse fietsen, heerlijk jeugdsentiment. Reed zelf een klein jaar op de Suzuki Waterbuffel, ook zo’n onwijs gave 750cc 3-cilinder tweetakt met zalig geluid. Heb daarna al vele jaren dikke sportieve 4-takten (na 4 cilinders verknocht geraakt aan 2 cilinders), maar 2-takt blijft grandioos, alleen al qua geluid…!
Bij ons werd zo’n 750 watergekoelde Kawa een waterorgel genoemd, altijd lekkage, wij hadden er twee rijden, na een jaar ingeruild.
En wie wil weten wat er met die brommers allemaal mogelijk was moet eens kijken bij Allan Millyard op jijbuis
Heeft hele series over tweetakten..