Italianen: Voor elke oplossing is er een probleem – column

Ik ben geen echte, techneut. Maar ik ben best handig. Maar alles wat elektriciteit betreft kan op mijn eerlijke achterdocht rekenen. De afgelopen 25 jaar heb ik desondanks verregaand probleemloos op ouwe, dikke Guzzi’s gereden. De elektrische problemen die daarbij optraden werden effectief getackeld door telkens nieuwe elektriciteitstouwtjes direct naar hun gedachte aansteekpunten te leiden. Zo werd allerlei ongemak als de originele schakelaars, relais, zekeringen en meer van dat geneuzel effectief overbrugd. Het werd op het laatst wel wat druk op de pluspool van de accu, maar het werkte.

De trendbreuk

Toen ik mezelf een kleine Guzzi aanschafte dacht ik dat het leven net zo probleemloos verder zou gaan. Maar mijn V65C bleek gezegend met bizarre oplossingen waarbij de problemen er gewoon bijgedacht waren. Een jiffy met omvalgarantie, een luchtfilter dat uitsluitend te vervangen leek door een geoefend gynaecoloog met vingers als tubifex. Een achterband die niet tussen de swingarmpoten paste… Nog wat van dat geneuzel. En elektrisch was er zo links en rechts ook wat te doen. Maar dat was een kwestie van wat aanpassen van dingesten. En daar was prima mee te leven.

Mechanisch noch elektrisch

Carburatietechnisch waren er ook wat kanttekeningen. Met 1 op 12 Is een rustig bereden 650 cc twin best dorstig. Gelukkig heeft de V65 T een kleine tank. Dus tanken bleef betaalbaar, maar toch. De montage van K&N filter – Jan Robers stuurde ze op met de erbij horende sproeiers – deed daar niet veel goeds aan. De motor stond zo rijk dat de neus van de linker (waarom de linker?) bougie de neiging had om zo nat te worden dat de bougie telkens doorsloeg. NGK bougies kunnen niet tegen natte neuzen. Maar montage van Bosch bougies met een wat groter zelfreinigend karakter veranderde er niet veel aan. Ook niet toen de naalden in de carburateurs een tandje lager waren gezet. Maar er bleken ooit extra dorstige Dell‘Orto’s voor V65’s geleverd te zijn. Teun Beuzel leverde een set andere gebruikte carburateurs onder het motto: “Probeer die maar”. Daarna liep de Guzzi iets van 1 op 16.

In de tussentijd kreeg de V65 een verse accu en een nieuwe startmotor

De startmotoren van Starten en Laden zijn Chinese Valeo imitaties en ze kosten € 59. De problemen bleven. Over links was de V-twin net zo onberekenbaar als een dronken maffioos met een stiletto en een slecht humeur. Dat bleek uiteindelijk door een haperende bobine te komen. Daarna kwamen er verse startproblemen. Zelfs met de verse accu resulteerde het drukken op de startknop vaak in een moedeloos ’tiktiktik’ van het startmotorrelais. Tenminste: Als de motor niet al bij de eerste blik op die startknop voorbeeldig aansloeg. De laadstroom was 13,2 V. Dat leek wat weinig. Maar de accuspanning was helemaal goed. En dan toch dat gedoe. De Guzzi’s zijn altijd mijn daily runners geweest. Maar dit verhaal haperde.

Indien wanhoop & paniek: Bel Jan!

Als je er zelf niet meer uitkomt, dan zijn er internetfora en is er youtube. Met de berichten op fora ben ik heel voorzichtig. De site van de MGCN is heel informatief, maar daarmee kwam ik ook niet op dreef. Maar als de wanhoop echt nabij is, dan durf ik Jan Keijzer te lastig te vallen. Want waar ik me huilend onder een steen wil verschuilen, daar tilt Jan mild een wenkbrauw op en heeft hij op zijn minst een heldere analyse en een passende oplossing. Dus ik pleegde raad. En dan krijg je iets heel verrassends. Een verhaal zoals je alleen bij Italiaanse motoren en auto’s kunt krijgen:

Dag Jan,
De laadstroom van mijn Guzzi zit max. op 13,2 V. Dat lijkt me nogal scharrig. Natuurlijk heb ik nieuwe koolborstels bij JR gekocht en hoop ik dat het probleem daarmee is opgelost. Ga ik straks ff er opzetten. Het in mijn AVO zetten van een nieuwe 9V batterij gaf hoe onbelangrijk ook meteen ook direct een blij resultaat.

De vraag is dus: Zijn het inderdaad de koolborstels? Of zou in jouw gewaardeerde optiek de spanningsregelaar ook de boosdoener kunnen zijn?
Starten soms ook wat narrig. Wat jodelen op de startknop geeft dan de relaistik. Maar op een gegeven moment pakt hij wel op en loopt hij natuurlijk keurig.

In de tussentijd is het ding zo braaf dat hij een verse achterband heeft verdiend?
Bij voorbaat dank voor de geestelijke bijstand,

Dolf

Hallo Dolf,
13,2 Volt zou ik me niet direct zorgen over maken. Dat starten (of meer het niet direct willen) heeft een andere oorzaak. Staat bij de MGCN Forum in het Vademecum een verhaaltje over.
Waar het ruwweg op neerkomt is dat er te veel verbruikers over het contactslot lopen.
Voor het startrelais zowel de stuurstroom als de hoofdstroom dan valt er zoveel spanning dat het relais op de startmotor wel iets aantrekt, maar niet voldoende om het hoofdcontact te sluiten. De oplossing is de hoofdstroom voor het hulpstartrelais rechtstreeks vanaf de accu te halen en alléén de stuurstroom via het contact.

Maar bijna iedere Guzzi rijder weet hoe je hem ook kunt starten met een theelepeltje. Motor op contact en met het lepeltje verbinding maken met de dikke plus en het lipje achterop de startmotor.

Groeten Jan

Oké: een hoogst originele, verrassende en zinloze aanpak af fabriek dus

Daar hebben de mannen van Mandello zich blijkbaar op gefocust. Ik denk dat ik met een relais en een British Style startknop maar een directe verbinding ga trekken om de Italiaanse waanzin te over rulen. Maar voor de zekerheid haal ik ze eerst een theelepeltje uit de bestekla.

Voor de rest heb ik nog steeds schik met mijn V65C. Het is allemaal ‘karakter’. Daar is mee te leven. En naar gelang je langer bij elkaar bent, leer je elkaar beter kennen. Ik geloof in lange relaties. En uiteindelijk komt alles goed.

Kabelboom met nieuwe twijgen

Een Chinese Valeo